Δεν θα σταθώ καν στο σκορ γιατί μικρή σημασία έχει. Άλλωστε το παιχνίδι ήταν άσσος από το πρώτο δεκάλεπτο. Θα σταθώ στο γεγονός ότι προσωπικά αυτό το τέλειο μπάσκετ είχα να το δω από το 2009 και την υπερηχητική ομάδα με τα 40 εκατομμύρια μπάτζετ. Ναι τόσα χρόνια είχαν περάσει για να δούμε έναν διαστημικό Παναθηναϊκό ο οποίος κρατώντας τη σταθερά της άμυνας, τρομάζει στην επίθεση μέσα και έξω από τη γραμμή. Και όλα αυτά γίνονται με τον Νέλσον έξω, τον Μαυροκεφαλίδη να μην παίρνει χρόνο καθώς είναι ανέτοιμος και τον Ράιτ να προσπαθεί να μπει δειλά δειλά στα συστήματα. Ο Παναθηναϊκός στην επίθεσή του διαθέτει πλουραλισμό και ναι θα πει κανείς ότι η ευστοχία του χτες ήταν διαολεμένη. Αλλά πόσα τρίποντα βγήκαν από σύστημα και με τι εμπιστοσύνη σουτάρανε οι παίκτες έξω από τη γραμμή. Η διαφορά με πέρσι είναι ότι έχεις σουτερ και ότι ο κάθε παίκτης έχει την ελευθερία να το κάνει. Αλλά παρατηρώντας το παιχνίδι από την αρχή θα διαπιστώσουμε ότι ο Παναθηναϊκός βομβάρδισε τη ρακέτα της Φενέρ με τα μαγικά Διαμαντίδη Μπατίστα και μετά αναγκάστηκαν οι Τούρκοι να κλείσουν μέσα και άφησαν όλο το ελεύθερο στους πράσινους σουτέρ που χτυπάγανε αλύπητα. Μάλλον οι Μπατίστα και Σλότερ και γενικά οι επιλογές του Ιβάνοβιτς κάπως τη μυρίζουν την μπάλα ε; Αυτά για να βλέπετε μερικοί που ασχολείστε με τα μπάτζετ και το πόσο κάνει ο κάθε παίκτης. Ο Παναθηναϊκός στο τελευταίο δεκάλεπτο σεβάστηκε τον Ομπράντοβιτς και έβαλε το σχολαρχείο για να αρχίσει να μαθαίνει. Πολύ καλή εμφάνιση από Μποχωρίδη σε άμυνα και επίθεση ενώ ο Ράιτ αρχίζει δειλά δειλά να μας δείχνει τι μπορεί να κάνει όταν θα μπει και στα συτήματα. Επιπλέον είναι η πρώτη φορά που δούλεψαν σε κάποια φάση στο 100% οι περιστροφές στην άμυνα και όσο περνάει ο καιρός θα γίνονται και καλύτερα τα πράγματα. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι χρειάζεται πολύ δουλειά γιατί κακές βραδιές θα ξαναέρθουν μέχρι να σταθεροποιηθεί η ομάδα. Το επόμενο παιχνίδι είναι κλειδί στο ΟΑΚΑ με την Αρμάνι και ενδεχόμενη νίκη μας και ήττα των Ιταλών σήμερα στο Μόναχο μας φτάνει πολύ κοντά στην πρόκριση καθώς η Αρμάνι θα έχει ρεκόρ 0-4.
Για την Φενέρ του Ζέλικο δεν έχω να πω και κάτι. Αυτή η ομάδα το λέω ότι φάιναλ φορ ούτε από έξω δεν περνάει. Δεν είναι καν ομάδα του Ομπράντοβιτς και το ανησυχητικό είναι ότι φέτος ο Ζέλικο είχε και χρόνο και άπλετο χρήμα και χρεώνεται όλες τις μεταγραφές. Χωρίς δημιουργούς και σέντερ δεν πας πουθενά. Το έχω πει ότι αυτό που είχε βρει στον Παναθηναϊκό δεν πρόκειται να το βρει πουθενά, πόσο μάλλον σε ανυπόληπτες ομάδες τύπου Φενέρ που προσπαθούν μέσω υψηλών μπάτζετ να κάνουν κάτι. Και εκεί θα υπάρχει πάντα ο Παναθηναϊκός που θα σας το υπενθυμίζει με τον σκληρό τρόπο.
Άφησα τελευταίο τον δικό μας μαέστρο, τον Ντούσκο Ιβάνοβιτς. Κέρδισε πανεύκολα την παρτίδα σκάκι και πλέον έχεις ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ από τους κορυφαίους στην Ευρώπη. Ικανότατος προπονητής και τεράστιος άνθρωπος μετά και τις δηλώσεις για Ζοτς. άριστη η επιλογή της διοίκησης για να οδηγήσει τον νέο Παναθηναϊκό και θα πρέπει να μείνει χρόνια εδώ για να φέρει εις πέρας αυτό το πολύ όμορφο εγχείρημα.
Σσσσσσσσσσσσς.... Έρχεται ο Παναθηναϊκός!
