Μπορείς να του καταλογίσεις πολλά. Ιδίως αν κάτσεις και σκεφτείς ώριμα ότι ο άνθρωπος που δεν έχει τρίχα στο κεφάλι του βρέθηκε θετικός σε απαγορευμένη ουσία, που ισχυρίζεται ότι πήρε για να αποκτήσει περισσότερα μαλλιά! Τον καραφλό πολλοί αγάπησαν, τον ντοπαρισμένο ουδείς και όταν έγινε γνωστή η περιπέτειά του, όπως και η τιμωρία του, βρέθηκαν δεκάδες άνθρωποι να βάλουν το χέρι στη φωτιά για τον Νικ. Κι όχι απλά γιατί έδενε με το προφίλ του ήταν το καλύτερο παιδί/δεν έδινε δικαίωμα στη γειτονιά/ποτέ δε θα πήγαινε το μυαλό μου/έμοιαζε απολύτως φυσιολογικός, αλλά επειδή δεν ήταν ποτέ του τόσο χαζός.
«Δεν υπάρχει περίπτωση να πήρε ουσία για να καλύψει τίποτα. Ο Νικ, με δουλεύετε; Το παιδί δεν καπνίζει, δεν πίνει, δεν πάει σε πάρτι. Έτσι ήταν σε όλη του τη ζωή», δήλωνε ο Στιν Κον, ο προπονητής με τον οποίο κατέκτησε το πολιτειακό πρωτάθλημα στο γυμνάσιο το 2007. Ο Καλάθης που δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν πάει σε πάρτι τιμωρήθηκε με αποκλεισμό είκοσι αγώνων από το ΝΒΑ και έξι μήνες επειδή όπως έλεγαν οι φίλοι του «δεν ήθελε να μείνει καραφλός στα 24 του χρόνια». Τελικά, δεν το απέφυγε, όμως κατάφερε να αποφύγει τη ρετσινιά του ντοπαρισμένου και να μείνει το καλό παιδί της μαμάς, του μπαμπά και του παππού!
Εκείνος, ο Βασίλειος Καλάθης, ξεκίνησε την ιστορία. Μετανάστης από τη Λήμνο που έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές της δεκαετίας του 1920, παντρεύτηκε, έφτιαξε οικογένεια και χρόνια αργότερα θαύμαζε τον εγγονό του. Ο Νικ γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1989 και ήταν το πέμπτο αγόρι του Γιάννη και της Σούζαν, σε ένα σπίτι που το ελληνικό στοιχείο περνώντας πλέον στην τρίτη γενιά άρχισε να φθίνει. Η προσπάθεια του Βασίλη δεν έφτανε. «Θυμάμαι πως μας πήγαινε πάντα στη λίμνη στα Θεοφάνια για τη βουτιά για τον Σταυρό», είχε περιγράψει ο Γιάννης Καλάθης στο αφιέρωμα της ΕΡΤ1 στους ομογενείς παίκτες. «Έβαζε τη μαμά μου να μαγειρεύει όλα τα ελληνικά φαγητά στο σπίτι. Ήταν Έλληνας μέχρι το κόκαλο», πρόσθετε…
Ο Βασίλης Καλάθης είχε μια μεγάλη αδυναμία. Δεν έχανε αγώνα του Νικ, δεν έχανε ούτε καν προπόνηση με όλους τους coach του Καλάθη να αφήνουν την πόρτα ανοικτή μόνο για εκείνον. «Ήταν ο φανατικότερος υποστηριχτής μου. Αναμφισβήτητα εκείνος που με στήριξε περισσότερο», περιγράφει ο Νικ, τον οποίο όπως και τα τέσσερα αδέλφια του ώθησε στον αθλητισμό ο πατέρας τους. «Δοκίμασα αρχικά το ποδόσφαιρο, αλλά δεν τους άρεσε. Στο μπάσκετ κόλλησαν. Πάντα ήθελα να είναι τα παιδιά μου στον αθλητισμό. Κυρίως για να έχουν αναμνήσεις, όταν μεγαλώσουν. Δεν φανταζόμουν καν ότι θα έφταναν τόσο ψηλά».
Το πόσο ψηλά δεν πρόλαβε ούτε ο Βασίλης να το δει. Ο πρεσβύτερος Καλάθης έφυγε από τη ζωή το 2006, καιρό πριν ο εγγονός του φορέσει τη γαλανόλευκη φανέλα ή έρθει να παίξει στην Ελλάδα. Είχε προλάβει, όμως, μερικές από τις ομηρικές μάχες που γίνονταν στην αυλή του σπιτιού. Ο Πατ, ο Νικ και ο Τζον. Δύο σπασμένα δόντια ο ένας, ράμματα στο μέτωπο ο δεύτερος και ο καλύτερος όλων – όπως λένε – να αναγκάζεται να σταματήσει το μπάσκετ πρόωρα.
Ο Τζον, δίδυμος αδελφός του Πατ, διαγνώστηκε με αρτηριοφλεβική δυσπλασία, μια πάθηση που δημιουργεί πρόβλημα στο νευρικό σύστημα και χρειάστηκε να υποβληθεί σε πολλαπλές εγχειρήσεις προκειμένου να το ξεπεράσει. «Στην πραγματικότητα, εγώ είμαι ο καλύτερος σουτέρ», λέει ο Τζον, τη στιγμή που ο Νικ σπεύδει προκαταβολικά να τον διαψεύσει. «Ο Τζον θα πει ότι είναι ο καλύτερος σουτέρ, όμως ξέρει πως είμαι εγώ!».
It’s all Greek to me!
Η ιστορία είναι άκρως αμερικάνικη. Στην αυλή του σπιτιού τα μονά, ο μπαμπάς που μαθαίνει τα μυστικά του αθλήματος – κι ας μην έχει παίξει ποτέ – στο γιο, το γυμνάσιο, η υποτροφία, το κολέγιο κλπ.. Ο Νικ θα είναι ένας ήρωας για τη Φλόριντα και τα γεγονότα το αποδεικνύουν. Ήταν μόλις ένας από τους τέσσερις παίκτες που πήραν την υποτροφία του Μπίλι Ντόνοβαν για το πανεπιστήμιο της Φλόριντα, αναδείχθηκε δύο φορές σε Mr. Florida Basketball (σ.σ. κάποιος τίτλος, που λογικά δεν περιλαμβάνει παρέλαση με μαγιώ), κατέκτησε πολλές ατομικές διακρίσεις και το 2009, μετά από δύο χρόνια στο κολέγιο, αποφάσισε να κάνει το επόμενο βήμα.
«Πάντα ήθελα να γίνω επαγγελματίας μπασκετμπολίστας. Αν αυτό θα ήταν το ΝΒΑ ή η Ευρώπη δεν με ενδιέφερε», θα πει αργότερα για τα παιδικά του όνειρα και η μοίρα κάπως έτσι θα του τα έφερνε. Στην Ελλάδα θα γίνει γνωστός όπως συνηθίζεται, δηλαδή από δημοσιογράφο κι αφού θα περάσει το… δοκιμαστικό με την Εθνική Νέων, θα κληθεί και στην Εθνική αντρών, την ίδια χρονιά που θα υπογράψει στον Παναθηναϊκό. Το καλοκαίρι του 2009, το τριφύλλι κάνει την ανατροπή και αποκτά τον 20χρονο γκαρντ που έρχεται με μαλλιά, αλλά διαφορετικά μυαλά στην Αθήνα.
Τα φαρδιά ρούχα, η αλυσίδα στο λαιμό, το mall που γίνεται στέκι του, μαρτυρούν ότι είναι περισσότερο Αμερικανός από Έλληνας. Εξάλλου, δεν μιλάει τη γλώσσα, καταλαβαίνει ελάχιστα και τουλάχιστον έχει τον Πατ δίπλα του για να τον βοηθήσει να προσαρμοστεί. «Υπάρχει διαφορετικό στυλ ντυσίματος εδώ, αλλά εγώ δεν άλλαξα. Δεν έχουν πολλά drive-thru για να πάρεις κάτι στα γρήγορα. Τους αρέσει να κάθονται, να πίνουν καφέ ή να τρώνε, αλλά εγώ δεν είμαι για τέτοια. Δεν καταλαβαίνω πως κάθονται όλοι στον ήλιο και πίνουν καφέ. Μου αρέσει να τελειώνω γρήγορα με όλα. Επίσης, είναι πολύ κακοί οδηγεί εδώ, αλλά είναι κάτι που με τον καιρό το συνηθίζεις».
Εν ολίγοις ήταν όλα Greek για τον Νικ Καλάθη, ακόμα και όσα ζούσε μέσα στο γήπεδο. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ ήταν λίγο δυσνόητο για εκείνον στην αρχή και ανακοίνωσε την… άφιξή του 18 μήνες αργότερα, στην εκπληκτική σειρά με την Μπαρτσελόνα τη σεζόν 2010-11. Η άμυνα του Παναθηναϊκού ξεκινούσε από το νεαρό γκαρντ, που ανάγκασε τον Χουάν Κάρλος Ναβάρο να έχει μέσο όρο πόντων στη σειρά μόλις 12 και αποκορύφωμα το τελευταίο ματς στην Αθήνα, όπου ο Καλάθης έμεινε 34 λεπτά στο παρκέ! Τον περισσότερο από κάθε άλλο παίκτη σε εκείνο το ματς.
Στο πρώτο του φάιναλ φορ θα πάρει κατευθείαν ρόλο πρωταγωνιστή κι όχι κομπάρσου, με 17 πόντους στον ημιτελικό απέναντι στη Σιένα και σύνθετο ρόλο στον τελικό κόντρα στη Μακάμπι. Εκείνο το βράδυ θα τον βρει κάπου μέσα στη φαρδιά του εμφάνιση και το δύο νούμερα μεγαλύτερο μπλουζάκι να πανηγυρίζει την κατάκτηση της Ευρωλίγκα και να σκέφτεται με τι θα μπορούσε να το ανταλλάξει. «Ακόμα κι αν μου έδιναν δισεκατομμύρια για να κάνω κάτι άλλο, εγώ μπάσκετ θα έπαιζα», δηλώνει, το παιδί που λίγες μέρες μετά την κατάκτηση της Ευρώπης θα οδηγήσει πρακτικά τον Παναθηναϊκό και στην κατάκτηση του τίτλου.
Στο ματς του… Φώτση, τον τέταρτο τελικό του 2011, ο Καλάθη μπήκε στα παπούτσια του Διαμαντίδη σαν από τότε να ήθελε να δείξει ότι του έκαναν! Ο αρχηγός του τριφυλλιού τραυματίστηκε στο δεύτερο λεπτό του αγώνα και ο αναπληρωματικός του τελείωσε το ματς με 42 λεπτά συμμετοχής, 16 πόντους, πέντε ριμπάουντ και έντεκα ασίστ. Ο μικρός που ένα χρόνο πριν έπαιζε στο All Star Game των Νέων αποδείκνυε ότι είναι παραπάνω από έτοιμος για τον κόσμο των μεγάλων. Είχε, όμως, ακόμα ένα… ελάττωμα που κουβαλούν μαζί τους και διόλου παράλογα τα Αμερικανάκια. Ονειρευόταν να παίξει στο ΝΒΑ και δεν θα άφηνε τίποτα να του στερήσει μια τέτοια ευκαιρία.
Το 2012 το συμβόλαιό του που λήγει δεν ανανεώνεται και είναι ένα από τα πολλά πρόσωπα που θα αποχωρήσουν μαζί ή μετά – όπως το βλέπει κανείς – τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Θα πάει στη Λοκομοτίβ Κούμπαν και μετά από μια εκπληκτική σεζόν στην οποία αναδείχθηκε MVP του Eurocup θα αποδείξει στον Παναθηναϊκό το λάθος του και θα τον αναγκάζει κάθε καλοκαίρι να προσπαθήσει για να το διορθώσει. Το 2014 απέτυχε, όμως ο Νικ άφηνε ανοικτή την πόρτα. «Αγαπώ πάρα πολύ αυτή την ομάδα και είναι σίγουρο πως όταν επιστρέψω από το ΝΒΑ θα είμαι παίκτης του Παναθηναϊκού», δήλωνε κι αφού έζησε για δύο χρόνια την απόλυτη φαντασίωση του Αμερικανού teenager, δηλαδή να παίξει στο ΝΒΑ, επέστρεψε στην Ελλάδα.
Τι κάνει φέτος; Για αρχή έκοψε το κάνω ντρίμπλα και φτάνω στο καλάθι, αλλά δεν έχω κάτι να κάνω, οπότε ας συνεχίσω να κάνω ντρίμπλα και τώρα είμαι στην άλλη πλευρά του γηπέδου αλλά δεν πειράζει ας κάνω ντρίμπλα, ουπς, τέλειωσε η επίθεση! Αυτό, όμως, είναι το λιγότερο. Να πούμε για τα νούμερα του; Είναι καλύτερα από ποτέ! Οι επιλογές του; Πιο σωστές! Το σουτ του; 100% βελτιωμένο κι ας μην είναι ακόμα τέλειο. Η ηγετική του παρουσία; Ξεκάθαρη, με σουτ που παίρνει και δίνει ματς στον Παναθηναϊκό. Η αμυντική του προσήλωση; Απαράλλακτη. Η αυτογνωσία του; Παροιμιώδης! Κόντρα στον ΠΑΟΚ πριν δέκα μέρες πέτυχε 19 πόντους και χθες μόλις αντιλήφθηκε ότι θα είναι εκείνος, ο ένας, ο μοναδικός που δε θα μπορεί να βάλει τρίποντο, προτίμησε απλά να δημιουργεί.
Όσο για τα μαλλιά του; Μέχρι και του Διαμαντίδη έχουν ασπρίσει πια. Δε βαριέσαι… Τρίχες!
