Το είδαμε κι αυτό. Να είσαι στο 60’ μπροστά με 2-0 στη Λεωφόρο, επί ενός μεγάλου μεν αντιπάλου ο οποίος όμως εδώ και δυο μήνες απλά… δεν υπάρχει και στο τέλος να σου παίρνουν ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ την ισοπαλία. Και στην τελική αν δεν κερδίζεις ούτε έτσι στο «κλουβί» τότε ΠΟΤΕ και ΠΩΣ θα κερδίσεις;
Ο τίτλος «ανέστησες τον πεθαμένο» φτάνει και περισσεύει για να αποτυπώσει πλήρως την εικόνα του ματς. Για να αποφευχθούν παρεξηγήσεις φυσικά και δεν λέμε ότι ο Παναθηναϊκός ήταν μέχρι πρότινος σε καμιά τρομερή κατάσταση, πετούσε φωτιές κλπ. Το γεγονός ότι δεν νίκησε για πέμπτη συνεχή φορά στο… πρώην κάστρο σου φυσικά και είναι… ΓΕΓΟΝΟΣ.
Από τη στιγμή ωστόσο που ακόμη κι αν δεν είσαι καλός σου κάθεται το ματς, το παίρνεις και πας παρακάτω. Δεν είναι για να δίνεις κι άλλα δικαιώματα σε μια σεζόν που ήδη έχεις δώσει πάρα πολλά, που από Φλεβάρη μήνα έχεις φτάσει να λες «καλό καλοκαίρι» διότι είσαι εκτός ΟΛΩΝ των στόχων. Εγραψα και τις προάλλες πως για τον κόσμο του Παναθηναϊκού η σεζόν καλώς έχει τελειώσει, για τους παίκτες ωστόσο και για τον προπονητή (έχει κι αυτός τις ευθύνες του στη διαχείριση του παιχνιδιού) απαγορεύεται.
Ένα παιχνίδι λοιπόν που ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, που ευτύχησες να δεις το «υπερόπλο» σου τον Μάρκους να είναι «καυτός» και να (ξανά) σκοράρει με το καλημέρα (πολύ καλός και ο Βλαχοδήμος) και που θα μπορούσες να το κάνεις δικό σου με συνοπτικές διαδικασίες. Ειδικότερα από τη στιγμή που σου έκατσε και δεύτερο γκολάκι με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, εκεί που πολλοί θα σκέφτηκαν «πόσο καλά θα ήταν να παίζαμε κάθε εβδομάδα με τον ΠΑΟΚ». Αμ δε…
Το χειρότερο δεν ήταν ότι απλά γύρισε το παιχνίδι. Αυτά συμβαίνουν στη μπάλα, ειδικά αν ο αντίπαλός σου ξαναμπει στον αγώνα με γκολ από αυτά που μπαίνουν ένα στα εκατό και αν έχει φανέλα. Το χειρότερο είναι πόσο εύκολα γύρισε το ματς, πόσο φαινόταν από το 2-1 και μετά και πως το πιθανότερο μετά το 2-2 ήταν να δεχτείς κάποιο τέρμα, παρά να βάλεις. Αυτά είναι τα θέματα και επιβάλλεται να βρεθεί λύση. Τώρα, όχι το… καλοκαίρι.
Η αναμέτρηση με τον ΠΑΟΚ ήταν μια χρυσή ευκαιρία να ζεστάνεις «κάπως» τον κόσμο, να τον κάνεις μετά από καιρό να φύγει με χαμόγελο από τη Λεωφόρο, να τον παρηγορήσεις ρε αδερφέ . Ούτε κι αυτό δεν το κατάφερες, όπως δεν έχεις καταφέρει τόσα και τόσα φέτος. Την άλλη Κυριακή έχουμε και ΑΕΚ. Αντε να δούμε και εκεί. Αν και ήδη είναι αργά…
