Ο Παναθηναϊκός στα δύο τελευταία παιχνίδια προβλημάτισε με την απόδοσή του και έχασε μεγάλο έδαφος στη μάχη για το πλεονέκτημα έδρας στην Ευρωλίγκα. Η ομάδα παρουσιάζει συγκεκριμένες αδυναμίες σε κάποια σημεία του παιχνιδιού, αλλά έχει και δυνατότητες για μεγάλα πράγματα. Φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού ότι της λείπει κάτι που θα την εκτοξεύσει και θα την κάνει ασυναγώνιστη. Αυτό το ‘’κάτι’’ που λείπει θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε μέσα από το συγκεκριμένο άρθρο, χωρίς να κάνουμε ούτε τους μετά Χριστόν προφήτες, ούτε να, μηδενίσουμε την όντως σοβαρή δουλειά που γίνεται φέτος.
Ξεκινώντας αυτή την προσπάθεια θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στο μεγαλύτερο ερώτημα που από την αρχή της χρονιάς βασανίζει όλους μας. Χρειάζεται παίκτης πίσω από τον Καλάθη ή μπορεί ο Τζέιμς να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της θέσης? Η απάντηση νομίζω ότι δόθηκε στο τελευταίο ντέρμπι με τον ολυμπιακό στο ΣΕΦ. Ο Τζέιμς σε 30 λεπτά αγωνιστικού χρόνου πέτυχε μεν 24 πόντους, αλλά είχε μόλις 2 ασίστ. Το να κατεβάζεις την μπάλα και μετά να πηγαίνεις στο 1vs1 δεν σε κάνει αυτομάτως ικανό πλέι μέικερ. Εδώ να πούμε ότι μέσα από αυτή τη στήλη από το καλοκαίρι είχαμε πει ότι ο Μάικ Τζέιμς είναι πολύ περισσότερο δυάρι από άσσος και περιμέναμε να δούμε πως θα ανταποκριθεί στα νέα του καθήκοντα. Οι χαμηλές πτήσεις του Παππά φέτος δεν βοήθησαν ώστε να τους δούμε πως θα λειτουργούσαν ως δίδυμο στην ίδια πεντάδα. Αντιθέτως ο Τζέιμς όταν βρίσκεται στο παρκέ μαζί με τον Καλάθη αυτομάτως μεταμορφώνεται στον παίκτη που θαυμάσαμε πέρυσι με τη Λαμποράλ Κούτσα. Το γεγονός αυτό λοιπόν μας ‘’φωνάζει’’ από μακριά ότι ο Αμερικανός πρέπει άμεσα να μετατοπιστεί στο 2 για να μπορέσεις να πάρεις από αυτόν το 100% των δυνατοτήτων του.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει άμεσα να αποκτηθεί παίκτης καθαρό πλέι μέικερ πίσω από τον Καλάθη, με την ικανότητα να οργανώνει, να παίζει pic & roll και να έχει καλύτερο σουτ από τον Νικ. Ένας παίκτης σαν το Ζήση ή τον Πάνγκος θα ήταν ιδανικός για τον ρόλο που θέλει ο Παναθηναϊκός να τον χρησιμοποιήσει. Αυτό σημαίνει ότι στο 2 περισσεύει ο Φελντέιν. Άλλη μία περίπτωση παίκτη που έχει διχάσει τους πράσινους οπαδούς. Ο Δομινικανός είναι ένας φιλότιμος παίκτης value for money που μπορεί να δώσει καλό σουτ και φέτος έχει βελτιώσει αρκετά σημεία του παιχνιδιού του. Είναι μία κλάση πάνω από τον Σλότερ που είχαμε πριν από 2 χρόνια, αλλά και μία κλάση κάτω από τον Τζειμς που θα μεταφερθεί εκεί. Συν τις άλλοις στη θέση 2 θα πάρει πλέον χρόνο και ο Ρίβερς καθώς στο 3 υπάρχει ο Τζεντίλε που αργά ή γρήγορα θα βρει τα πατήματά του. Σε όλα αυτά προσθέστε και την παρουσία του Παππά και βλέπουμε πως υπάρχει μία υπερφόρτωση στη θέση του σούτινγκ γκαρντ. Αν ήταν Έλληνας ο Φελντέιν σίγουρα δεν θα τον κουνούσε κανείς καθώς είναι πιο σταθερός από τον Παππά, αλλά ως ξένος θα μπορούσε να θυσιαστεί για κάτι καλύτερο.
Στο 3 με Τζεντίλε, Ρίβερς και Χαραλαμπόπουλο υπάρχει μία πληρότητα και η έλευση του Ιταλού ίσως θα πρέπει να βάλει σε σκέψεις τον Πασκουάλ για την ανάγκη της παραμονής του Νίκολς στην ομάδα. Ο πρώην παίκτης της ΤΣΣΚΑ είναι ένας παίκτης του 6-7 που κάνει συγκεκριμένα πράγματα πάνω στο παρκέ. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές η προσφορά του δεν αποτυπώνεται στη στατιστική και γι αυτό πάντα ξεκινάει βασικός καθώς ο Πασκουάλ εκτιμά διάφορους τομείς του παιχνιδιού του. Αν για τον Νίκολς υπάρχει ένα ερωτηματικό, για τον Κένι Γκάμπριελ υπάρχει η σιγουριά μετά από 1,5 μήνα παρουσίας στην ομάδα ότι δεν μπορεί να προσφέρει τα αναμενόμενα. Κακός αμυντικός και με αδυναμίες στο παιχνίδι του, φαίνεται να έχει απολέσει δια παντός την εμπιστοσύνη του προπονητή του. Αυτό έχει σαν συνέπεια να παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο ο Φώτσης από αυτόν που θα έπαιρνε αν υπήρχε βασικό και αξιόπιστο 4άρι στην ομάδα. Τις αδυναμίες του μπάτμαν και λόγω ηλικίας τις ξέρουμε με αποτέλεσμα να υπάρχει μία μεγάλη τρύπα στη θέση του πάουερ φόργουοντ.
Εδώ ακριβώς θα πρέπει ο Παναθηναϊκός και ο Πασκουάλ να κάνουν το κόλπο γκρόσο. Η απόκτηση ενός πρωτοκλασάτου 5αριού θα είναι η κίνηση που μπορεί να αλλάξει το ρου της φετινής σεζόν. Η αδυναμία του Μπουρούση να επαναλάβει την περσινή χρονιά που έκανε, έχει μονιμοποιήσει το 5 ως αναντικατάστατο τον Σίνγκλετον. Αυτό σημαίνει ότι στο 4, μετά τον τραυματισμό του Γκιστ, συνωστίζονται πλέον 3 παίκτες (Γκάμπριελ, Φώτσης, Νίκολς) που κανένας όμως δεν καλύπτει επαρκώς την θέση. Η απόκτηση ενός σέντερ για βασικός θα σημάνει την μετατόπιση του Σίνγκλέτον στο 4 και με την επιστροφή του Γκιστ θα υπάρχει μία πολύ δυνατή front line ικανή να κοιτάξει στα μάτια όλους τους αντιπάλους. Ο Σίνγκλετον μέχρι στιγμής κάνει καταπληκτική χρονιά. Κανείς δε μπορεί να έχει παράπονο από αυτόν, αλλά δείχνει να είναι αρκετά αδύναμος απέναντι σε καθαρά 5άρια. Φαίνεται να αποφεύγει τις πολλές επαφές και στην επίθεση πιο πολύ παίζει με πρόσωπο παρά με πλάτη. Τι καλύτερο λοιπόν από το να τον μετατοπίσεις στο 4 παίρνοντας και από αυτόν το 100%. Για σέντερ αυτό που χρειάζονται οι πράσινοι ένας παίκτης τύπου Τάιους, γιατί όχι και ο ίδιος ο Τάιους από τη στιγμή που η Γαλατά βολοδέρνει στον πάτο της Ευρωλίγκας. Η επιστροφή του πασπαρτού Γκιστ και η συνύπαρξή του με τον Σίνγκλετον και ένα αθλητικό σέντερ θα δυναμώσει πολύ τον εξάστερο. Ενώ θα υπάρχει και ο Μπουρούσης ως έξτρα λύση.
Στον αθλητισμό η επιτυχία από την αποτυχία απέχουν πολύ λίγο. Ο Ιανουάριος σαν μήνας προσφέρεται για αλλαγές και το παράδειγμα του αιώνιου αντιπάλου όπου το 2012 απέκτησε Λο και Ντόρσει και άλλαξε εντελώς πρόσωπο φτάνοντας μέχρι την κορυφή της Ευρώπης θα πρέπει να μας γίνει παράδειγμα. Αυτή τη στιγμή χρειάζονται δύο στοχευμένες προσθήκες στο 1 και στο 5 και παράλληλα αλλαγές ρόλων σε Τζέιμς και Σίνγκλετον. Ευκαιρίες υπάρχουν και ειδικά από τις ομάδες που βρίσκονται χαμηλά στη βαθμολογία. Είπαμε πιο πάνω για τη περίπτωση του Τάιους της Γαλατά και του Πάνγκος της Ζαλγκίρις. Ακόμα και ο Καλνιέτις από την Αρμάνι που δεν κυνηγά πλέον τίποτα θα έδινε τις απαιτούμενες ανάσες στον Καλάθη με την εμπειρία του και το καλό του σουτ. Ας θυσιαστούν 2-3 παίκτες από το τωρινό ρόστερ ώστε να γίνει ανακατανομή ρόλων και να κυλήσει ακόμα καλύτερα η ομάδα. Όταν στήνεται κάτι λάθος από το καλοκαίρι, μετά είναι δύσκολο να διορθωθεί. Αξίζει όμως μία τελευταία προσπάθεια. Το υλικό υπάρχει και είναι καλό. Όπως έλεγε και ο μεγάλος Νίκος Καζαντζάκης ‘’έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον Παράδεισο και μπες μέσα’’!
