Η λύση της συνεργασίας του Παναθηναϊκού με τον Γιάννη Αναστασίου βάζει τέλος στο πρότζεκτ του 2013, που είχε ως στόχο τη δημιουργία μιάς ομάδας που θα κάνει Πρωταθλητισμό σε βάθος τριετίας. Φέτος…
Τότε που ο Γιάννης Αλαφούζος έκανε το παράτολμο βήμα της πρόσληψης του «ερυθρόλευκου» Νίκου Νταμπίζα και του άπειρου, αλλά φιλόδοξου Γιάννη Αναστασίου.
Το μεγάλο «συν» εκείνης της συμφωνίας ήταν η απόφαση να γίνουν όλοι γροθιά. Διοίκηση, τχενική ηγεσία και κόσμος.
Στην πορεία το ένα μετά το άλλο τα κομμάτια έσπασαν! Η επιλογή του Αλαφούζου να απομακρύνει τον Νίκο Νταμπίζα έκανε σμπαράλια το σχέδιο. Στα τσακίδια η ελληνοποίηση, πάει και η αξιοποίηση της ακαδημίας.
Το κυριότερο κακό είναι ότι στην πορεία δημιουργήθηκε μια «παρέα» που ο καθένας κοίταγε την πάρτη του. Ο Αναστασίου έγινε αυταρχικός και πίστεψε ότι τα έμαθε όλα, τρώγωντας όποιον δεν του έκανε…
Πάει ο Αγριογιάννης, πάει και ο Βονόρτας…
Έτσι στην κρίσιμη ώρα όταν ο Αναστασίου αναζητούσε συμμάχους μέσα στην ομάδα όλοι του γύρισαν την πλάτη. Οι ποδοσφαιριστές, ο Φύσσας και ο Βόκολος, ακόμη και το τελευταίο του οχυρό, ο Γιάννης Αλαφούζος.
Το γράψαμε και χθες ουδείς πρόεδρος, ιδιοκτήτης, επιχειρηματίας δεν μπορεί να διαχειριστεί εύκολα τα… μπινελίκια της εξέδρας.
Ειδικά όταν όλοι γύρω του, τού λένε ότι εάν μείνει ο Αναστασίου ελλοχεύει ο κίνδυνος της πλήρης διάλυσης στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.
Το τελευταίο επιχείρημα του Αναστασίου για την κακή εικόνα της ομάδας ήταν η… ανυπαρξία των μεταγραφών. Ωστόσο Φύσσας και Βόκολος είχαν φροντίσει να τον τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί, ενημερώνοντας τον Αλαφούζο ότι δεν είναι δικές τους επιλογές, αλλά δικές του…
Σε αυτές τις τελευταίες στιγμές ο Αναστασίου ίσως να σκέφτηκε το λάθος που έκανε με τον Νταμπίζα. Τότε που θα έπρεπε να βάλει βέτο… Δεν το έκανε και όπως είχε πει και ο Ιησούς στον Πέτρο: «Μάχαιρα έδωσες, μάχαρα θα λάβεις…». Και την έλαβε!
Σχεδόν έναν χρόνο μετά το «πράσινο» διαζύγιο» με τον Νταμπίζα (11/11/2014), ο Αναστασίου διάβασε στο site της ΠΑΕ το δικό του «αντίο»! Κάτι συμπτώσεις…
