Ο Παναθηναϊκός απέδειξε πως όταν παίζει μπάσκετ, δεν φοβάται κανέναν. Ούτε απουσίες, ούτε έδρες, ούτε καταστάσεις που μοιάζουν να είναι εναντίον του.
Γράφει ο ΜΑΤ
Ο Παναθηναϊκός μπήκε στους τελικούς με τη μισή του περιφέρεια εκτός μάχης, με βασικούς πρωταγωνιστές να απουσιάζουν ή να αγωνίζονται κάτω από δύσκολες συνθήκες και με το βάρος μιας ολόκληρης χρονιάς στους ώμους του. Παρ' όλα αυτά, όχι μόνο δεν λύγισε, αλλά κοίταξε στα μάτια έναν αντίπαλο που παρουσιάζεται ως το μεγάλο φαβορί.
Οι «πράσινοι» έδειξαν χαρακτήρα, καρδιά και κυρίως προσωπικότητα πρωταθλητή. Ακόμα και όταν η σειρά βρέθηκε σε δύσκολη καμπή, η απάντηση δόθηκε μέσα στο παρκέ. Εκεί όπου κρίνονται οι τίτλοι.
Ομάδα που δεν γονατίζει
Όταν λείπουν παίκτες του μεγέθους των Σλούκα, Ναν, Όσμαν και Ρογκαβόπουλου, όταν οι λύσεις περιορίζονται και το ροτέισον στενεύει επικίνδυνα, η λογική λέει ότι η ομάδα θα λυγίσει. Ο Παναθηναϊκός έκανε ακριβώς το αντίθετο.
Παίκτες που βρέθηκαν στη δεύτερη γραμμή βγήκαν μπροστά. Ρόλοι άλλαξαν. Κορμιά θυσιάστηκαν. Η ομάδα του Αταμάν αρνήθηκε να ψάξει δικαιολογίες και επέλεξε να δώσει απαντήσεις. Και αυτό είναι που πονάει περισσότερο όσους περίμεναν να τον δουν να καταρρέει.
Το μπάσκετ δεν κρύβεται πίσω από σφυρίγματα
Στους τελικούς ακούστηκαν πολλά. Περισσότερα από όσα παίχτηκαν. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού θεωρεί πως η σειρά έχει στιγματιστεί από αποφάσεις που δημιούργησαν έντονα ερωτήματα και προκάλεσαν μεγάλες αντιδράσεις. Η συζήτηση για τη διαιτησία κυριάρχησε περισσότερο από το ίδιο το παιχνίδι.
Όμως υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να αλλοιωθεί. Η εικόνα μέσα στο γήπεδο. Και η εικόνα έδειξε μια ομάδα που παρά τις απουσίες και τις αντιξοότητες συνέχισε να παλεύει κάθε κατοχή σαν να είναι η τελευταία.
Η ψυχή του Παναθηναϊκού είναι μεγαλύτερη από κάθε σχέδιο
Ο Παναθηναϊκός δεν στηρίζεται μόνο στο ταλέντο του. Στηρίζεται στην προσωπικότητα που έχει χτιστεί τα τελευταία χρόνια. Στην κουλτούρα νικητή. Στην απαίτηση να διεκδικεί κάθε τίτλο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Αυτό ακριβώς φάνηκε και σε αυτή τη σειρά. Κάθε φορά που κάποιοι πίστεψαν ότι τελείωσε, επέστρεψε. Κάθε φορά που κάποιοι θεώρησαν ότι λύγισε, σηκώθηκε ξανά. Αυτή είναι η διαφορά των μεγάλων ομάδων από τις υπόλοιπες.
Ο Παναθηναϊκός απέναντι σε ένα ολόκληρο σύστημα
Και σαν να μην έφταναν οι τραυματισμοί, οι απουσίες και οι αγωνιστικές δυσκολίες, ο Παναθηναϊκός κλήθηκε να δώσει μία σειρά τελικών απέναντι -όπως αισθάνεται ο κόσμος του- σε ένα ολόκληρο σύστημα που παλεύει με κάθε τρόπο να σπρώξει το πρωτάθλημα προς τον Πειραιά.
Σε όλα τα παιχνίδια της σειράς υπήρξαν φάσεις που προκάλεσαν τεράστιες αντιδράσεις, με αποφάσεις που στα μάτια χιλιάδων φιλάθλων μοιάζουν ακατανόητες και σταθερά ευνοϊκές προς τον Ολυμπιακό. Σφυρίγματα που συζητήθηκαν περισσότερο από το ίδιο το μπάσκετ, φάσεις που προκάλεσαν οργή και ερωτήματα και μία αίσθηση ότι οι «πράσινοι» καλούνται να ξεπεράσουν εμπόδια πολύ μεγαλύτερα από τον αντίπαλό τους.
Κι όμως, παρά όσα προηγήθηκαν, ο Παναθηναϊκός όχι μόνο δεν λύγισε, αλλά κατάφερε να επιστρέψει από την κόλαση, να ισοφαρίσει τη σειρά και να αποδείξει ότι όταν το παιχνίδι κρίνεται στην ψυχή, κανένα σφύριγμα και κανένας μηχανισμός δεν μπορεί να σταματήσει μια ομάδα που αρνείται να παραδοθεί.
Για αυτό και η αποψινή νίκη ήταν κάτι περισσότερο από ένα ροζ φύλλο αγώνα. Ήταν ένα ηχηρό χαστούκι σε όσους πίστεψαν ότι ο Παναθηναϊκός θα γονάτιζε. Ήταν η απόδειξη ότι ακόμη και απέναντι σε καταστάσεις που οι φίλαθλοί του θεωρούν εχθρικές, παραμένει όρθιος, περήφανος και ζωντανός στη μάχη του τίτλου.
Το μήνυμα προς το ΣΕΦ
Το επόμενο παιχνίδι είναι άλλη μία μάχη. Μια μάχη που θα διεξαχθεί σε περιβάλλον πίεσης, έντασης και εχθρικής ατμόσφαιρας. Όμως ο Παναθηναϊκός έχει ήδη αποδείξει ότι δεν τρομάζει. Αντίθετα, μοιάζει να τρέφεται από τις δυσκολίες. Και όσο περισσότερο προσπαθούν να τον λυγίσουν, τόσο περισσότερο πεισμώνει.
Ο πραγματικός πρωταθλητής δεν είναι πάντα αυτός που θα σηκώσει την κούπα. Είναι αυτός που αρνείται να παραδοθεί όταν όλοι περιμένουν να πέσει. Ο Παναθηναϊκός, με ελλείψεις, με τραυματισμούς, με περιορισμένο ροτέισον και με ολόκληρο το σύστημα απέναντί του συνεχίζει να στέκεται όρθιος.
Και γι' αυτό, ανεξάρτητα από το πώς θα γραφτεί ο επίλογος της σειράς, έχει ήδη κερδίσει κάτι πολύ μεγαλύτερο: Τον σεβασμό όσων γνωρίζουν πραγματικά από μπάσκετ.
