http://www.trifillakia.gr/diafimisteite-sto-trifillakiagr

Ο Παναθηναϊκός ρίχνεται απόψε στη μάχη της Fernando Buesa Arena, με σκοπό να δείξει από τον πρώτο κιόλας αγώνα τα δόντια του, απέναντι στη μεγάλη έκπληξη της φετινής διοργάνωσης. Αντικειμενικός σκοπός των πράσινων είναι η επίτευξη μίας νίκης στα δύο πρώτα παιχνίδια της σειράς. Η αποστολή τους μόνο εύκολη δεν είναι καθώς η Λαμποράλ διαθέτει μία από τις πιο καυτές έδρες της Ευρώπης και μάλιστα στο top-16 μετράει μόλις μία ήττα από τον Ολυμπιακό. Αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να αποτελέσει και τον μπούσουλα πάνω στον οποίο θα πρέπει ο Τζόρτζεβιτς να προετοιμάσει την ομάδα και να χτυπήσει τα αδύναμα σημεία των αντιπάλων.

Ο προπονητής του Παναθηναϊκού εκτός από τα φετινά παιχνίδια της Λαμποράλ και το αναγκαίο σκάουτινγκ, καλό θα ήταν να ανατρέξει και στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν των αντίστοιχων αγώνων του τριφυλλιού. Εκεί καταγράφονται μερικές εντυπωσιακές νίκες και προκρίσεις απέναντι πολλές φορές και σε ισχυρότερους αντιπάλους. Αυτούς τους αγώνες θα ξαναθυμηθούμε μαζί στις παρακάτω γραμμές, αναπολώντας μεγάλες στιγμές και θαυμάζοντας την φοβερή συνέπεια του εξάστερου στα μεγάλα ραντεβού τα τελευταία χρόνια.
Η σημερινή αντίπαλος ήταν αυτή που πλήγωσε τον Παναθηναϊκό το 2006 και μάλιστα μέσα στο ΟΑΚΑ. Το 2007 το φάιναλ 4 γινόταν στην Αθήνα και το εμπόδιο της Ντυναμό Μόσχας των Ιβκοβιτς, Λάζου και Φώτση δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εμπόδιο. Μετά από έναν υγιεινό περίπατο στην Αθήνα (80-58), ο επαναληπτικός της Μόσχας κατέληξε και αυτός σε πράσινα χέρια. Με πρώτο βιολί τον Σισκάουσκας που σταμάτησε στους 19 πόντους οι πράσινοι επικράτησαν με 73-65 και σφράγισαν το εισιτήριο για τον μετέπειτα θρίαμβο.

Το 2009 το φάιναλ 4 διεξαγόταν όπως και φέτος στο Βερολίνο. Το εμπόδιο πριν την πρόκριση άκουγε στο όνομα Σιένα. Μία σκληροτράχηλη ομάδα με πολύ δυνατή άμυνα και παίκτες στρατιώτες. Οι Ιταλοί κατάφεραν μετά από 2 παιχνίδια στο ΟΑΚΑ να φέρουν τη σειρά στο 1-1 και να περιμένουν τον Παναθηναϊκό στο χωρητικότητας 7.000 θεατών γήπεδό τους για να τον αποτελειώσουν. Εκείνη τη εποχή και μέχρι να φτάσει η ώρα του τρίτου παιχνιδιού στα ραδιόφωνα υπήρξε απίστευτη γκρίνια και ακούστηκε και το αμίμητο ότι πρέπει να φύγει ο Ομπράντοβιτς γιατί γέρασε πια!! Τη στιγμή της αλήθειας οι πράσινοι πάταγαν γερά στα πόδια τους ενώ οι Ιταλοί έτρεμαν. Το τελικό 53-72 μαρτυρά του λόγου το αληθές. Σε μία βραδιά όπου όλοι σχεδόν οι παίκτες βρέθηκαν σε τρομερή κατάσταση. Ήταν πλέον εμφανές που πηγαίνει η σειρά. Δύο μέρες μετά οι παίκτες του Ζοτς με πρωτεργάτη τον εκπληκτικό Ντρου Νίκολας (19π.) άλωσαν για δεύτερη συνεχόμενη φορά την έδρα της Σιένα και προκρίθηκαν πανηγυρικά στο φάιναλ 4 του Βερολίνου. Οι καλοθελητές φυσικά κατάπιαν τη γλώσσα τους!

Το 2011 ήταν πάλι η σειρά του τριφυλλιού να κατακτήσει Ευρωλίγκα. Ήταν η εποχή που χρονιά παρά χρονιά ράβαμε και από ένα αστέρι. Η χρονιά κυλούσε βασανιστικά και με πολλά προβλήματα για την ομάδα. Η διασταύρωση με την πολύ δυνατή Μπαρτσελόνα, που είχε έξτρα κίνητρο λόγω της διεξαγωγής του φάιναλ 4 στη Βαρκελώνη, δεν άφηνε πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Από το πρώτο παιχνίδι όμως φάνηκε ότι ο Παναθηναϊκός ήταν διαβασμένος και αποφασισμένος να πουλήσει πολύ ακριβά το τομάρι του. Ο Ομπράντοβιτς για ακόμα μία φορά έβγαλε λαγούς από το καπέλο του. Μία σύνθετη άμυνα πάνω στον Ναβάρο με τον Καλάθη να τον κυνηγά σε όλο το γήπεδο και τους υπόλοιπους 4 σε διάταξη ζώνης έφερε τη μεγάλη ανατροπή στο δεύτερο αγώνα. Οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν μέχρι και με 14 πόντους αλλά τα ψυχικά αποθέματα των πράσινων έφεραν τον τελικό θρίαμβο με 71-75. Σάτο με 18 πόντους και Διαμαντίδης με 17 ήταν οι κορυφαίοι εκείνης της μεγάλης βραδιάς. Η σειρά ολοκληρώθηκε με 3-1 και η κατάληξη ήταν το 6ο αστέρι στη φανέλα απέναντι στη Μακάμπι.

Μία χρονιά αργότερα η Μακάμπι βρέθηκε πάλι στο δρόμο του Παναθηναϊκού αυτή τη φορά στο δρόμο για το φάιναλ 4 της Κωνσταντινούπολης. Οι Ισραηλινοί στρίμωξαν άσχημα την ομάδα του Ζοτς και προηγήθηκαν με 2-1 στις νίκες έχοντας τον 4ο αγώνα στη φλεγόμενη ΝΟΚΙΑ ΑΡΕΝΑ. Ο Παναθηναϊκός δείχνοντας το μέταλλο πρωταθλητή που διαθέτει τόσα χρόνια, «σκότωσε» τη Μακάμπι μέσα στο σπίτι της με 78-69 και ισοφάρισε τη σειρά σε 2-2. Οι γκαρντ της ομάδας έκαναν φοβερή δουλειά. Καλάθης(15π.), Διαμαντίδης(12π.) και Γιασικεβίτσιους(13π.) ήταν οι πρωτομάστορες της μεγάλης νίκης. Το φιλί του Ζοτς στον Σάρας φανερώνει το μέγεθος της πράσινης επιτυχίας. Η συνέχεια είναι γνωστή με την αγχωτική πρόκριση στο φάιναλ 4 όπου αυτή τη φορά οι διαιτητές με το έτσι θέλω έδωσαν τη πρόκριση στους Ρώσους της ΤΣΣΚΑ στερώντας από το τριφύλλι τη δυνατότητα να διεκδικήσει το 7ο αστέρι.

Τελευταία φορά που ‘’μίλησε’’ η πράσινη φανέλα ήταν τη σεζόν 2012-2013. Σε μία περίοδο όπου στην ομάδα έγιναν κοσμοϊστορικές αλλαγές και κανείς δεν περίμενε τους πράσινους ούτε καν στο top-16. Ο Πεδουλάκης και οι παίκτες του όμως βάλθηκαν να τρελάνουν όλη την Ευρώπη. Πάλι με αντίπαλο την μισητή Μπαρτσελόνα. Αυτή τη φορά οι πράσινοι ήταν δύο επίπεδα κάτω από δυναμική και ρόστερ. Και όμως κατάφεραν ξανά να κάνουν τους αντιπάλους τους να βλέπουν εφιάλτες. Με ένα εκπληκτικό τρίποντο του ανεπανάληπτου Διαμαντίδη άλωσαν το Παλάου Μπλαουγκράνα με 65-66. Οι Ισπανοί για αρκετή ώρα έμειναν αποσβολωμένοι να προσπαθούν να καταλάβουν τι έγινε. Ο μεγάλος αρχηγός για ακόμα μία φορά τους είχε κλείσει το σπίτι. Εκτός από τον αρχηγό οι Γκιστ(14π.) και Μπράμος(13π.) ήταν συγκινητικοί. Το τριφύλλι έφτασε και στο 2-1 στην Αθήνα πάλι με τρίποντο του Διαμαντίδη αλλά μετά ξέμεινε από δυνάμεις. Η Μπαρτσελονα ήταν καλύτερη και τα μαγικά του 3D κάποια στιγμή τελείωσαν.

Το παρελθόν έχει διδάξει ότι στις μεγάλες και κρίσιμες στιγμές η ομάδα φωνάζει παρών. Ο Παναθηναϊκός των 6 αστεριών δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από την Λαμποράλ Κούτσα. Υπερέχει και σε εμπειρία και σε φανέλα και σε βάθος του ρόστερ. Οι Βάσκοι όμως έχουν την έδρα. Και όχι οποιαδήποτε έδρα αλλά μία από τις καλύτερες και πιο καυτές στη Ευρώπη. Διαμαντίδης, Φώτσης και Καλάθης έχουν ζήσει ανάλογους αγώνες στο παρελθόν και μάλιστα έκριναν πολλούς από αυτούς. Η ιστορία του εξάστερου είναι σπαρμένη με μεγάλα διπλά και ανεπανάληπτους θριάμβους. Μακάρι και απόψε να μας ξαναέρθουν ένα ένα τα χρόνια τα δοξασμένα. Για τον μεγάλο αρχηγό μας που δικαιούται όσο κανείς άλλος να κλείσει τη καριέρα του με ένα φάιναλ 4.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως κάποιο σχόλιο σας θίγει, παρακαλούμε επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί άμεσα.
Mat's picture

Mat

Διαφημιστείτε εδω