Στο κορυφαίο τουρνουά που έγινε ποτέ στην Ευρώπη και στην κορυφαία βράβευση αθλητή, το αγωνιστικό μέρος πέρασε σε δεύτερη μοίρα όπως είναι λογικό. Μέχρι χτες το βράδυ όμως αυτό καθώς από σήμερα μετράμε και πάλι αντίστροφα για την έναρξη της χρονιάς.
Όπως είπε και ο τεράστιος Διαμαντίδης ο Παναθηναϊκός είναι εδώ και συνεχίζει και για να συνεχίσει να είναι στο κορυφαίο επίπεδο απαιτεί σωστές και ποιοτικές κινήσεις. Αυτό που διαπιστώσαμε όλοι σαν γενική εικόνα από τα δύο παιχνίδια του Παναθηναϊκού είναι ότι η ομάδα έχει αλλάξει επίπεδο χάρη στις ποιοτικές κινήσεις που έγιναν το καλοκαίρι. Μια ομάδα που σκέφτεσαι ότι αν είχε και τον Διαμαντίδη στο ρόστερ της θα είχε ήδη καπαρώσει την μία από τις τέσσερις θέσεις του ερχόμενου Φάιναλ Φορ.
Αυτά που μας άρεσαν λοιπόν είναι το βάθος πάγκου (όχι βέβαια σε όλες τις θέσεις), η ικανότητα των περισσοτέρων παικτών να παίζουν σε 2 θέσεις, η ευελιξία του Παναθηναϊκού να αλλάζει σχήματα σαν χαμαιλέοντας, η έκρηξη και η ταχύτητα αυτής της ομάδας, η ασφυκτική πίεση στην άμυνα, καθώς και η αισθητή βελτίωση στο μακρινό σουτ.
Αρκούν όλα αυτά βέβαια για να πάρεις ένα ευρωπαϊκό; Όχι βέβαια καθώς πρώτα πρέπει να γίνεις ομάδα και να καλύψεις όλες μα όλες τις αδυναμίες σου. Ο Παναθηναϊκός μέχρι στιγμής όπως είναι απόλυτα λογικό ούτε ομάδα έχει γίνει στον βαθμό που επιβάλλεται ούτε έχει φροντίσει να καλύψει όλες τις αδυναμίες του ρόστερ του. Χρειάζεται πολύ δουλειά από τον Πεδουλάκη και τους παίκτες ειδικά για τους νέους που έχουν καμιά δεκαριά προπονήσεις με την ομάδα και τους βλέπεις να ψάχνονται στο παρκέ. Και αναφερόμαστε κυρίως στον Σίνγκλετον γιατί ο Νίκολς δείχνει λίρα εκατό όσον αφορά τον βαθμό προσαρμογής του στα θέλω του προπονητή και στο τι προσφέρει μέσα στο παρκέ.
Πάμε τώρα και σε αυτά που δεν μας άρεσαν. Δεν μας άρεσαν τα κενά διαστήματα αλλά είναι απόλυτα λογικό για την εποχή καθώς η ομάδα τώρα χτίζεται και ψάχνεται. Δεν μας άρεσε η εικόνα του Φελντέιν και στα δύο παιχνίδια που δείχνει ότι δεν κολλάει σε αυτό το σχήμα και κακώς έμεινε στον Παναθηναϊκό τρώγοντας μια θέση ξένου από κάποιον παίκτη σε άλλη θέση που θα χρειαζόταν περισσότερο. Απογοητευτήκαμε με την εικόνα του Χαραλαμπόπουλου γιατί περιμέναμε περισσότερα αλλά εδώ το παιδί έχει χρόνο μπροστά του να βελτιωθεί και να πάρει πρωτοβουλίες.
Αναμενόμενη ήταν και η παρουσία του Μποχωρίδη που δεν δείχνει κάτι διαφορετικό από πέρσι παρά τα όσα προσπαθούσαν να μας πείσουν για να καλυφθεί η μη απόκτηση γκαρντ. Επίσης ένα θέμα μεγάλο είναι ότι ελλείψει Καλάθη υπήρχε μεγάλο πρόβλημα στη δημιουργία σε καταστάσεις σετ παιχνιδιού. Αυτό όσο και να προσπαθήσει ο Πεδουλάκης και όσες αλχημείες και να κάνει δεν μπορεί να αλλάξει καθώς υπάρχει η έλλειψη του γκαρντ που φωνάζουμε τόσο καιρό. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται επειγόντως έναν γκαρντ οργανωτή να έρχεται πίσω από τον Καλάθη και να συμπληρώνει τα δίδυμα με Τζέιμς και Παππά. Γιατί όπως όλοι είδαμε το δίδυμο Τζέιμς Καλάθη ταιριάζει πολύ καλύτερα από σχήματα που οι δυο τους ήταν μόνοι στον άσσο. Επιπλέον ο Παππάς δεν είναι άσσος και δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσουμε να τον κάνουμε.
Επομένως ο Παναθηναϊκός πρέπει να τρέξει για την απόκτηση κοινοτικού γκαρντ και να αφήσει τον Φελντέιν μόνο για τα Ευρωπαϊκά παιχνίδια. Εναλλακτικά αν κοιτάξει για ξένο γκαρντ η μόνη λύση είναι η αποδέσμευση του Φελντέιν.
Υ.Γ Τελικά η απόκτηση του κοινοτικού Πάνγκος θα μας είχε λύσει τα χέρια τώρα και χωρίς μάλιστα μεγάλο οικονομικό κόστος.
