Τα προηγούμενα χρόνια, οι προπονητές της ομάδας έπρεπε να διαχειριστούν νεαρούς παίκτες και ξένους αμφίβολης ποιότητας, χωρίς την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσουν ποδοσφαιριστές υψηλού επιπέδου. Κάποιοι μάλιστα βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ανάγκη πώλησης παικτών για να επιβιώσει η ομάδα.
Οι προηγούμενοι προπονητές, οι οποίοι έπρεπε να δουλέψουν με χαμηλό προϋπολογισμό, αντιμετωπίστηκαν με συμπάθεια από τους φιλάθλους. Ωστόσο, με την περίοδο του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, η μεταγραφική πολιτική άλλαξε, αλλά ο ίδιος ο Σέρβος τεχνικός απέφευγε τις μεγάλες επενδύσεις. Ο Αλόνσο, αντίθετα, δεν έχει αυτούς τους περιορισμούς. Αναλαμβάνοντας τον Παναθηναϊκό, βρήκε ένα ενισχυμένο ρόστερ με παίκτες όπως ο Μαξίμοβιτς και ο Μπάλντοκ και έχει τη δυνατότητα να κάνει μεταγραφές αντάξιες του επιπέδου της ομάδας.
Με ένα πιο γεμάτο και ποιοτικό ρόστερ, ο Αλόνσο έχει τα εργαλεία για να «χτίσει» μια ομάδα ικανή να διεκδικήσει τίτλους. Τα προηγούμενα χρόνια, ο Παναθηναϊκός έφτασε κοντά στους τίτλους, αλλά η έλλειψη βάθους στο ρόστερ ήταν εμφανής. Τώρα, με το μεγαλύτερο προϋπολογισμό και κορυφαίες λύσεις, η μόνη ανησυχία του Αλόνσο είναι να μετατρέψει αυτό το ρόστερ σε κάτι θεαματικό.
Παρά την αναγνώριση που έλαβαν προηγούμενοι προπονητές όπως ο Αναστασίου και ο Γιοβάνοβιτς, ο Αλόνσο έχει στη διάθεσή του περισσότερα μέσα από ποτέ. Αυτό όμως μειώνει το διάστημα υπομονής για να αποδώσει η δουλειά του. Ο κόσμος περιμένει άμεσα αποτελέσματα, όχι μόνο λόγω των 14 ετών χωρίς πρωτάθλημα, αλλά και λόγω της ποιότητας του ρόστερ, που έχει επιλεγεί με τη συμβολή του προπονητή.
Η κριτική που δέχεται ο Αλόνσο προέρχεται κυρίως από την εικόνα της ομάδας στα εγχώρια παιχνίδια. Παρά τον χρόνο που έχει στη διάθεσή του, η δουλειά του στις προπονήσεις πρέπει πλέον να αρχίσει να φαίνεται στο γήπεδο, δεδομένου ότι διαθέτει παίκτες με μεγάλη ποιότητα και αξία.
