Ο Παναθηναϊκός στο Πανθεσσαλικό παρουσίασε μια εικόνα που δεν τιμά ούτε τον σύλλογο ούτε τους οπαδούς του. Από τη μία οι ευρωπαϊκές μάχες με Σαχτάρ και Σαμσουνσπόρ, από την άλλη η αδιαφορία, η παθητικότητα και η έλλειψη ενέργειας απέναντι στην Κηφισιά. Είναι φανερό ότι πρόκειται για κατάρρευση σε όλα τα επίπεδα.
Η διοίκηση φέρει τεράστιες ευθύνες. Παίκτες που έχουν απογοητεύσει ξανά και ξανά παραμένουν στο ρόστερ, χωρίς κανένα μήνυμα για λογοδοσία ή αλλαγή πορείας. Ο Μαντσίνι, για παράδειγμα, μετά το περσινό ματς-ντροπή με τη Λαμία, συνεχίζει να παίζει σαν να μην έγινε τίποτα. Η ανοχή της διοίκησης σε τέτοιες εμφανίσεις είναι αδικαιολόγητη και επικίνδυνη για τον σύλλογο.
Ο Ρουί Βιτόρια επίσης φαίνεται να έχει χάσει τον έλεγχο. Η ομάδα του βγήκε στον αγωνιστικό χώρο χωρίς καθαρό πλάνο, χωρίς πειθαρχία, χωρίς πάθος. Οι αλλαγές δεν βοήθησαν, τα λάθη συνεχίστηκαν και η αδράνεια μεταφράστηκε σε ήττα που κανείς δεν μπορεί να χωνέψει.
Και φυσικά, οι ίδιοι οι παίκτες δεν μπορούν να ξεφύγουν από την κριτική. Το δεύτερο ημίχρονο στον Βόλο ήταν ντροπιαστικό: χωρίς τρέξιμο, χωρίς συγκέντρωση, βγαίνοντας συνεχώς εκτεθειμένοι. Όποιος φορέσει αυτή τη φανέλα πρέπει να καταλάβει ότι η αδιαφορία δεν γίνεται ανεκτή.
Η ντροπή στον Βόλο δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό· είναι αποτέλεσμα συνολικής αποτυχίας σε όλα τα επίπεδα: διοίκηση που επιτρέπει παίκτες-βάρη, προπονητής που χάνει τον έλεγχο και παίκτες που αδιαφορούν για το βάρος της φανέλας. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται άμεσα αποφάσεις, ξεκάθαρα μηνύματα και αλλαγή νοοτροπίας πριν η κατάσταση ξεφύγει εντελώς.
