Τέτοιες ώρες δεν χρειάζεται να λέμε πολλά. Ούτε καν να βάλουμε τις σκέψεις μας σε μια σειρά ώστε να μην ξεχάσουμε κάτι. Έχουν γίνει τόσα και κυρίως τόσο άγαρμπα που τα λόγια είναι περιττά. Αν το μεγάλο μπαμ δεν γίνει ΤΩΡΑ, δεν θα γίνει ΠΟΤΕ. Αυτό το πρωτάθλημα δεν πρέπει να τελειώσει.
Όπως δεν έπρεπε να ξεκινήσει κιόλας, τουλάχιστον με την παρουσία Παναθηναϊκού, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ που αν και χωρίς "σκαλπ" νομιμοποίησαν την αλητεία και τη διαφθορά με τη συμμετοχή τους. Ας τους άφηναν να παίζουν μόνοι τους και να πανηγυρίζουν μόνοι τους. Αυτοί και τα άδεια γήπεδα τους.
ΠΡΙΝ το παιχνίδι στην Τούμπα είχαν γίνει ήδη πολλά. Εφταναν και περίσσευαν για να τελειώσει η ιστορία, αλλά επειδή κατά βάση τα βίωνε ο Παναθηναϊκός φώναζε τις περισσότερες φορές μόνος του (φυσικά και εξαιρείται η συνολική προσπάθεια ανατροπής της ΕΠΟ, που είναι το άλφα και το ωμέγα) και τον έβγαζαν κάτι σαν τον τρελό του χωριού.
Το πράγμα όμως χόντρυνε πολύ. Το σύστημα δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα, προκαλεί ακόμη και σε στιγμές που δεν το έχει ιδιαίτερη ανάγκη, προσπαθεί να κάνει διαρκώς επίδειξη δύναμης. Αυτά που έγιναν στην Τούμπα ήταν το απόλυτο ξεβράκωμα του ελληνικού ποδοσφαίρου, η δικαίωση του Παναθηναϊκού για όσα φωνάζει και έχει υποφέρει, μα πάνω απ' όλα η επιβεβαίωση ότι δεν πάει άλλο.
Και αυτές τις στιγμές καλώς ή κακώς δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Άσχετα τι σε σε ενώνει και τι σε χωρίζει με ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και δεν ξέρω εγώ ποιον άλλον, πάτε όλοι μαζί ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Από τη στιγμή που κανείς δεν θέλει να παίζει μαζί τους και ούτε και αυτοί θέλουν να παίζουν μαζί μας (γιατί... γκρινιάζουμε), δεν καταλαβαίνω το λόγο να συνεχιστεί αυτή η ιστορία. Διακοπή και αλλαγή αλλιώς... διάσπαση ΤΩΡΑ.
Χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος ο Παππάς έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να διαλύσει το χθεσινό ματς και το ποδόσφαιρο γενικότερα. Πριν συλλάβουν εκείνους που μπήκαν μέσα αυτόν θα έπρεπε να είχαν μπουζουριάσει και εν συνεχεία να του απαγορεύσουν ακόμη και να βλέπει από την τηλεόραση τα παιχνίδια.
Φυσικά και δεν είναι ο ΠΑΟΚ το πρόβλημα. Καταλαβαίνει κανείς πως όταν ο ΙΔΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ στη Λεωφόρο δεν βγαίνει καν να τσεκάρει το γήπεδο (που ήταν ΕΚΚΛΗΣΙΑ) και ματαιώνει με τον τσαμπουκά το παιχνίδι και χθες πάει με το ζόρι να το τελειώσει και ας βομβαρίζεται η Τούμπα τότε κάτι... παίζεται. Και δεν μιλάω μόνο για τα στοιχήματα στο διπλό που έπρεπε να τελειώσει το ματς για να πληρωθούν.
Για την... μεγαλοψυχία του Ολυμπιακού ούτε λόγος. Μπήκα στα γραφεία του site να δω το ματς τη στιγμή που είχε χτυπήσει ο Σίλβα και το πρώτο πράγμα που τους είπα ήταν "μην ασχολείστε, τώρα που κερδίζουν δεν θα φύγει κανείς για τα αποδυτήρια, αν έχαναν θα είχαν κλειδωθεί καμιά βδομάδα μέσα". Ας μην πούμε για αυτά που ακολούθησαν το πέναλτι. Το ματς ΗΘΕΛΕ ο Παππάς να το τελειώσει, επειδή ΗΘΕΛΕ και ο Ολυμπιακός. Στη Λεωφόρο που δεν ήθελαν τα παιδιά να κατέβουν, έκανε τον Κινέζο. Ούτε οι νόμοι τους ενδιαφέρουν, ούτε τίποτα.
Αν συνεχίσω, θα γράψω βιβλίο. Τα ξέρετε και τα ξέρουμε. Δεν θα το κάνω, δεν χρειάζεται άλλωστε. ΟΛΟΙ πια έχουν καταλάβει. Το θέμα είναι να γίνει το επόμενο βήμα. Ομελέτα δεν γίνεται αν δεν σπάσεις αυγά και το πολύ να σου δοθεί άλλη μια ευκαιρία. Αν "τρακάρουν" στον τελικό ΑΕΚ - Ολυμπιακός. Δεν νομίζω όμως πως χρειάζεται να περιμένουμε έως τότε. Αρκετά έχει υποφέρει το ελληνικό ποδόσφαιρο, αρκετά έχουν σιχαθεί και αηδιάσει όλοι μας. Ή τώρα ή ποτε!
