Πώς τα φέρνει καμιά φορά η ζωή; Ο Ζοάο Φέλιξ έπαιξε ρόλο στο να ακυρωθεί ένα από τα τελευταία «κανονάκια» του Ντιέγκο Αλόνσο κι ο αντικαταστάτης του Ουρουγουανού τεχνικού στον πάγκο του Παναθηναϊκού είναι αυτός που τον έβγαλε στον ποδοσφαιρικό αφρό. Πρώτο τραπέζι πίστα.
Αν μη τι άλλο παράσημο στο πέτο του Ρούι Βιτόρια η προπονητή φιλοσοφία του οποίου συμπυκνώνεται -κατά προσωπική του ομολογία- σε δύο λέξεις κλειδιά: «Ποιότητα» και «ένταση». Ως τρίτο πόλο, πάντα σύμφωνα με τις αξίες του, θέτει την άμεση ανάκτηση της μπάλας όταν αυτή χάνεται. Το repress. Ιδωμεν.
Η τελευταία συνέντευξη που παραχώρησε ο Ρούι Βιτόρια ήταν λίγο μετά το τέλος της συνεργασίας του με την εθνική Αιγύπτου, από την οποία αποχώρησε χωρίς να έχει χάσει αγώνα. στο Flashscore. Μία περιεκτική συνέντευξη στην οποία συζήτησε για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής, το πορτογαλικό ποδόσφαιρο, μερικούς από τους καλύτερους παίκτες που έχει προπονήσει και πολλά άλλα.
Μεγαλύτερο ενδιαφέρον όλων έχει η τελευταία παράγραφος και η απάντησή του για τον επόμενο σταθμό της καριέρας του. «Λατρεύω το ποδόσφαιρο, το παρακολουθώ συνέχεια, αλλά δεν έχω εμμονή με τίποτα. Αυτό που θέλω είναι να πάω σ’ έναν σύλλογο που με θέλει πολύ! Μέχρι στιγμής δεν το έχω νιώσει αυτό. Οταν το νιώσω, εκεί θα πάω. Σε ένα πρότζεκτ, σε μία ιδέα με αρχή, μέση και τέλος» ήταν τα λόγια του.
Αναλυτικά:
«Ο Ρούι Κάρλος Πίνιο ντα Βιτόρια, κατέχει δύο πρωταθλήματα Πορτογαλίας, δύο Κύπελλα Πορτογαλίας, δύο Σούπερ Καπ Πορτογαλίας, ένα Λιγκ Καπ, έναν τίτλο Pro League της Σαουδικής Αραβίας και ένα Σούπερ Καπ Σαουδικής Αραβίας. Αρκετά μεγάλη η συλλογή του.
-Η καριέρα σου άξιζε όλες τις θυσίες που έχεις κάνει;
«Για μένα, δεν πρόκειται για θυσίες. Όποιος απολαμβάνει αυτό που κάνει, δεν το βλέπει ως επάγγελμα. Πάντα ασχολούμαι με τον αθλητισμό. Από τότε που ήμουν παιδί. Σπούδασα στη Γυμναστική Ακαδημία κι ήμουν παίκτης και προπονητής. Μόνο τον εαυτό μου θα μπορούσα να δω να το κάνει αυτό. Όταν φτάσετε στο σημείο της ζωής σας που θα έχετε περάσει τόσα χρόνια κάνοντας αυτό που αγαπάτε, θα έχετε μία πηγή μεγάλης ικανοποίησης και υπερηφάνειας».
-Πώς διαχειριστήκατε την Εθνική Αιγύπτου;
«Κοιτάζοντας πίσω στο ταξίδι αυτό, υπήρχε το Κύπελλο Εθνών Αφρικής που ήταν τεράστιο για μια χώρα που ζει με πολλά έντονα συναισθήματα. Όταν πήγα εκεί για πρώτη φορά, ορίστηκε μια τετραετής συνεργασία και ήξερα ότι θα υπήρχαν δύο τουρνουά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Πίστεψα ότι οι άνθρωποι είχαν ένα μακροπρόθεσμο όραμα. Πετύχαμε θετικά αποτελέσματα, δημιουργήσαμε πολύ υψηλές προσδοκίες, τροφοδοτήσαμε πολύ τις προσδοκίες και πολλοί άνθρωποι πίστευαν ότι αυτή θα ήταν η στιγμή της Αιγύπτου. Συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν εύκολο το έργο μας με αυτά που συναντήσαμε στη διοργάνωση και το πλαίσιο στο οποίο παίζεται το Κύπελλο Εθνών».
-Η Αίγυπτος αποκλείστηκε στα πέναλτι στη φάση των «16» και μετά αποχωρήσατε…
«Θα ήθελα να είχα μείνει γιατί είχα μια φανταστική σχέση με τους παίκτες και νιώθαμε ότι τα πράγματα λειτουργούσαν καλά. Αλλά μετά συνειδητοποιήσαμε ότι ήταν καλύτερα να μην συνεχίσουμε μαζί και αυτό κάναμε. Ήταν μια απόφαση που πάρθηκε και πρέπει να προχωρήσουμε».
-Σας άρεσε η συνεργασία με τον Μοχάμεντ Σαλάχ;
«Είναι πολύ μεγάλη η χαρά. Είχαμε μια πολύ καλή σχέση με ενδιαφέρουσες συζητήσεις, ιδιαίτερα για την εθνική ομάδα και το αιγυπτιακό ποδόσφαιρο. Μου άρεσε πολύ να δουλεύω μαζί του, είναι ένας σταρ, εντός και εκτός γηπέδου. Με τη θετική έννοια. Ο Σαλάχ έχει τρομερή ικανότητα λήψης αποφάσεων μέσα στο γήπεδο και όρεξη για γκολ που είναι μάλλον… απαράμιλλη.
Ήταν αφοσιωμένος στην ομάδα και τους συμπαίκτες του. Πραγματικά μεγάλη αίσθηση ομαδικής δουλειάς και συμπεριφοράς. Το αντίθετο από αυτό που φανταζόμασταν για αυτούς τους παίκτες, ότι σκέφτονται, δηλαδή, μόνο τον εαυτό τους. Δεν είναι καθόλου έτσι, απλώς έπρεπε να τον διαχειριστούμε διότι είναι ένας παίκτης που παίζει 70 παιχνίδια τη σεζόν, κάθε τρεις μέρες, οπότε έπρεπε να σκεφτούμε τι θα ήταν καλύτερο για αυτόν. Είναι πολύ ταπεινός και φοβερός επαγγελματίας. Τίποτα δεν τον ενοχλεί, δεν γκρινιάζει, είναι πειθαρχημένος. Είχαμε το πρωινό μίτινγκ και στις 9 το πρωί ήταν πάντα εκεί, την ίδια ώρα. Αυτές οι συνήθειες και οι ρουτίνες βοηθούν τους παίκτες να παρατείνουν την καριέρα και την απόδοσή τους. Μου άρεσε πολύ να δουλεύω μαζί του».
-Γιατί ο Ζοάο Φέλιξ δεν είχε την επιρροή που περιμέναμε στην Ατλέτικο Μαδρίτης;
«Η Ατλέτικο Μαδρίτης είναι μια ομάδα τεράστιας ποιότητας και ο προπονητής της έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Αλλά έχει ένα στιλ παιχνιδιού που απαιτεί συγκεκριμένο προφίλ παίκτη στη συγκεκριμένη θέση. Ο Ζοάο ξεκίνησε μαζί μου διότι αναγνώρισα ότι είχε έμφυτη μία αποτελεσματική λήψη αποφάσεων. Δεν έχανε καθόλου χρόνο αν έπρεπε να δώσει πάσα σε έναν συμπαίκτη του ή αν έπρεπε να σκοράρει. Οσο πιο απλό, τόσο το καλύτερο. Οταν η μπάλα είναι στον αέρα, δεν του είναι εύκολο. Ο Ζοάο έχει μεγάλη ικανότητα στο να παίρνει αποφάσεις στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου, αλλά αν τον κρατήσεις μακριά από τη μεγάλη περιοχή του είναι πιο δύσκολο, γιατί δεν είναι παίκτης μεταβάσεων. Χρειάζεται η ομάδα να δουλεύει με την μπάλα και να φτάνει οργανωμένα σε καθορισμένους χώρους γύρω από την περιοχή, ώστε η ποιότητά του να βγει στο προσκήνιο.
Αυτό συνέβη όταν πήγε στη Μπαρτσελόνα, μια ομάδα που χτίζει καλά το παιχνίδι της, βάζει μια ομάδα παικτών στο τελευταίο τρίτο και ο Ζοάο είναι ένας από αυτούς τους παίκτες. Αν είναι πολύ μακριά από την περιοχή, θα έχει περισσότερο πρόβλημα. Η Ατλέτικο είναι μια σπουδαία ομάδα και ο Ζοάο ένας σπουδαίος παίκτης, αλλά από τη δική μου οπτική γωνία, ήταν ένας γάμος που δεν έπρεπε να γίνει»
-Τι γνώμη έχεις για τον Μπρούνο Φερνάντες στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ;
«Αυτό που θα τονίσω και μπορούμε να προσθέσουμε και τον Μπερνάρντο Σίλβα και τον Ρούμπεν Ντίας σε αυτό, είναι η νοοτροπία που έχουν αυτοί οι παίκτες. Η ικανότητα να είναι προετοιμασμένοι για το υψηλότερο επίπεδο, όπου συχνά πρέπει να παλέψουν με την απογοήτευση και να παρακάμψουν την αποτυχία. Ο Μπρούνο Φερνάντες είναι τώρα αρχηγός, αλλά είναι νωπός ο ρόλος του ηγέτη, το ίδιο ισχύει και για τον Ρούμπεν Ντίας. Μετά από ένα μικρό διάστημα, έγιναν αρχηγοί ομάδων. Αυτό είναι ένα σαφές μήνυμα ότι στο πορτογαλικό ποδόσφαιρο προετοιμάζουμε τους παίκτες πολύ καλά, ειδικά στη νοοτροπία τους. Ετοιμάζουμε «ζώα ανταγωνισμού»!».
-Υπάρχει κάποιο ελκυστικό πλάνο αυτήν την περίοδο;
«Όταν έφυγα από την Αίγυπτο τις εβδομάδες που ακολούθησαν, έλαβα αρκετές κλήσεις, προσφορές και δυνατότητες που αποτέλεσαν έκπληξη για μένα. Πρώτον, επειδή η συμμετοχή μου σε μια εθνική ομάδα άνοιξε την αγορά των εθνικών ομάδων και, δεύτερον, διότι μέσα από τη δουλειά μου εκεί νέοι σύλλογοι αναγνώρισαν την ποιότητά μου.
Λατρεύω το ποδόσφαιρο, το παρακολουθώ συνέχεια, αλλά δεν έχω εμμονή με τίποτα. Αυτό που θέλω είναι να πάω σ’ έναν σύλλογο που με θέλει πολύ! Μέχρι στιγμής δεν το έχω νιώσει αυτό. Οταν το νιώσω, εκεί θα πάω. Σε ένα πρότζεκτ, σε μία ιδέα με αρχή, μέση και τέλος.
Στο σημερινό ποδόσφαιρο, οι ομάδες είναι τόσο αφοσιωμένες στον τρόπο που παίζουν που δεν μπορείς να εξαρτάσαι τόσο από την αμεσότητα των αποτελεσμάτων.
Με το συγκεκριμένο σκεπτικό ο Κλοπ, πιθανότατα, δεν θα είχε περάσει την πρώτη ή τη δεύτερη χρονιά του στη Λίβερπουλ. Αλλά μετά ήρθαν οι τίτλοι. Η Άρσεναλ, επίσης, γίνεται όλο και πιο δυνατή, ενώ ο πρώτος χρόνος του Αρτέτα δεν ήταν καλός. Πρέπει να αφιερώσεις χρόνο στην επιλογή του προπονητή, να ξέρεις γιατί τον θέλεις. Δεν είναι μόνο το βιογραφικό, είναι η επιλογή του κατάλληλου προπονητή να ταιριάζει και να είναι σωστή και μετά να τους δώσεις χρόνο, χρήματα και εμπιστοσύνη σ’ αυτό που κάνουν».
