Υπάρχουν αποφάσεις προπονητών που απλώς σε ξαφνιάζουν. Και υπάρχουν κι εκείνες που σε βάζουν σε σκέψεις. Η μη συμμετοχή του Ρενάτο Σάντσες στην αποστολή για το ντέρμπι στο Καραϊσκάκη ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Μιλάμε για ένα από τα πιο απαιτητικά παιχνίδια της σεζόν. Ένα ματς έντασης, ρυθμού, μονομαχιών, προσωπικότητας. Και την ίδια στιγμή, ο Παναθηναϊκός πηγαίνει σε αυτό με τη μεσαία του γραμμή αποδεκατισμένη: Τσιριβέγια εκτός, Τσέριν εκτός, Σισοκό εκτός. Δηλαδή, τρεις παίκτες κορμού που δίνουν ισορροπία, τρεξίματα και ένταση στον άξονα.
Και όμως — ο Ρενάτο Σάντσες, ένας ποδοσφαιριστής με ποιότητα που σπάνια συναντάς στο ελληνικό πρωτάθλημα, έμεινε εκτός αποστολής χωρίς να υπάρχει γνωστό πρόβλημα τραυματισμού.
Εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα.
Σε ένα παιχνίδι που ξέρεις ότι θα χρειαστείς παίκτες ικανούς να κρατήσουν μπάλα υπό πίεση, να «σπάσουν» γραμμές με μία ενέργεια και να σταθούν σωματικά απέναντι σε ένταση υψηλού επιπέδου, πώς γίνεται να αφήνεις έξω έναν χαφ με τα χαρακτηριστικά του Σάντσες; Πώς καλύπτεται αυτό το δημιουργικό και ποιοτικό κενό από άλλες λύσεις που, όσο φιλότιμες κι αν είναι, δεν έχουν το ίδιο αγωνιστικό ταβάνι;
Αν πρόκειται για καθαρά αγωνιστική επιλογή, τότε μιλάμε για μια απόφαση που σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Γιατί σε τέτοια ματς δεν παίζεις μόνο με τακτική πειθαρχία — παίζεις και με προσωπικότητα, εμπειρία, «βαριά» πόδια που δεν κρύβονται όταν καίει η μπάλα. Και ο Ρενάτο Σάντσες, με όλο το πακέτο που κουβαλά από το ευρωπαϊκό του background, ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία.
Αν, από την άλλη, υπάρχει κάτι που δεν έχει βγει προς τα έξω — θέμα φυσικής κατάστασης, εσωτερικής διαχείρισης ή οτιδήποτε άλλο — τότε η έλλειψη ξεκάθαρης εικόνας απλώς φουντώνει την απορία του κόσμου. Γιατί όταν η ομάδα «αιμορραγεί» στον άξονα, το να μένει έξω ο πιο ποιοτικός χαφ σου δεν μοιάζει λογικό. Μοιάζει ρίσκο. Και μάλιστα μεγάλο.
Σε ένα ντέρμπι τέτοιου βάρους, οι λεπτομέρειες κρίνουν τα πάντα. Και η απουσία του Σάντσες δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι απόφαση που μπορεί να καθορίσει ρυθμό, κατοχή, αντοχή — τελικά, ίσως και το αποτέλεσμα.
Το ερώτημα λοιπόν μένει ανοιχτό:
Σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι, μπορείς πραγματικά να αφήνεις εκτός τον πιο ποιοτικό σου χαφ;
