Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει το σαφάρι για αναζήτηση παικτών αλλά για την ώρα το αποτέλεσμα είναι μηδέν εις το πηλίκον. Σε προηγούμενο άρθρο αναφέραμε τον τρόπο που θα πρέπει να κινηθούν στη ΚΑΕ ώστε να κάνουν δικούς τους μερικούς καλούς παίκτες, που όμως δεν περνούν και το καλύτερο φεγγάρι τους. Σήμερα θα μοιραστούμε μαζί σας μερικές σκέψεις για τον καταρτισμό του ρόστερ και τις ανάγκες που έχει η ομάδα. Αυτή τη στιγμή και με δεδομένη την ανανέωση του Φώτση υπάρχει ένας κορμός παικτών που αποτελείται από Καλάθη, Παππά, Μποχωρίδη, Χαραλαμπόπουλο, Φώτση, Γκιστ και Φελτνέιν. Ερωτηματικό είναι ο Γιάνκοβιτς που αυτή τη στιγμή οι πιθανότητες παραμονής του είναι μοιρασμένες, ενώ ο Παπαγιάννης μάλλον θα παραμείνει άλλη μία χρόνιά. Άρα μιλάμε για 8 παίκτες σίγουρους. Οι μεταγραφές που επιβάλλεται να γίνουν είναι τουλάχιστον 4 αν θέλουμε να σταθούμε αξιοπρεπώς στην νέα ευρωλίγκα των πολλών αγώνων. Οι ανάγκες ποικίλουν ανάλογα την θέση και τα στοιχεία των παικτών που θα αποκτηθούν θα πρέπει να συμπληρώνουν αρμονικά τους ήδη υπάρχοντες παίκτες, δίνοντας παράλληλα αυτό το διαφορετικό που τώρα λείπει.
Στη θέση του πλέι μέικερ το πρώτο βιολί είναι ο Καλάθης και από πίσω υπάρχει μόνο ο Μποχωρίδης. Κοινό στοιχείο και των δύο παικτών είναι το μέτριο έως κακό σουτ. Είναι παραπάνω από επιτακτική η ανάγκη ο παίκτης που θα αποκτηθεί να διαθέτει καλό σουτ, ακόμα και αν προορίζεται για αναπληρωματικός. Δεν μπορείς πχ να πας σε παίκτη στυλ Νέλσον, που αποκτήθηκε πρόπερσι για ηγέτης και γέλασαν και τα τσιμέντα στο ΟΑΚΑ. Τότε αυτομάτως θα γίνεις η χαρά του αντίπαλου προπονητή. Ο Πάνγκος που ακούγεται ως στόχος πληροί αυτές τις προϋποθέσεις, ενώ υπάρχουν πολλοί ακόμα παρόμοιοι παίκτες των 300-400.000 ειδικά στο Ιταλικό πρωτάθλημα.
Ας πάμε τώρα στο θέμα του ηγέτη. Είναι δεδομένο ότι μετά την αποχώρηση Διαμαντίδη η ομάδα πρέπει να ψάξει ένα νέο σημείο αναφοράς. Ακούγονται διάφορα σενάρια ότι αυτό το ρόλο θα αναλάβουν από κοινού οι Καλάθης και Παππάς. Οι ικανότητες και των δύο παικτών είναι δεδομένες αλλά κανείς δεν έχει πείσει ότι μπορεί να σηκώσει το βάρος. Ο παίκτης που θα αποκτηθεί είτε είναι άσσος είτε δυάρι θα πρέπει να είναι από το πάνω ράφι. Και αν οι υποθέσεις Ντιλέινι και Τζεντίλε είναι μάλλον ανέφικτες με βάση τα οικονομικά δεδομένα, υπάρχουν αρκετοί παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά και να καλύψουν αρκετό από το δυσαναπλήρωτο κενό του Μήτσου. Παίκτες υπάρχουν και εδώ, αρκεί να πληρωθούν καλά. Ερτέλ, Ροτσέστι και Γκρέιντζερ θα δυνάμωναν πολύ την ομάδα και θα ζέσταιναν τον κόσμο που διψά για μία μεγάλη μεταγραφή. Η ανάγκη ενός ‘’ήρωα’’ στα μάτια των οπαδών είναι πιο μεγάλη από ποτέ, τώρα που δεν υπάρχει Διαμαντίδης.
Στο 3 είναι ειλημμένη η απόφαση να δοθεί περισσότερος χρόνος στον Χαραλαμπόπουλο και αν μείνει και ο Γιάνκοβιτς να καλυφθεί έτσι η θέση. Υπάρχει και ο Φελντέιν που σε μερικά κοντά σχήματα θα ανεβαίνει για εξτρά λύσεις. Αν φύγει ο Γιάνκοβιτς υπάρχει η περίπτωση του Μπράμος και του Θ. Αντετοκούμπο. Άλλη διαθέσιμη θέση ξένου δεν υπάρχει και γενικά δεν έχει ακουστεί κάτι για αυτή τη θέση. Ίσως η περίπτωση να αποκτηθεί κάποιος που να μπορεί να παίζει και στο 3 και στο 4 να υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού του Πεδουλάκη.
Στη θέση του πάουερ φόργουοντ υπάρχει ο Γκιστ και ο Φώτσης και τα μέχρι στιγμής δεδομένα αναφέρουν ότι αναζητείται παίκτης με δυνατότητα να παίζει και στο 5. Η περίπτωση Σίνγκλετον ήταν ιδανική ως προς τα χαρακτηριστικά που ήθελε ο Άρτζι. Γιατί εκτός από τη δυνατότητα να παίξει στο 5 είχε και αξιόλογο σουτ από έξω καλύτερο από τον Γκιστ. Αν η περίπτωση του πρώην παίκτη της Λοκομοτίβ δεν προχωρήσει, είναι σίγουρο πως κάτι ανάλογο θα ψάξουν οι πράσινοι για αυτή τη θέση. Εδώ να ανοίξω μία παρένθεση επειδή πολλοί έχουν ξενερώσει με το διαφαινόμενο ναυάγιο με Σίνγκλετον. Θα σας πω τι απάντηση έδωσε η πλευρά του παίκτη σε ερώτηση τι γίνεται με τον Παναθηναϊκό. Η απάντηση είναι ότι ψάχνει μία καλύτερη πρόταση από όπου και αν προέρχεται. Αυτό τα λέει όλα για τις φιλοδοξίες που έχει ως παίκτης, συν το γεγονός ότι αντί να ξεκουράζεται και να κάνει διακοπές όπως όλοι οι υπόλοιποι παίκτες, αυτός προτίμησε να πάει Κίνα για να αγωνιστεί μέχρι τον Αύγουστο. Αυτό μπορεί να μην μειώνει τις ικανότητές του ως παίκτης πρώτης γραμμής αλλά όπως και να το κάνουμε χτυπάει άσχημα. Κλείνει η παρένθεση. Εναλλακτικές και εδώ υπάρχουν αρκετές με τον Γκάμπριελ της Καρσίγιακα να είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση, όπως και ο Μπιέλιτσα που πιθανότατα θα αποχωρήσει από την νεόπλουτη Νταρουσάφακα. Μία δύσκολη περίπτωση είναι και ο Σάριτς της Έφες, που όμως μπορεί να τον πάρει και αυτόν η ‘’μπάλα’’ των αλλαγών.
Τέλος στο 5 υπάρχει μόνο ο Παπαγιάννης που κατά τα φαινόμενα θα μείνει στην ομάδα. Εδώ σίγουρα θα αποκτηθεί ακόμα ένας σέντερ και μένει να δούμε ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά του. Αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και από το 4άρι που θα αποκτηθεί. Αν για παράδειγμα γίνει η ανατροπή και πάρουμε τον Σίνγκλετον τότε με δεδομένο ότι και ο Γκιστ ανεβαίνει εύκολα στο 5, ίσως να προτιμηθεί ένας παίκτης που να έχει το παιχνίδι με πλάτη. Αν όμως αποκτηθεί κλασσικό 4άρι τότε ίσως να πάμε σε αθλητικό ψηλό και την δουλειά του σέντερ - δεινόσαυρου να την κάνει ο Παπαγιάνης που ούτως ή άλλως θα αναβαθμιστεί του χρόνου. Από αθλητικούς ψηλούς προτείναμε σε προηγούμενο άρθρο τους Μ’ Μπάκουε, Τάιους και Ντάνστον . Για παίκτες με δυνατότητα να παίζουν με πλάτη μπορούμε να κοιτάξουμε και τον Άιβερσον της Καρσίγιακα, ενώ ακούστηκε και ο Μπίλαν της Τσεντεβίτα. Σε αυτό το σημείο να υπενθυμίσουμε ότι ο Πεδουλάκης τον Ιούλιο θα μεταβεί στην Αμερική και εκεί ίσως προκύψουν μεταγραφικά νέα για τους πράσινους, ειδικά για τη γραμμή των ψηλών.
Η επιλογή των μεταγραφικών στόχων και η απόκτησή τους ήταν πάντα ένα σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες. Οι ανάγκες της ομάδας αυτή τη στιγμή είναι τεράστιες και τα κενά φωνάζουν από μακριά. Το έγκλημα με Ραντούλιτσα, Κούζμιτς και Παπαγιάννη (3 πανομοιότυποι παίκτες) δεν πρέπει να επαναληφθεί. Πλουραλισμός και αλληλοσυμπλήρωση χρειάζεται η κάθε θέση. Τα δίδυμα του ένδοξου παρελθόντος το αποδεικνύουν στο ακέραιο. Πέκοβιτς και Μπατίστ στα σέντερ. Νίκολας και Χατζηβρέττας στο 2. Σάτο και Περπέρογλου στο 3. Ισορροπία σε άμυνα και επίθεση και επιλογές για κάθε σκέψη του προπονητή. Αυτό που λείπει από τον Παναθηναϊκό τα τελευταία χρόνια, από τη στιγμή που μοιραία κάποτε θα έκλειναν οι κάνουλες, είναι η κοινή λογική στη στελέχωση του ρόστερ. Ας ελπίσουμε ο ορθολογιστής Πεδουλάκης να χτίσει ξανά μία αξιόλογη ομάδα, χωρίς μεγάλα λόγια αλλά με έργα χειροπιαστά για να επιστρέψει το χαμόγελο στα χείλη όλων μας.
