Είναι εύκολο να ρίχνεις το φταίξιμο στον πάγκο. Ο προπονητής, το πρόσωπο που φαίνεται περισσότερο, γίνεται πάντα το εξιλαστήριο θύμα. Όμως, πόσες φορές μπορεί να επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο μέχρι να αντιληφθεί κανείς ότι το πρόβλημα είναι πιο βαθύ;
Ο Γιάννης Αλαφούζος έχει την απόλυτη ευθύνη για τη λειτουργία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Όπως και να το δει κανείς, οι επιλογές και οι ανοχές της διοίκησης καθορίζουν τη στρατηγική, το αγωνιστικό μοντέλο και το μέλλον της ομάδας. Δεν είναι δυνατόν να μένουν για χρόνια στις ίδιες θέσεις άνθρωποι που δεν αποδίδουν και να παρουσιάζονται ως «άμεμπτοι», ενώ κάθε φορά που στραβώνει η σεζόν, το μαχαίρι να πέφτει στον προπονητή.
Ο ρόλος του τεχνικού διευθυντή
Ο Παπαδημητρίου, ως τεχνικός διευθυντής, είναι στο επίκεντρο της κριτικής. Οι αποφάσεις για μεταγραφές, για το πώς στελεχώνεται η ομάδα και πώς χαράσσεται η αγωνιστική κατεύθυνση περνούν από το δικό του γραφείο. Αν οι παίκτες που αποκτώνται δεν κάνουν τη διαφορά, αν το ρόστερ έχει κενά και αν τελικά οι προπονητές παραλαμβάνουν ένα υλικό κατώτερο των προσδοκιών, τότε η ευθύνη δεν είναι αποκλειστικά δική τους.
Η αμετακίνητη διοικητική ελίτ
Είναι εντυπωσιακό πως στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός τα ίδια πρόσωπα παραμένουν αμετακίνητα στις θέσεις τους, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα. Σε έναν οργανισμό που φιλοδοξεί να είναι επαγγελματικός και να πρωταγωνιστεί, η αξιολόγηση στελεχών πρέπει να είναι συνεχής και αντικειμενική. Αντί γι’ αυτό, έχουμε μια «διοικητική ελίτ» που μοιάζει να απολαμβάνει μόνιμη ασυλία.
Το λάθος αφήγημα
Δεν μπορεί το αφήγημα να είναι πάντα πως «ο εκάστοτε προπονητής απέτυχε». Οι προπονητές φεύγουν, αλλά τα προβλήματα μένουν. Κι αν αυτά τα προβλήματα δεν εντοπίζονται στη διοίκηση και στο οργανόγραμμα, τότε η ιστορία θα επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά.
Ο Παναθηναϊκός αξίζει περισσότερα
Η ομάδα δεν μπορεί να είναι όμηρος μιας λογικής που κρύβει τις πραγματικές αιτίες της αποτυχίας πίσω από τις εύκολες αποπομπές προπονητών. Ο Παναθηναϊκός αξίζει μια διοίκηση που θα δείχνει την ίδια αυστηρότητα και προς τα στελέχη της, όχι μόνο προς εκείνους που κάθονται στον πάγκο.
