Καταρχήν χρόνια πολλά σε όλους και σε όλες. Υγεία πάνω απ’ όλα και τα υπόλοιπα κουτσά – στραβά θα τα βρούμε. Πήρε λοιπόν ο Παναθηναϊκός τον Μπουμάλ. Και θα πάρει κι άλλους. Πρόκειται για έναν από τους παίκτες που ξεχωρίζουν στο ελληνικό πρωτάθλημα, με αρκετά από τα χαρακτηριστικά που δεν είχες και τα αναζητούσες. Εν ολίγοις και πάντα θεωρητικά πρόκειται για μια καλή μεταγραφή, τηρουμένων φυσικά των αναλογιών.
Και κάπου εδώ μπαίνει μια τελεία και σταματούν οι αναλύσεις. Διότι τα υπόλοιπα – και με τον Μπουμάλ και με ΚΑΘΕ μεταγραφή – θα φανούν μέσα στο γήπεδο. Εκεί είναι και ο καθρέφτης για τους πάντες, γι’ αυτό και ΚΑΘΕ μεταγραφή θεωρείται στοίχημα. Άλλη με μικρότερο και άλλη με μεγαλύτερο ρίσκο, όμως ΟΛΕΣ στοιχήματα είναι.
Το θέμα ωστόσο δεν είναι ο Μπουμάλ. Ούτε ο… κάθε Μπουμάλ. Είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες θα κληθεί να αγωνιστεί ο ποδοσφαιριστής. Εντός και εκτός ομάδας. Αλλωστε το βασικό (ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ) πρόβλημα του φετινού Παναθηναϊκού δεν είναι ότι δεν έχει καλό ρόστερ, αλλά ότι οι παίκτες του παίζουν ΛΙΓΟΤΕΡΟ απ’ ότι μπορούν. Κι αυτό είναι ένα ΘΕΜΑ.
Πάρτε έναν προς έναν τους ποδοσφαιριστές του τριφυλλιού και πείτε μου αν υπάρχει κάποιος που έως τώρα έχει εικόνα ανάλογη με αυτή που μας έχει ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ότι διαθέτει. Μην το ψάχνετε. Δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ. Μετά την Καμπάλα τους πήρε όλους η κάτω βόλτα και το χειρότερο είναι πως ουδείς εντός του team έχει βρει τον τρόπο να τους ΞΥΠΝΗΣΕΙ.
Αυτό είναι το ένα. Το άλλο, που είναι και πιο σοβαρό και που έως τώρα ΔΕΝ αντιμετωπίζεται, είναι οι συνθήκες που θα κληθεί να παίξει ο κάθε ποδοσφαιριστής. ΟΚ, να τους κρίνουμε και να το κάνουμε και αυστηρά, αλλά να δούμε που διάολο τους βάλαμε να παίξουν και βασικά να δούμε και με τι όρους παίζουν και οι αντίπαλοί τους.
Είναι συνειδητή επιλογή μου τα τελευταία χρόνια να μιλάω λιγότερο για μπάλα και περισσότερο για τα… υπόλοιπα. Πιστέψτε με δεν μου είναι καθόλου ευχάριστο. Θα μπορούσα εύκολα να κάνω τις βαθυστόχαστες αναλύσεις που κάνουν άλλοι συνάδελφοί μου. Να σας τις κάνω και καλύτερες άμα γουστάρετε, αφού το θέμα ΠΟΙΟΣ γράφει , ΤΙ γράφει και ΓΙΑΤΙ το γράφει καλό είναι να μην το αναλύσουμε γιατί όσοι ξέρουμε θα βάλουμε τα γέλια.
ΟΜΩΣ, σε ΑΥΤΟ το ελληνικό ποδόσφαιρο αν εστιάζεις στη μπαλίτσα για μένα κοροϊδεύεις και τον εαυτό σου και αυτούς που σε διαβάζουν. Αυτά τα ολίγα για σήμερα και να δούμε πότε θα τα ξαναπούμε μέσα στη γενικότερη «νέκρα» που υπάρχει από θεματολογία. Καλά Χριστούγεννα και πάλι!
