Σε χθεσινό μας άρθρο για τον νέο προπονητή προτρέψαμε τη διοίκηση του Παναθηναϊκού να δανειστεί λίγο από το έτοιμο μοντέλο που υπάρχει στον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Φυσικά λόγω της διάρκειας και των τίτλων φέραμε ως παράδειγμα την εποχή Ομπράντοβιτς. Ο Γιάννης Αλαφούζος δανείστηκε το μοντέλο αλλά προτίμησε διαφορετική εποχή από αυτή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Προτίμησε να δει το τώρα και φαίνεται του αρέσει το μοντέλο Τζόρτζεβιτς στο μπάσκετ.
Αν το σκεφτείτε Παούνοβιτς και Τζόρτζεβιτς μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικά αθλήματα αλλά έχουν πολλά μα πολλά κοινά στοιχεία. Το κυριότερο ότι κατάγονται και οι δύο από τη Σερβία. Κανείς τους στην ουσία πριν έρθει στον Παναθηναϊκό δεν είχε δουλέψει σε σύλλογο παρά μόνο σε Εθνική ομάδα. Ήταν και οι δύο πολύ καλοί παίκτες στην επαγγελματική τους καριέρα. Έχουν επιδείξει και οι δύο πολύ καλό έργο στις Εθνικές ομάδες όπου εργάστηκαν. Είναι και οι δύο ανερχόμενοι προπονητές και μικροί σε ηλικία. Είναι και οι δύο διψασμένοι να πετύχουν πράγματα στην προπονητική τους καριέρα αφού είναι φρέσκοι σε αυτή.
Φυσικά και ένας προπονητής για να πετύχει χρειάζεται και ένα σωστό περιβάλλον και μια υγιή ομάδα. Εκεί είναι που απέχουν μίλια ο μπασκετικός με τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό. Επιπλέον παίζει ρόλο και η ποιότητα του ρόστερ και το ρόστερ στο ποδοσφαιρικό τμήμα δεν είναι και το ποιοτικότερο που μπορεί να βρει ένας νέος προπονητής.
Φυσικά εμείς δεν πρόκειται να κρίνουμε ποτέ από πριν ένα προπονητή γιατί δεν υπάρχει λόγος να κάψουμε κάποιον λόγω ονόματος και μόνο. Και ο Μουρίνιο να ερχόταν μπορεί να μην έπιανε και αυτά τα έχουμε πει χίλιες φορές. Ο καθρέφτης είναι ο μόνος δίκαιος κριτής. Φυσικά και η πλειοψηφία του κόσμου ήθελε κάτι καλύτερο από πλευράς ονόματος και αυτό δεν ξέρω πως θα το διαχειριστεί ο Αλαφούζος. Η αλήθεια είναι όμως ότι και οι Τούντορ και Σίλβα αντίστοιχες περιπτώσεις είναι...
