O MAT αναλύει την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει φέτος ο Παναθηναϊκός.
Ο Παναθηναϊκός κατάφερε για ακόμη μία φορά φέτος να αυτοϋπονομευτεί. Στην ήττα από τη Χάποελ, οι «πράσινοι» είχαν τον απόλυτο έλεγχο μέχρι το 32ο λεπτό, φτάνοντας ακόμη και στο +12, όμως στο φινάλε κατέρρευσαν και γνώρισαν μία ακόμη οδυνηρή ήττα που τους φέρνει με την πλάτη στον τοίχο.
Και το πρόβλημα δεν είναι απλώς το αποτέλεσμα. Είναι η εικόνα. Είναι η επανάληψη των ίδιων λαθών, των ίδιων παθογενειών που ταλαιπωρούν την ομάδα όλη τη χρονιά – και, στην πραγματικότητα, από πέρυσι. Ένας Παναθηναϊκός χωρίς σαφή κατεύθυνση, χωρίς αγωνιστική ταυτότητα, που ποτέ δεν έπαιξε στο επίπεδο που επιτρέπουν οι δυνατότητες και το ρόστερ του.
Γιατί ναι, μιλάμε για ένα σύνολο αξίας περίπου 45 εκατομμυρίων ευρώ. Και όμως, τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος της κανονικής περιόδου, η κουβέντα δεν αφορά την τετράδα ή έστω την εξάδα, αλλά το αν θα τερματίσει κάπου μεταξύ της 7ης και της 10ης θέσης. Και μόνο αυτό, από μόνο του, είναι αποτυχία.
Η ήττα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη διάσταση αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες. Η Χάποελ αγωνιζόταν σε ουδέτερη έδρα και ο Παναθηναϊκός είχε στο πλευρό του περίπου 6.000 φιλάθλους. Μία ατμόσφαιρα που μόνο «εκτός έδρας» δεν έμοιαζε – και σίγουρα δεν πρόκειται να τη βρει ξανά απέναντί του σε άλλο παιχνίδι. Κι όμως, ούτε αυτό εκμεταλλεύτηκε.
Αντίθετα, η ομάδα συνεχίζει να απογοητεύει τον κόσμο της. Έναν κόσμο που έχει στηρίξει έμπρακτα, πληρώνοντας ακριβά εισιτήρια διαρκείας, γεμίζοντας το γήπεδο και ήδη εξασφαλίζοντας sold out και για την επόμενη χρονιά, παρά τις αυξήσεις. Έναν κόσμο που βλέπει την ομάδα του να τον «αδειάζει» ξανά και ξανά.
Και όλα αυτά ενώ το Final Four είναι στην έδρα του. Αντί να αποτελεί τεράστια ευκαιρία για το πολυπόθητο 8ο ευρωπαϊκό, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα ιστορικό φιάσκο. Μία αποτυχία που θα μείνει χαραγμένη, αν δεν αλλάξει άμεσα η κατάσταση.
Πλέον, δεν υπάρχουν περιθώρια. Ο Παναθηναϊκός παίζει τα ρέστα του, αρχής γενομένης από τη Βαρκελώνη. Αν ηττηθεί από την Μπαρτσελόνα, ουσιαστικά αποχαιρετά και τη 7η θέση. Στο καλύτερο σενάριο, θα οδηγηθεί στα play-in με μειονέκτημα έδρας και πρώτο παιχνίδι εκτός, ξανά στη Βαρκελώνη.
Αντίθετα, μόνο με νίκες απέναντι σε Μπαρτσελόνα, Βαλένθια και Εφές μπορεί να διατηρήσει κάποιες ελάχιστες ελπίδες για την 6η θέση. Αλλά ακόμη κι αυτό δεν αρκεί από μόνο του – θα χρειαστεί και συνδυασμός αποτελεσμάτων, όπως μία ήττα της Ζαλγκίρις, πιθανότατα από την Παρτιζάν, αφού δύσκολα θα «σκοντάψει» αλλού.
Σε κάθε άλλη περίπτωση, τα σενάρια γίνονται ακόμη πιο ζοφερά. Με ήττα από τη Βαλένθια, οι «πράσινοι» δύσκολα θα μπορέσουν να κοιτάξουν πάνω από την 8η θέση, με το ενδεχόμενο να τερματίσουν ακόμη και 9οι ή 10οι να παραμένει ανοιχτό.
Και εδώ είναι που μπαίνει το ουσιαστικό ερώτημα: πώς γίνεται μία ομάδα με τέτοια επένδυση, τέτοιο ρόστερ και τέτοιες συνθήκες γύρω της, να βρίσκεται σε αυτή τη θέση;
Η απάντηση είναι σκληρή, αλλά ξεκάθαρη: ο Παναθηναϊκός είναι άξιος της μοίρας του. Μέχρι να αποδείξει το αντίθετο στο παρκέ, θα συνεχίσει να φλερτάρει με ένα κάζο που μοιάζει όλο και πιο πιθανό.
