H στήριξη σε προπονητή και παίκτες είναι και θα πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη από όλο τον κόσμο του Παναθηναϊκού και αυτό φάνηκε περίτρανα και χθες στο ΟΑΚΑ μετά από μια βαριά και ασυνήθιστη ήττα από τον αιώνιο αντίπαλο.
Η εικόνα στις εξέδρες τόσο κατά τη διάρκεια του αγώνα όσο και μετά το τέλος του προκαλεί... τρόμο σε ενδιαφερόμενους επενδυτές (εδώ γελάμε). Προσοχή όμως, αυτή η στήριξη δεν θα πρέπει να μας αποπροσανατολίσει και να κρύψει κάτω από το χαλάκι την πολύ άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ομάδα λόγω της απόφασης του ιδιοκτήτη της να μην ασχολείται.
Το χάιδεμα των αυτιών κάπου τελειώνει και αυτή η σεζόν είναι η τελευταία που ανεχόμαστε σαν κόσμος αυτό το χάλι του μπασκετικού τμήματος το οποίο έχει μια ένδοξη κληρονομιά από τους τεράστιους Παύλο και Θανάση Γιαννακόπουλο.
Κατανοούμε αναγκαστικά ότι στην Ευρωλίγκα γίναμε σάκος του μποξ και φέτος, παίζοντας στο ΟΑΚΑ με την Ζαλγκίρις ντέρμπι ουραγών, αλλά υπάρχουν και οι εγχώριοι τίτλοι που είναι ΑΠΑΙΤΗΣΗ να διεκδικηθούν στα ίσα.
Επειδή ο κόσμος του Παναθηναϊκού ξέρει από μπάσκετ θα είναι αστείο να πιστεύει κανείς ότι με το υπάρχον ρόστερ το τριφύλλι θα έχει την οποιαδήποτε τύχη σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Το πιο πιθανό είναι μάλιστα οι τελικοί να τελειώσουν με συνοπτικές διαδικασίες. Συγγνώμη αν το χαλάμε το όνειρο σε μερικούς αλλά ο Ολυμπιακός τη δεδομένη στιγμή απέχει πολύ από εμάς και σε μπάτζετ και σε ποιοτικές λύσεις. Και μόνο ότι στη χθεσινή δωδεκάδα υπήρχαν οι Αβδάλας, Μαντζούκας, Καββαδάς και Μποχωρίδης (παρότι φιλότιμος) καταλαβαίνουμε το μέγεθος του προβλήματος. Αν σε αυτούς προσθέσουμε τον Πέρι (να κλαις ή να γελάς μαζί του), τον Έβανς (αλήθεια γιατί αποκτήθηκε) και τον Οκάρο που για πρώτος δεν κάνει με τίποτα, τότε καταλαβαίνεις ότι έχεις δύσβατο δρόμο μπροστά σου.
Τα ψέμματα τελείωσαν. Αν ο Παναθηναϊκός δεν προχωρήσει σε τουλάχιστον δύο (κανονικά θέλει τρεις) προσθήκες παικτών, τότε ρίχνει ξεκάθαρα λευκή πετσέτα και για τους εγχώριους τίτλους ακόμα και αν το δείς όσο πιο αισιόδοξα μπορείς. Δεν μας ενδιαφέρει το πως θα γίνουν αυτές οι κινήσεις αλλά όλοι όσοι ασχολούνται με το τμήμα να βρούνε τρόπο να τις κάνουν. Είναι τουλάχιστον λυπηρό να βλέπεις έναν Πρίφτη μόνο του να παλεύει με τα κύμματα, να ζητάει μεταγραφές αρκετές και να μην ξέρει τι να πει λόγω των χρημάτων.
Και αν υπάρχει το οποιοδήποτε θέμα είναι πλέον η ώρα οι Αλβέρτης και Διαμαντίδης να βγούνε και να μιλήσουν με αλήθειες στον κόσμο ως θεματοφύλακες του μπασκετικού τμήματος και μόνο.
