Η πρώτη κίνηση του Παναθηναϊκού για τον φετινό Ιανουάριο, έγινε. Ο Ολιβιέ Μπουμάλ είναι «πράσινος» και θα ακολουθήσουν κι άλλες προσθήκες, με βάση όσα έχει ζητήσει ο Αντρέα Στραματσόνι. Το «τριφύλλι» παραδοσιακά ενισχύεται στη μέση της χρονιάς και σε κάποιες περιπτώσεις έχει καταφέρει να αποκτήσει ποδοσφαιριστές… λαβράκια που πρόσφεραν τα μέγιστα στον Παναθηναϊκό. Το πλέον κλασικό παράδειγμα, είναι ο Κριστόφ Βαζέχα. Ο Πολωνός που έγινε σύμβολο για το «τριφύλλι», ήρθε τον Δεκέμβριο του 1989. Τη χρονιά δηλαδή, που γεννήθηκε το πρώτο φετινό χειμερινό απόκτημα των «πράσινων», ο Ολιβιέ Μπουμάλ, σε μια ωραία σύμπτωση που μπορεί να αποδειχθεί και… γούρικη για τον Καμερουνέζο.
Προφανώς και για να φτάσει κανείς, είτε φτάνει στους «πράσινους» καλοκαίρι είτε Γενάρη, τα κατορθώματα του «Χρηστάρα» είναι πολύ δύσκολο. Ο Βαζέχα στην πορεία του στον Παναθηναϊκό ως το 2004 έγραψε 390 συμμετοχές και 245 γκολ με τους «πράσινους», όντας μακράν της δεύτερης η πιο επιτυχημένη μεταγραφή που έγινε στη χειμερινή περίοδο από το «τριφύλλι». Ο «τρελός Πολωνός» σήκωσε 5 πρωταθλήματα, 5 κύπελλα και 2 σούπερ καπ με τον Παναθηναϊκό, ενώ ήταν ο βασικός επιθετικός της ομάδας που έφτασε στους «4» του Champions League το 1996, βάζοντας το αλησμόνητο γκολ στο Άμστερνταμ απέναντι στον Άγιαξ.
Ο Βαζέχα, βέβαια, είναι μια κατηγορία μόνος του. Υπάρχουν αρκετοί ακόμα ποδοσφαιριστές, που τους παρουσιάζει η «Π», οι οποίοι ήρθαν χειμώνα στον Παναθηναϊκό αλλά κατάφεραν να καθιερωθούν και να γράψουν τη δική τους ιστορία με τη φανέλα της ομάδας. Ένας από αυτούς, ήταν κι ο Σπύρος Μαραγκός που ήρθε την ίδια περίοδο με τον Πολωνό στο «τριφύλλι» και έμεινε ως το 1996 «γράφοντας» 199 συμμετοχές και 17 τέρματα. Κατέκτησε 4 πρωταθλήματα, 5 Κύπελλα και 2 Σούπερ Καπ με το «τριφύλλι», έχοντας συμμετοχή στις ευρωπαϊκές πορείες του 1992 και του 1996 στο Champions League.
Έγιναν… είδωλα
Στη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, στον Παναθηναϊκό ήρθαν ποδοσφαιριστές που κατάφεραν να «δεθούν» με την κερκίδα και τον κόσμο. Ο πρώτος από αυτούς ήταν ο Χουάν Χοσέ Μπορέλι που κατέφτασε τον Δεκέμβριο του 1991 και έμεινε ως τον Δεκέμβριο του 1996. Ο «Χότα-Χότα» είχε 86 παρουσίες, 26 τέρματα κι ήταν ο «μαέστρος» της μεσαίας γραμμής στις κατακτήσεις πρωταθλημάτων του 1995 και το 1996 όπως και στην πορεία προς τους «4» του Champions League, με αποτέλεσμα να αγαπηθεί όσο λίγοι από τον κόσμο.
Λατρεμένος για τους φίλους του Παναθηναϊκού ήταν κι ο Εμάνουελ Ολισαντέμπε. Ο Νιγηριανός, με διαβατήριο Πολωνού, ήρθε τον Ιανουάριο του 2001 και έμεινε ως το 2005 κάνοντας 74 παρουσίες με 24 γκολ. Ξεχωριστά ήταν τα γκολ του κόντρα στον οσφπ και φυσικά αυτά που χάρισαν το νταμπλ του 2004! Ένα νταμπλ στο οποίο πρωταγωνίστησε κι ο Έκι Γκονζάλες που ήρθε τον Ιανουάριο εκείνης της χρονιάς. Ο Αργεντινός έμεινε ως το 2008 στο «τριφύλλι» και είχε 72 συμμετοχές και 14 γκολ, όντας και αρχηγός της ομάδας προοδευτικά.
Ήταν από τα αγαπημένα παιδιά της κερκίδας, όπως συνέβη και με τους Γιούρκα Σεϊταρίδη και Τάκη Φύσσα. Ο πρώτος ήρθε τον Γενάρη του 2001 στην ομάδα, ήταν πρωταγωνιστικός στο νταμπλ του 2004 αλλά και σε αυτό του 2010, όταν είχε επιστρέψει από το εξωτερικό, ενώ ο Φύσσας ήρθε τον Γενάρη του 1999, έφυγε το 2004 στη μέση της χρονιάς αλλά γύρισε το 2007 στο «τριφύλλι» κι έκλεισε την καριέρα του, υπηρετώντας τώρα την ομάδα από το πόστο του διευθυντή ποδοσφαίρου!
Οι «αμφιλεγόμενοι»
Μια… διαφορετική κατηγορία παικτών που ήρθαν Γενάρη, είναι οι «αμφιλεγόμενοι». Ποδοσφαιριστές που έμειναν για αρκετό καιρό, πρόσφεραν όσο αγωνίστηκαν στον Παναθηναϊκό, αλλά δεν ήταν ποτέ πλήρως αποδεκτή από όλο το σύνολο των οπαδών του «τριφυλλιού». Μια τέτοια περίπτωση ήταν ο Γ.Χ. Γεωργιάδης, που ήρθε τον Ιανουάριο του 1992 από τη Δράμα, όσο ήταν μέλος της ομάδας ήταν ιδιαίτερα συμπαθής ωστόσο στην πορεία… το χάλασε ειδικότερα μετά τη μεταγραφή του στον οσφπ.
Στο ίδιο «κάδρο» μπαίνει και ο Λουκάς Βύντρα. Ήρθε τον Ιανουάριο του 2004 από τον Πανηλειακό, κατέκτησε το νταμπλ εκείνης της χρονιάς και του 2010, ωστόσο πάντα βρισκόταν στο επίκεντρο της κριτικής, ως την αποχώρησή του το 2012 από την ομάδα. Ίδια ακριβώς περίπτωση κι ο Νίκος Σπυρόπουλος, για τον οποίο δαπανήθηκαν πολλά χρήματα το Γενάρη του 2008, ο ποδοσφαιριστής έμεινε ως το 2012 στην ομάδα και πήρε το νταμπλ του 2010, όμως ποτέ δεν έγινε… αγαπημένος της κερκίδας. Σαν τον Φάνη Γκέκα, που έφτασε στο «τριφύλλι» τον Γενάρη του 2005 – μαζί με πάρα πολλούς άλλους παίκτες – έβαλε κάποια γκολ και φάνηκε χρήσιμος, αλλά ποτέ δεν μπόρεσε να καθιερωθεί ως ένας ποδοσφαιριστής που άφησε το στίγμα του στον Παναθηναϊκό.
Οι «τίμιοι»
Χειμώνα ήρθαν στον Παναθηναϊκό και κάποιοι παίκτες που παρότι δεν… ενθουσιάστηκε κανείς στο άκουσμα της έλευσής τους, κατάφεραν να αποδώσουν αξιοπρεπέστατα στο «τριφύλλι» και να αφήσουν το δικό τους στίγμα στην ομάδα. Τον Δεκέμβριο του 1992 ήρθε ο Γιώργος Καπουράνης από τον οσφπ, κι έμεινε στο «τριφύλλι» αρκετά χρόνια, βάζοντας μάλιστα ένα από τα πιο σημαδιακά γκολ σε ντέρμπι «αιωνίων» μέσα στο Φάληρο. Αρκετά καλά ματς έκανε κι ο Κώστας Κωνσταντινίδης που ήρθε στον Παναθηναϊκό τον Ιανουάριο.
Σταθερός σε απόδοση όταν χρειάστηκε, ήταν κι ο Ηλίας Κώτσιος ο οποίος αποκτήθηκε τον Ιανουάριο του 2004, ενώ τα τελευταία χρόνια αποκτήθηκαν ποδοσφαιριστές όπως οι Μλάντεν Πέτριτς και Λουτσιάνο Φιγκερόα, που αποδείχθηκαν κομβικοί για τον Παναθηναϊκό. Τον Ιανουάριο του 2015 ήρθε και ο Στάθης Ταυλαρίδης που είναι βασικό στέλεχος της ομάδας, ενώ Γενάρη είχε επιστρέψει και ο Στέφανος Κοτσόλης, το 2011. Πέρσι γύρισαν και οι Νίνης, Μαυρίας, με τον πρώτο να είναι στο ρόστερ ακόμα αλλά να μην υπολογίζεται από τον Στραματσόνι και τον δεύτερο να επιστρέφει στην Αγγλία και τη Σάντερλαντ όπου ανήκει.
Πέρασαν και δεν ακούμπησαν
Οι μεταγραφές του Ιανουαρίου, βέβαια, έχουν και το γνωστό ρίσκο. Έτσι, δεν είναι λίγες οι φορές που αρκετοί ποδοσφαιριστές έχουν έρθει στον Παναθηναϊκό και δεν έχουν καταφέρει να κάνουν το παραμικρό. Ελάχιστη συνεισφορά, πολλές φορές εκ διαμέτρου αντίθετοι με αυτό που περίμενε κανείς βάσει ονόματος, και απογοήτευση καθώς οι προσδοκίες σε κάποιες περιπτώσεις ήταν υψηλότατες. Αυτό συνέβη τον Ιανουάριο του 1999 με τον Ζούλιο Σέζαρ, που ήρθε σε πολύ προχωρημένη ηλικία στο «τριφύλλι» και δεν μπόρεσε καν να αγωνιστεί επί της ουσίας.
Μικρή συνεισφορά είχαν και οι Ρόμπερτ Γιάρνι και Μηνάς Πίτσος που ήρθαν τον Γενάρη του 2002, ενώ η μεταγραφή του Ιανουαρίου το 2003 ήταν ο Φώντας Γήτας από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Το Γενάρη του 2004 ο Παναθηναϊκός εκτός από τον Έκι πήρε και τους Χρήστο Οξύζογλου και Νιρέν Ντεμπά ενώ την επόμενη χρονιά τα πράσινα φόρεσαν οι Ρουμπάκης, Χαραλαμπίδης, Άντερσον και Βόουτερ.
Πέρασαν μερικές σεζόν και τον Ιανουάριο του 2008 ο Παναθηναϊκός πήρε δυο αρκετά καλά ονόματα. Όμως, ούτε ο Έλντερ Πόστιγκα, ούτε ο Μανούτσο Γκονσάλβες έκαναν τη διαφορά. Το ίδιο έγινε και τον Ιανουάριο του 2009 με τους Ντέιβιντ Μπραζ και Γιάκουμπ Βαβζίνιακ. Εκεί που ο Παναθηναϊκός είχε… τραγικό ποσοστό επιτυχίας, ήταν τον Ιανουάριο του 2013. Οι Τάκης Σπυρόπουλος, Χοκίν Εσπάρθα, Γιοχέι Καζιγιάμα και Θανάσης Ντίνας, δεν μπόρεσαν να κάνουν κάτι το αξιόλογο και κανείς τους δεν παραμένει στο «τριφύλλι».
