Καλημέρα στην παρέα... Έφτασε λοιπόν η δική μας μεγάλη Παρασκευή αφού σε 40 λεπτά σήμερα παίζονται οι κόποι όλης της Ευρωπαϊκής χρονιάς. Είχα πει και στο προηγούμενο άρθρο ότι πιο δύσκολο είχα το 2-0 να γίνει 2-2 παρά το 2-2 2-3. Το 2-2 λοιπόν είναι γεγονός έστω και αν προσπαθήσαμε να αυτοκτονήσουμε για ακόμα μία φορά.
Φτάνοντας λοιπόν εδώ και σε αυτό το 2-2 θα ξαναπώ για την τεράστια ευκαιρία που χάθηκε στο πρώτο παιχνίδι της σειράς. Αντικειμενικά να το δει κάποιος πέρα από μπάτζετ και παίκτες το σκορ της σειράς έπρεπε να ήταν 3-1 υπέρ του Παναθηναϊκού και να ετοιμάζαμε βαλίτσες για Μιλάνο. Αλλά κάτι η απειρία κάτι η έλλειψη ποιότητας μας έχουν οδηγήσει σε 5ο ματς. Κατά την άποψή μου αυτός ο Παναθηναϊκός με την προσθήκη ενός ποιοτικού γκαρντ και ενός σέντερ θα την είχε σκουπίσει την ΤΣΣΚΑ χωρίς καμία υπερβολή. Για φέτος όμως δεν αλλάζει κάτι οπότε πάμε σε αυτό τον τελικό με τα όπλα που έχουμε και αν τα χρησιμοποιήσουμε έξυπνα μπορούμε να επιφέρουμε το τελικό πλήγμα στους Ρώσους. Το παιχνίδι θέλει σκυλίσια άμυνα και προσοχή από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Το άγχος και η πίεση βαραίνει πλέον τους υπερόπτες Ρώσους και αυτό μπορεί να λειτουργήσει θετικά για εμάς. Άλλωστε η έδρα της ΤΣΣΚΑ δεν είναι και κανένα φόβητρο.
Φόβητρο για μένα είναι η διαιτησία και το λέω ξεκάθαρα. Βλέποντας δε και την επιλογή του Ρήγα για αυτό το ματς αρχίζω να ανησυχώ περισσότερο. Στέλνει διαιτητές που έχουν σφάξει κατά επανάληψη τον Παναθηναϊκό και μάλιστα κόντρα σε μια ομάδα που χρόνια τώρα απολαμβάνει την διαιτητική εύνοια της διοργάνωσης. Εύχομαι να διαψευσθώ και να έχουμε μια δίκαιη διαιτησία και να μας αφήσουν να τους αποκλείσουμε!
Κλείνοντας θέλω να πω ότι έτσι όπως ξεκίνησε η χρονιά στην Ευρώπη, τις αλλαγές που έγιναν αλλά και το φετινό ρόστερ θεωρώ ότι και στο απευκταίο σενάριο να κάνει η ΤΣΣΚΑ το 3-2 δεν νομίζω ότι μπορούμε να έχουμε πολλά παράπονα. Είναι ότι καλύτερο μπορούσε να πετύχει και αν έρθει το 2-3 θα είναι μια τεράστια υπέρβαση. Δυστυχώς ο Πεδουλάκης κατάφερε να μας βγάλει κατά πολύ από τον δρόμο για το Μιλάνο και μετά ήταν δύσκολο να αλλάξει κατά πολύ η κατάσταση. Βλέποντας την Μακάμπι να περνάει με μειονέκτημα την Αρμάνι κατάλαβα για μια ακόμα φορά το έγκλημα που έγινε και της προσφέραμε απλόχερα την δεύτερη θέση και το πλεονέκτημα.
Υ.Γ Λουκά Μαυροκεφαλίδη συνέχισε να ξεφτυλίζεις τον Πεδουλάκη που δεν σε έβαζε λεπτό και όλους τους άλλους που σε έκραζαν όλο το χρόνο. Και εγώ για πάρτη σου θα ξεφτυλίζω όσους κάνουν κωλοτούμπες στο γήπεδο όπως προχτές!
Πάμε ρε τριφυλλάραααααααααα!!!!
