Στον Παναθηναϊκό των τελευταίων ετών, μοιάζει να υπάρχει ένα… παράδοξο που μόνο «πράσινο» δεν είναι: όποιος πετυχαίνει, φεύγει! Και μάλιστα, όχι με τιμές και αναγνώριση, αλλά με συνοπτικές διαδικασίες, λες και η επιτυχία είναι κάτι που απαγορεύεται στο «πράσινο» περιβάλλον.
Δεν χρειάζεται κανείς να ψάξει πολύ για να βρει παραδείγματα.
Ο Γιώργος Δώνης – ο άνθρωπος που αναγέννησε μια ομάδα διαλυμένη οικονομικά και ψυχολογικά, που έβαλε νέους παίκτες, έδωσε ταυτότητα και αξιοπρέπεια – πλήρωσε τη συνέπειά του και το ότι… μιλούσε τη γλώσσα της αλήθειας.
Ο Μαρίνος Ουζουνίδης, που κράτησε τον Παναθηναϊκό όρθιο σε εποχές διοικητικού χάους, έγινε “παρελθόν” χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να χτίσει πάνω σε ό,τι πέτυχε.
Και φτάνουμε στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο άνθρωπος που επανέφερε τον Παναθηναϊκό στην κορυφή, που έφερε ξανά πίστη, πειθαρχία και ποδόσφαιρο, εκδιώχθηκε σχεδόν σαν να ήταν πρόβλημα και όχι η λύση.
Κάθε φορά, η ίδια ιστορία. Κάθε φορά, η ίδια… αυτοκαταστροφή.
Και τώρα, βλέπουμε το ίδιο μοτίβο να επαναλαμβάνεται ακόμα και εκτός αγωνιστικού χώρου!
Ακόμα και εκεί που το μόνο κομμάτι της ΠΑΕ λειτουργούσε σωστά — στα social media, στην επικοινωνία, στην εικόνα του συλλόγου προς τα έξω — έγιναν οι «απαραίτητες αλλαγές».
Το αποτέλεσμα; Ένα τρομερό downgrade ήδη αισθητό στον επίσημο λογαριασμό του #PAOFC. Aπό δημιουργικότητα, ταυτότητα και συνέπεια, περάσαμε σε… αντίστροφη μέτρηση. Το μόνο κομμάτι που δούλευε σωστά στην ΠΑΕ, είναι κι αυτό που διορθώθηκε. Στο μόνο που υπήρχε επιτυχία, μπήκε «μαχαίρι».
Και κάπως έτσι, συνεχίζεται η παράδοση:
Αποτυχία πάντοτε και παντού!
