Η νέα αγωνιστική σφαλιάρα, αυτή τη φορά από την ΑΕΚ, σήμανε την απώλεια του πρώτου τίτλου για φέτος. Η ομάδα για ακόμα ένα παιχνίδι παρουσιάστηκε ασύνδετη και χωρίς φρεσκάδα με αποτέλεσμα τον οδυνηρό αποκλεισμό από τον τελικό του κυπέλλου. Η εμφάνιση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά προβληματικών εμφανίσεων από την αρχή της σεζόν. Χωρίς υπερβολή η ομάδα έχει να παρουσιάσει μόλις ένα ημίχρονο ανταγωνιστικού μπάσκετ μετά από 11 επίσημα παιχνίδια. Το δεύτερο ημίχρονο με τη Φενέρ όπου και ο κόσμος έσπρωξε τους πράσινους στη νίκη κρατώντας τους Τούρκους στους 24 πόντους. Πέραν αυτού ακόμα και στα εύκολα ματς του πρωταθλήματος παρουσιάζει αρρυθμίες όπως το δεκάλεπτο με τον Προμηθέα που ηττήθηκε με 11-20. Άρα υπάρχει πρόβλημα.
Είναι σύνηθες να επικρατεί η άποψη ότι οι ήττες στην αρχή της σεζόν δεν κοστίζουν και ότι μετά το Φλεβάρη ξεκινά το πραγματικό μπάσκετ. Αυτό είναι λάθος γιατί φέτος ήδη χάσαμε έναν τίτλο και με το σύστημα που διεξάγετε η Ευρωλίγκα δε θέλει και πολύ να χάσεις από νωρίς το τρένο. Από αυτή εδώ τη γωνιά είχαμε τονίσει, μετά την θλιβερή εικόνα στο πρώτο παιχνίδι στην Βαρκελώνη, ότι θα πρέπει να τολμήσει ο Πασκουάλ κάποιες αλλαγές πριν είναι αργά. Κάποιοι μας λοιδόρησαν και μας χαρακτήρισαν προπονητές του καναπέ, αλλά όταν κάποια πράγματα είναι εξόφθαλμα δε χρειάζεται δίπλωμα προπονητή για να τα θίξεις. Η ομάδα σε κάθε ματς μοιάζει όλο και πιο κουρασμένη και προβλέψιμη. Δε μπορεί η ΑΕΚ με μπάτζετ στο 1/3 από τον Παναθηναϊκό να έχει ροτέισον 11 παικτών και οι πράσινοι μόλις 8 παικτών. Στην Ευρώπη είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα. Οι λόγοι που συμβαίνει αυτό είναι πολλοί και διάφοροι.
Ο Πασκουάλ για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν εμπιστεύεται καθόλου τις νέες μεταγραφές. Λες και δεν ήταν όλοι αυτοί οι παίκτες επιλογές του. Στο παιχνίδι με την ΑΕΚ δεν είδαμε καθόλου τον Όγκαστ ενώ ο Θανάσης έμπαινε σε αλλαγές τύπου χαντ μπολ για μία άμυνα και μετά αποσυρόταν στον πάγκο. Όταν όμως έχεις ξεκάθαρο αμυντικό πρόβλημα δεν αχρηστεύεις έτσι τον καλύτερο αμυντικό σου. Πολύ δε περισσότερο όταν ο κακός αμυντικός Λοτζέσκι είναι σε κακή ημέρα επιθετικά και δε προσφέρει το παραμικρό. Ο Ντένμον που αποκτήθηκε για βασικό δυάρι παίζει όλο και λιγότερο με τους χρόνους του να κυμαίνονται γύρω στο 10λεπτο. Ο Λεκαβίτσιους παίρνει αναγκαστικά χρόνο για να μη σκάσει ο Καλάθης, ενώ ο Γκάμπριελ στην Ευρωλίγκα αν παίξει πάνω από 5 λεπτά ανοίγει σαμπάνιες. Μήτογλου και Μποχωρίδης για την ώρα βοηθούν μόνο στις προπονήσεις και μάλλον για εκεί προορίζετε και ο Όγκαστ.
Το πρόβλημα λοιπόν είναι ξεκάθαρο και παρατηρείτε πλέον στον καταρτισμό του ρόστερ. Όταν ο προπονητής δεν εμπιστεύεται τις επιλογές του τότε αυτοακυρώνεται και ο ίδιος. Εκτός και αν δεν είναι επιλογές του όλοι αυτοί οι παίκτες και τότε πια πάει αλλού η κουβέντα. Αν συμβαίνει αυτό τότε ο Πασκουάλ με τον τρόπο του λέει στη διοίκηση ότι παίκτες για τον Παναθηναϊκό είναι μόνο αυτοί οι 5 περσινοί που παίζουν βασικοί, συν κάνα 2 καινούργιοι. Όσο όμως διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση τόσο χαμένη θα βγαίνει η ομάδα. Το καλύτερο θα ήταν αύριο κιόλας διοίκηση και προπονητής να καθίσουν και να μιλήσουν για όλα τα παραπάνω. Να γίνουν αν κριθεί αναγκαίο αλλαγές και φρεσκάρισμα στο ρόστερ με την απομάκρυνση όσων παικτών δεν υπολογίζονται και με αντικατάστασή τους με νέους στις θέσεις που η ομάδα πονάει.
Για την ώρα η μαύρη τρύπα παρατηρείται στην πολύπαθη θέση 5. Εκεί που επί Τζόρτζεβιτς είχαμε 3 δεινόσαυρους και μηδέν αθλητικότητα, περάσαμε σήμερα στο άλλο άκρο, να μην υπάρχει αξιόπιστος παίκτης να παίξει με πλάτη. Ο Βουγιούκας ξέραμε από το καλοκαίρι τι παίκτης ήταν και δεν περίμενε κανείς από αυτόν στα 32 του χρόνια να μαγέψει τα πλήθη. Εκεί θα πρέπει άμεσα να αποκτηθεί παίκτης με όγκο και δύναμη και να μονιμοποιηθούν στο 4 οι Σίνγκλετον και Γκιστ. Αν γίνει αυτό το 5λεπτο του Γκάμπριελ θα γίνει μηδέν και αυτός είναι ο παίκτης που θα πρέπει να αποχωρήσει. Ο Όγκαστ δε πιάνει θέση ξένου και μπορείς να τον περιμένεις μπας και ξυπνήσει μέσα στη σεζόν. Εξάλλου 1 χρόνο συμβόλαιο έχει. Από την άλλη μεριά ο Ντένμον δε φαίνεται να μπορεί να σηκώσει το βάρος της πράσινης φανέλας. Το καλοκαίρι θα μπορούσε ο Παναθηναϊκός να αποκτήσει τον Γκριν που ήξερε και από Ευρωλίγκα και από ντέρμπι αιωνίων. Τότε ο συγκεκριμένος παίκτης του φαινόταν λίγος και τώρα βάζει 20άρες στο Ισπανικό πρωτάθλημα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι πλήρωσες πήρες! Το θετικό στην υπόθεση Ντένμον είναι ότι κυκλοφορούν πολλοί Αμερικανοί με αυτό το στυλ και λογικά θα βρεθεί αντικαταστάτης είτε από Ευρώπη, είτε από Αμερική.
Πάμε τώρα και στον προπονητή. Μία ρήση λέει ότι όσους λιγότερους παίκτες χρησιμοποιεί ένας προπονητής τόσο πιο πιεσμένος είναι. Στη περίπτωση του καταλανού αυτό κάνει μπαμ από μακριά. Εμπιστεύεται συγκεκριμένους παίκτες και αντί να ανοίγει το ροτείσον, το κλείνει. Θα πρέπει και αυτός να χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα που έχει στο οπλοστάσιό του. Δε μπορεί ο Θανάσης Αντετοκούνμπο που δίνει και τη ψυχή του στο γήπεδο, να παίζει μερικά δευτερόλεπτα για να βγάλει μερικές άμυνες. Όταν άλλοι παίκτες περπατάνε στην άμυνα. Ο Μήτογλου αποκτήθηκε ως το next big thing του Ελληνικού μπάσκετ και είναι πλήρως παροπλισμένος. Θα πρέπει η ομάδα να παρουσιάσει άμεσα καλύτερο πρόσωπο και στην άμυνα και στην επίθεση. Στα τελευταία παιχνίδια παρατηρείται το φαινόμενο του άναρχου μπάσκετ με μία πάσα και τρίποντο. Όταν αυτά μπαίνουν όλα βαίνουν καλώς, όταν όμως όχι… επίσης θα πρέπει να τελειώσει αυτό το αστείο με τις βολές. 85 χαμένες βολές από την αρχή της σεζόν! Ένας ολόκληρος αγώνας δηλαδή πεταμένος στον κάλαθο των αχρήστων. Ο Παναθηναϊκός είναι ουραγός στην Ευρωλίγκα με ποσοστό στις βολές το θλιβερό 66%. Επιτέλους ας αφιερώσουν οι παίκτες μερικές ώρες στη προπόνηση για να τελειώσει αυτό το κακόγουστο αστείο. Γιατί το θέμα των βολών είναι καθαρά θέμα προπόνησης και όχι ταλέντου.
Η σεζόν δε ξεκίνησε καθόλου καλά για τον εξάστερο. Η επιλογή ποσότητα αντί ποιότητας αποδεικνύετε στη πράξη καταστροφική. Η ομάδα χρειάζεται άμεσα ενέσεις ποιότητας στο 2 και στο 5 και να ανοίξει το ροτέισον. Επιτέλους στα εύκολα παιχνίδια του Ελληνικού πρωταθλήματος ας πάρουν 20-25 λεπτά συμμετοχής παίκτες που για την ώρα είναι εκτός εξίσωσης. Η χρονιά δε βγαίνει με την τρύπα που υπάρχει στο 5 κυρίως. Οι αλλαγές είναι επιβεβλημένες πλέον. Δε μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια στις αδυναμίες που έχει η ομάδα. Γιατί σε κάθε παιχνίδι όλο και πιο πολλές βγαίνουν στην επιφάνεια. Κλείνοντας και συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω μας φαίνεται τελικά ότι ο γιαλός μια χαρά ίσιος είναι. Η ομάδα θεόστραβα αρμενίζει!
