Οταν στις 11 Ιουνίου 2004, λίγο πριν ξεκινήσει η ξέφρενη πορεία θριάμβου της εθνικής Ελλάδος στο Euro της Πορτογαλίας, η τότε διοίκηση του Παναθηναϊκού έδινε τα χέρια με την Πόρτο για την πώληση του Σεϊταρίδη αντί 3 εκατ. ευρώ, ουδείς μπορούσε να φανταστεί πως στα χρόνια που θα ακολουθούσαν το κενό που θα άφηνε πίσω του ο Γιούρκας θα εξελισσόταν σε μαύρη τρύπα στο δεξί άκρο του «τριφυλλιού».
Πέρασαν ουκ ολίγοι, έγιναν άπειρες δοκιμές και πειραματισμοί, κάποιοι «βαφτίστηκαν» δεξιοί μπακ (με κορυφαίο παράδειγμα τον Βύντρα, που η θέση του ήταν, είναι και θα είναι στόπερ), αλλά πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και πολύ σύντομων περιόδων ουδέποτε κατέστη δυνατόν να καλυφθεί ή έστω να καμουφλαριστεί επαρκώς το «θέμα» που είχε ο Παναθηναϊκός στη δεξιά πτέρυγα. Είναι χαρακτηριστικό πως οι «πράσινοι» χρησιμοποίησαν τα τελευταία 11 χρόνια και κάτι ούτε λίγο ούτε πολύ συνολικά 12 ποδοσφαιριστές που αποκτήθηκαν ή προέκυψαν/«δημιουργήθηκαν» για να λύσουν το πρόβλημα. Το πλέον εντυπωσιακό, δε, είναι το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός έχει ξοδέψει (και ξοδεύει ακόμη βεβαίως) σ’ αυτά τα 11 χρόνια, μόνο για τα συμβόλαια των παικτών που έχουν καλύψει (και καλύπτουν) το δεξιό άκρο της άμυνας, το απίστευτο ποσό των 7,5 εκατ. ευρώ! Χωρίς σε αυτά να υπολογίζονται η πάντα τσουχτερή εφορία (που είχε διαφορετική κλίμακα πριν και μετά την 1η Ιανουαρίου 2010), τα χρήματα που δόθηκαν σε ομάδες (π.χ. 1,3 εκατ. ευρώ στη Φλουμινένσε για τον Γκάμπριελ) ή τα ξεχωριστά μπόνους που έχει καρπωθεί ο κάθε ποδοσφαιριστής!
Η ουσία εντούτοις είναι πως σχεδόν σε κάθε, μα κάθε καλοκαιρινό σχεδιασμό, στην ατζέντα του εκάστοτε «αφεντικού» του ποδοσφαιρικού τμήματος (Ζάετς, Λιβαθηνός, Βέλιτς, Αντωνίου, Φρέιτας, Νταμπίζας, Φύσσας-Βόκολος) υπήρχε σημειωμένο ως συμπέρασμα το «πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε με το δεξί άκρο». Αν μάλιστα στο όλο ζήτημα της δεξιάς πλευράς προσθέσουμε και τους παίκτες που κλήθηκαν να αγωνιστούν εκεί κατά συνθήκη για ένα, δύο, πέντε ματς (ο Κάρλος Ζέκα τόσο πέρσι όσο και προ ημερών στη Νέα Σμύρνη, ο Νασίφ Μόρις, ο Στέφανος Σιόντης ακόμη και Χρήστος Μελίσσης που έπρεπε να χωρέσει κάπου το 2008), ο συνολικός αριθμός των δεξιών μπακ ανεβαίνει στους 16!
Τον περασμένο Ιούνιο οι «πράσινοι» κινήθηκαν γρήγορα για τη θέση του δεξιού μπακ και κατέληξαν (έπειτα από μια λίστα 3-4 υποψηφίων) στον Γερμανό Γενς Βέμερ, με την ελπίδα ότι θα έβρισκαν επιτέλους την υγειά τους. Ως μπακ απ υπήρχαν ο Χρήστος Μπούρμπος και ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, ενώ διατηρήθηκε στο ρόστερ ο Νίκος Μαρινάκης, που πήρε νέα ευκαιρία απ’ τη στιγμή που είχε «κοπεί» ο Τάκης Σπυρόπουλος. Οι απογοητευτικές επιδόσεις, ωστόσο, των δεξιών μπακ έχουν ήδη βάλει σε σοβαρές σκέψεις τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού, οι οποίοι ?όπως ανέφερε χθες το «Goal»- τσεκάρουν ήδη την αγορά εν όψει του Γενάρη για το δεξί άκρο. Οχι τόσο για βασική επιλογή -αφού υπάρχει πίστη πως ο Βέμερ μόλις ξεπεράσει τις ατυχίες και τους μικροτραυματισμούς που είχε θα δείξει πολύ καλύτερο πρόσωπο- όσο για το μπακ απ του, καθώς ο Μπούρμπος εξακολουθεί να είναι απογοητευτικός (και είναι πολύ πιθανό να χαιρετήσει τον χειμώνα), ενώ ο Μαρινάκης δεν δείχνει ικανός να σηκώσει το βάρος της φανέλας του βασικού.
*Στις σεζόν 2008-09 και 2009-10 ο Λουκάς Βύντρα είχε χρησιμοποιηθεί στη συντριπτική πλειοψηφία των αγώνων ως κεντρικός αμυντικός από τον Χενκ τεν Κάτε και ακολούθως απ’ τον Νίκο Νιόπλια. Ως στόπερ είχε παίξει και στην πλειοψηφία των αγώνων του τη σεζόν 2012-13, προτού αποχωρήσει στα μισά της σεζόν παίρνοντας και μια σημαντική αποζημίωση σε δόσεις
**Το ποσό αφορά τις πάγιες απολαβές του, αφού υπήρχε διπλό μπόνους σε συγκεκριμένο αριθμό συμμετοχών
***Ο Τριανταφυλλόπουλος άρχισε να παίζει απ’ το φινάλε του α’ γύρου της σεζόν 2013-14 ως δεξιός μπακ
