Είναι από τις λίγες φορές που έχουμε χάσει και μια ήττα μου αφήνει έστω κάτι γλυκό ρε παιδί μου. Είναι αυτό που λες " αχ ρε γαμώτο λίγο ήθελα και τους είχα πάρει". Το τι έφταιξε και δεν κερδίσαμε την Φενέρ θα το αναλύσουμε πιο κάτω. Αυτό που έχω να πω πα΄ντως και να τονίσω είναι ότι ο Παναθηναϊκός των τριών δεκαλέπτων δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να πάρει το πλεονέκτημα σε αυτό τον όμιλο αρκεί να τον αφήσουν να το πάρει.
Και ποιους εννοώ να τον αφήσουν; Μα φυσικά τα κοράκια της Ευρωλίγκα. Τα ίδια κάθε χρόνο με άλλο πρωταγωνιστή. Έχουν βαλθεί να σπρώξουν την Φενέρ να πάει στο Φάιναλ Φορ με το έτσι θέλω. Εντάξει καλοί οι χορηγοί αλλά εδώ μιλάμε για μπάσκετ. Αν θέλετε εκεί στην Ευρωλίγκα να το δώσετε ντε και καλά σε Τούρκικη ομάδα για να ευχαριστήσετε τους χορηγούς σας να μας το πείτε να το ξέρουμε. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτό το σπρώξιμο της ομάδας του Ομπράντοβιτς που σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί το υπέρογκο μπάτζετ της. Αλήθεια πως πρέπει να νιώθει ο Ομπράντοβιτς που πήγε σε μια ομάδα που ευνοείται και που οι οπαδοί της δεν έχουν ιδέα από μπάσκετ; Μου έκανε πολύ άσχημη εντύπωση οι συνεχόμενες διαμαρτυρίες του κόσμου σε κάθε σφύριγμα και ενώ οι φάσεις ήταν πεντακάθαρες. Πρέπει να καταλάβουν εκεί στη Φενέρ ότι δεν βλέπουν ποδόσφαιρο και ότι όσα λεφτά κι αν βάλουν τον Παναθηναϊκό δεν θα τον φτάσουν ούτε στο μικρό τους δαχτυλάκι. Και αυτό να το θυμάστε.
Πάμε τώρα στα δικά μας και στο πως χάσαμε αυτό το ματς. Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε τρομαγμένα και νευρικά και μην παίζοντας άμυνα έμεινε πίσω με 14-0. Ανεπίτρεπτο ξεκίνημα για μια ομάδα τέτοιου επιπέδου αλλά επειδή φέτος έχουμε ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να γυρίσει η κατάσταση στο παιχνίδι. Η ανεξήγητη ευστοχία της Φενέρ στο πρώτο δεκάλεπτο κάποια στιγμή θα τελείωνε και ο Παναθηναϊκός θα έπαιρνε μπρος στην άμυνα. Έτσι κι έγινε και μάλιστα φτάσαμε να προηγηθούμε και 56-58. Εκεί βέβαια έπιασαν δουλειά τα κοράκια και γύρισαν το παιχνίδι.
Ακόμα όμως και κόντρα στα κοράκια θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει αν είχαμε ανάσες και λύσεις. Ο Διαμαντίδης χτύπησε και έπαιξε μόνο 12 λεπτά παρακολουθώντας όλο το δεύτερο ημίχρονο από τον πάγκο. Και μην ακούσω κανένα να λέει για τραυματισμό γιατί αυτά συμβαίνουν σε κάθε ομάδα. Αν είσαι μεγάλη ομάδα όμως προνοείς για τους τραυματισμούς από πριν ενισχύοντας το ρόστερ σου. Αν δεν το κάνεις τότε πρέπει να προσεύχεσαι μην χτυπήσει κανείς και μετά χτυπάς το ίδιο σου το κεφάλι που δεν πήρες παίκτη. Ας ελπίσουμε λοιπόν το μέγεθος του τραυματισμού να μην είναι μεγάλο γιατί θα έχουμε πρόβλημα στη συνέχεια.
Θέλω να σταθώ στον Νίκο Παππά. Ο Νικόλας με τις δύο ενέργειες που έκανε χτες με γέμισε χαμόγελο καθώς μου έδειξε ότι επιστρέφει σιγά σιγά. Γερό πάτημα και η γνωστή του δειύσδηση που δύσκολα αντιμετωπίζεται. Δυστυχώς δεν έχει ακόμη τις απαιτούμενες ανάσες λόγω της αποχής αλλά αν συνεχίσει και δουλεύει σε ένα μήνα θα είναι σε πολύ καλή κατάσταση.
Επίσης ανεβασμένα και τα τριάρια μας που επιτέλους έδωσαν πόντους και λύσεις στο κρίσιμο σημείο της σεζόν. Από εδώ και πέρα ζητείται σταθερότητα για τους Γιάνκοβιτς και Πάβλοβιτς για να μπορέσει ο Παναθηναϊκός να λειτουργήσει καλύτερα ως ομάδα. Κακό ματς έκανε ο Φελντέιν που ήταν το πρώτο ματς που δεν σκόραρε και δυστυχώς έτυχε να γίνει στο ίδιο ματς που χτύπησε ο Διαμαντίδης. Ραντούλιτσα, Καλάθης και Γκίστ στάθηκαν στο ύψος της φανέλας που φοράνε ενώ και ο Κούζμιτς βοήθησε αρκετά σε άμυνα και ριμπάουντ.
Ο Τζόρτζεβιτς στο πρώτο του συναπάντημα με τον Ομπράντοβιτς πήρε πολύ καλό βαθμό και αν εξεαιρέσουμε το αρχικό μούδιασμα, στη συνέχεια έβαλε πολλούς γρίφους στον Ζοτς που το ανάγκασαν να βγει έξω από τα ρούχα του. Η άμυνα του Παναθηναϊκού βραχυκύκλωσε τη Φενέρ μετά το πρώτο δεκάλεπτο. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι επιτέλους βρήκαμε προπονητή με προσωπικότητα που πρέπει να στηριχθεί για πολλά χρόνια. Λάθη θα κάνει αλλά είναι άνθρωπος που μαθαίνει από τα λάθη του και γίνεται καλύτερος. Στήριξη λοιπόν και από την ομάδα και από τον κόσμο.
Και λίγα λόγια για τον όμιλο. Η διαφορά που χάσαμε είναι διαχειρίσιμη για τη ρεβάνς του ΟΑΚΑ σε περίπου 1,5 μήνα. Τότε τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Ο Παναθηναϊκός έχει δύο τελικούς στο ΟΑΚΑ με Μάλαγα και Αστέρα και κάνοντας το 2/2 θα είναι στο σωστό δρόμο για το πλεονέκτημα. Βλέποντας και τα άλλα παιχνίδια του ομίλου καμιά ομάδα δεν τρομάζει τον Παναθηναϊκό. Ακόμη και η επίσης πλούσια Εφές δεν είναι ούτε φέτος ομάδα και κέρδισε με θαύμα τον Αστέρα στην Πόλη στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Και για όσους την παρακολουθούν είναι η ίδια ομάδα από την πρώτη φάση. Η δε Κούμπαν καλή χρυσή αλλά δεν νομίζω να πιστεύει κανείς ότι αυτή η ομάδα μπορεί να ξανααιφνιδιάσει τον Παναθηναϊκό και να τον κερδίσει και μάλιστα δύο φορές. Εδώ είμαστε για να τα δούμε όλα.
Πριν την Μάλαγα υπάρχει το εκτός έδρας παιχνίδι με την ΑΕΚ που είναι πολύ επικίνδυνο αν αναλογιστούμε και τους διαιτητές που όρισαν για το ματς.
Εύχομαι ολόψυχα Καλή Χρονιά και ευτυχισμένο το 2016 σε όλο τον κόσμο με υγεία πάνω από όλα και όλα τα υπόλοιπα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα τα βρούμε. Και μια ευχή ο Παναθηναϊκός να βρεθεί φέτος στο Βερολίνο.
