Μεταγραφικό παζάρι , και το μόνο βέβαιο είναι πως στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού η θερμοκρασία είναι υψηλή. Υψηλότερη όμως είναι στις τάξεις των οπαδών της ομάδας και είναι απολύτως λογικό αφού ο ,αδιαμφισβήτητα, μπασκετικός κόσμος του εξάστερου έχει να δει την ομάδα σε Final 4 τέσσερις σεζόν και επιπλέον είδε τον αιώνιο αντίπαλο να σηκώνει πρωτάθλημα για δεύτερη συνεχή χρονιά. Θα καταθέσω τις προσωπικές μου απόψεις αναφορικά με τις προσθήκες που πρέπει να γίνουν για να ανακτήσει , ο εξάκις πρωταθλητής Ευρώπης, τα εγχώρια σκήπτρα αλλά και να κατορθώσει να βγει ζωντανός από τον λάκκο των λεόντων, που καλείται Euroleague 2016. Eν αρχή ήσαν «οι κοντοί»… Το μόνο βέβαιο είναι πως στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ χωρίς ισχυρή γραμμή περιφερειακών το μέλλον είναι αρνητικά προδιαγεγραμμένο . Από εκεί υποχρεούται να ξεκινήσει και ο Παναθηναϊκός.
Καλάθης, Παππάς, Φελντέιν αυτοί είναι οι τρεις κοντοί της ομάδας και είναι εμφανές πως είναι απαιτητές δύο σημαντικές προσθήκες. Πρώτο και κύριο, μπακ απ πόιντ γκαρντ με έφεση στην οργάνωση, την άμυνα και αξιόλογο σουτ. Κατ’ εμέ η επιλογή Ντρέιπερ φαντάζει ιδανική. Παίχτης στα θέλω του Πεδουλάκη με όλα τα παραπάνω στοιχεία και το κυριότερο εμπειρία σε υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού. Η μεταγραφή όμως δείχνει να μην προχωρά και την θέση του Αμερικανού, με κοινοτικό διαβατήριο, φαίνεται πως τείνει να καταλάβει ο Πάνγκος. Νέος παίχτης που σίγουρα θα διαθέτει όρεξη για δουλειά και μάλιστα με ικανοποιητικά στατιστικά στοιχεία. Η έλλειψη εμπειρίας όμως σε υψηλό και τόσο ανταγωνιστικό επίπεδο τον καθιστά αυτομάτως ρίσκο. Η ομάδα διαθέτει όμως ένα ακόμα ρίσκο ονόματι Τζέιμς Φελντέιν. Παίκτης με αξιοπρεπέστατο σουτ που όμως δεν δύναται να δημιουργήσει με ντρίπλα ούτε για τον εαυτό του ούτε για τους συμπαίκτες του και με αδύναμο κορμό που τον καθιστά ευάλωτο αμυντικά. Επιπλέον έδειξε πως αν ο χρόνος που θα του δοθεί είναι περιορισμένος δεν μπορεί να πιάσει υψηλή απόδοση. Ο Φελντέιν θα κριθεί φέτος και θα δείξει αν πραγματικά μπορεί να σταθεί σε τόσο ανταγωνιστικό επίπεδο. Συμπέρασμα: δύο ρίσκα σε μία ομάδα με ,θεωρητικά, υψηλές βλέψεις για Final4 δεν μπορούν να σταθούν. Δεύτερο και εξίσου σημαντικό, η απόκτηση ενός ποιοτικού σούτινγκ γκαρντ. Παίχτης με έφεση στο σκοράρισμα μέσω του σουτ είτε στάσιμος είτε μετά από ντρίπλα. Αυτό θα στοιχίσει κάπως ακριβά αλλά είναι αναγκαίο για να ανταποκριθεί κανείς στις νέες απαιτήσεις της διοργάνωσης. Ονόματα πολλά, ουσία λίγη. Ο Παναθηναϊκός φαίνεται πως έχει καταθέσει πρόταση στον Ντάριους Άντμας, ο οποίος θέλει να δοκιμαστεί στα camps των ομάδων του ΝΒΑ. Ντιλέινι, Ερτέλ και λοιποί θεωρώ πως είναι απλώς ονόματα για λαϊκή κατανάλωση. Η διοίκηση θα αναζητήσει πάντως ικανό παίχτη στη θέση αυτή και κατά την άποψη μου αυτή θα είναι η τρίτη ή η τέταρτη κατά σειρά προσθήκη των πρασίνων. Πάντως ο Άνταμς δε με πείθει πως μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό το φορτίο. Παρά την μαγική εφετινή του χρονιά θεωρώ πως δύσκολα θα πιάσει ανάλογες αποδόσεις και πως πλέον θα προσγειωθεί στα πλαίσια της μπασκετικής λογικής. Η ομάδα καλείται ακόμα να επιλύσει και ένα άλλο ζήτημα που ακούει στο όνομα Λευτέρης Μποχωρίδης. Προτίθεται η ομάδα να επενδύσει πάνω του; Τι ρόλο θα έχει τη νέα σεζόν; Αυτά καλείται να τα διευθετήσει το τεχνικό τιμ γιατί είναι άδικο και για το ίδιο το παλικάρι και για την ομάδα. Φοργουόρντ… Κι εδώ σύνθετα τα πράγματα για την ομάδα.
Δεδομένοι είναι μόνο οι Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και Αντώνης Φώτσης ενώ εκκρεμεί το ζήτημα της ανανέωσης του Γιαάνκοβιτς. Ευελπιστώ να συνεχίσει να εκκρεμεί διότι εγώ προσωπικά δεν έχω ικανοποιηθεί από την παρουσία του στον Παναθηναϊκό. Ευκαιρίες έλαβε πολλές, λίγα πράγματα έδειξε και ροκανίζει τον χρόνο συμμετοχής ενός μεγάλου πρότζεκτ της ομάδας, του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου. Ο Μάικ Μπράμος όντας ικανοποιητικός σουτέρ και έχοντας το προσόν να βρίσκεται στους κορυφαίους, στη βοήθεια, αμυντικούς αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη καθίσταται σημαντική προσθήκη για την ομάδα και την αμυντική της λειτουργία. Και αυτό το ζήτημα καθυστερεί και φαίνεται, δυστυχώς, να απομακρύνεται. Ο παίχτης που θα παίζει στο τρία θα πρέπει να είναι σωστός αμυντικός και αξιόπιστος σουτέρ όταν το απαιτήσουν οι συνθήκες. Ο παίχτης στη θέση τέσσερα πρέπει να διακρίνεται από αθλητικότητα μα πάνω από όλα να αποτελεί πολύ καλό σουτέρ. Δεδομένου ότι ο Φώτσης παραμένει για ελάχιστα λεπτά συμμετοχής και το γεγονός πως αυτομάτως γίνεται ο 5ος ψηλός της ομάδας, καθιστά την προσθήκη ενός τέτοιου παίχτη αναγκαία. Το σουτ από το τέσσερα είναι μεγάλη υπόθεση αφού στερεί από την αντίπαλη ομάδα τη δυνατότητα να κλειστεί στη ρακέτα αφοπλίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον παίχτη στη θέση πέντε. Η άμυνα μένει πλέον ψηλά το πέντε μπορεί να τροφοδοτηθεί και κινηθεί και να τροφοδοτήσει άρα κυλάει καλύτερα η μπάλα. Είναι ακόμα και ο Χαραλαμπόπουλος που μπορεί να αγωνιστεί στο τέσσερα, αν και είναι ακόμα μικρός για τη δύσκολη αυτή θέση.
Οι «ψηλοί» είναι το ήμισυ του παντός… Αν τα γκαρντ είναι το Α τότε οι ψηλοί είναι το Ω σε μία ομάδα. Παπαγιάννης ; Γκιστ προς το παρόν. Ναι ο Γκιστ στο πέντε. Επιτέλους πρέπει να αγωνιστεί εκεί. Ένας παίχτης που δε σουτάρει καλά και που έχει τις σωματικές προδιαγραφές του Γκιστ πρέπει να παίζει στη θέση 5. Παρόλο που έχει θέματα αντίληψης παιχνιδιού μπορεί να αγωνιστεί λόγω αθλητικότητας, δύναμης και άμυνας στο πικ εν ρολλ. Υπάρχει λοιπόν ο mobile ψηλός και η ομάδα καλείται να αποφασίσει αν θα κινηθεί για έναν ακόμα αθλητικό παίχτη ή ένα μεγάλο κορμί. Άποψή μου πως ο Κρις Σινγκλετον είναι ιδανική προσθήκη λόγω σουτ, αθλητικότητας και ικανότητας να αγωνιστεί σε δύο θέσεις. Όμως η μεταγραφή ναυαγεί και παίκτες με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά είναι ελάχιστοι, οπότε η ομάδα θα κινηθεί λογικά για μεγάλο κορμί που θα συμπληρώσει την τριάδα μαζί με τον Παπαγιάννη. Συνοψίζοντας η ομάδα χρειάζεται πέντε ποιοτικές προσθήκες: δύο κοντούς, ένα τριάρι, ένα τεσσάρι και ένα πεντάρι. Ενδεχομένως να χρειαστεί και ένας ακόμα παίχτης με ικανότητα να παίζει και τρία και τέσσερα όπως ο Ουάιτ του Άρη.
Η πρόταση του γράφοντος… Ντρέιπερ, Γκάουντλοκ, Μπράμος, Σίνγκλετον(Μπουρούσης) και ο παίχτης στην θέση 4.
ΥΓ Υπομονή, είναι ακόμα νωρίς. Ο πρόεδρος δεν δέχεται εύκολα την ήττα ,εκεί ποντάρουμε.
