Επειδή σήμερα παρατήρησα κάποια σχόλια από μερικούς φίλους αναγνώστες σχετικά με το πως αντιμετωπίζουμε σαν σελίδα το μπάσκετ σε σχέση με το ποδόσφαιρο, θεώρησα σκόπιμο να κάνω μια προσωπική τοποθέτηση για να μπουν τα πράγματα στη θέση τους.
Καταρχήν δεν ξέρω αν κάποιοι δεν το έχουν καταλάβει ακόμα αλλά εμείς είμαστε σελίδα όλων των φιλάθλων του Παναθηναϊκού και όχι του εκάστοτε προέδρου του κάθε τμήματος. Δεν κάνουμε κανένα απολύτως διαχωρισμό όσον αφορά τις κρίσεις μας και προσπαθούμε να είμαστε όσο πιο δίκαιοι μπορούμε. Και φυσικά πάντα λειτουργούμε με γνώμονα την αγάπη μας για τον Παναθηναϊκό και μόνο.
Κάποια σχόλια λοιπόν λέγανε ότι ασκούμε κριτική στο τμήμα του μπάσκετ ενώ στο ποδοσφαιρικό τμήμα όχι. Προφανώς αυτοί που τα έγραψαν δεν είναι οι ίδιοι με εκείνους που πέρσι μας έλεγαν υπάλληλους του Γιαννακόπουλου όταν στον στηρίζαμε ακόμα και στα λάθη του. Προφανώς επίσης δεν είδανε τα άρθρα μας για τη διοίκηση Αλαφούζου και τα λάθη της. Προφανώς δεν είδανε το ότι ζητήσαμε δημόσια την επιστροφή Πατέρα. Έχουμε μάθει να λέμε μόνο αλήθειες και όταν γίνει κάτι σωστό θα το επικρτούμε και όταν γίνει κάτι λάθος θα το κριτικάρουμε για να αλλάξει.
Προφανώς και δεν τίθεται κανένα θέμα σύγκρισης της οικογένειας Γιαννακόπουλου με τον Αλαφούζο και προφανώς δεν μιλάμε για τα ίδια οικονομικά μεγέθη. Οπότε πως μπορούμε να έχουμε και τις ίδιες απαιτήσεις; Στο μεν μπασκετικό τμήμα έχουμε μεγαλουργήσει και έχουμε αμέτρητους τίτλους χάρη στην οικογένεια ενώ στην μπάλα ένα κυπελλάκι και πολλές σφαλιάρες. Τον εξάστερο τον έχουμε συνηθίσει ψηλά και εκεί θέλουμε να τον βλέπουμε ενώ ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός τα τελευταία χρόνια έχει μικρύνει αισθητά. Και για το λόγο ότι όλος κόσμος αναγνωρίζει την προσφορά της οικογένειας για αυτό και τρία χρόνια τώρα με τη νέα διοίκηση έχει στηρίξει με το παραπάνω και συνεχίζει και στηρίζει την προσπάθεια παρόλο που έχουμε να πατήσουμε σε Φάιναλ Φορ από το 2012 και πέρσι μας κέρδισε ο Ολυμπιακός 3-0 στους τελικούς.
Ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει γαλουχηθεί μπασκετικά και δεν μπορεί να τον κοροϊδέψει κανένας. Εμείς δεν ζητάμε ούτε τρελά λεφτά ούτε παλάτια ούτε τίποτα από κανέναν. Ζητάμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ προς εμάς που ζούμε για τον Παναθηναϊκό και κινήσεις που πάνε μπροστά την ομάδα. Όταν λοιπόν βγει και μου πει κάποιος ότι κοιτάχτε να δείτε μέχρι εδώ μπορώ να διαθέσω σε χρήματα θα του πω μαζί σου πάμε γερά να το παλέψουμε και όπου βγει. Όταν όμως το δεν θέλω να πάρω παίκτη μεταφράζεται μία σε Ελληνοποίηση, μία σε πλήρες ρόστερ, μία στο να κατηγορούμε τον Λάσμε ότι δεν υπέγραφε συγκεκριμένο όρο και μία στο ότι δεν θέλει ο προπονητής παίκτη, τότε συγνώμη αλλά βγαίνω από τα ρούχα μου. Και βγαίνω από τα ρούχα μου γιατί νιώθω ότι με κοροϊδεύουν κατάμουτρα. Νιώθω λες και μιλάνε σε γαύρο που πρέπει να δέχεται ότι του λένε. Ετσι ρε είναι οι Παναθηναϊκοί; Για αυτό δεν διαφέρουμε από αυτούς; Και για αυτό δεν θα γίνουμε ίδιους με αυτούς ποτέ.
Όταν λοιπόν γίνουν όλα σωστά και στο ένα και στο άλλο τμήμα τότε εμείς θα είμαστε οι πρώτοι που θα γράψουμε διθυράμβους. Το ίδιο ισχύει όμως και για το αντίθετο. Εδώ θα γράφουμε αλήθειες και αν αρέσουν αρέσουν. Παραμυθάκια δεν θα πουλήσουμε και δεν έχουμε ανάγκη να το κάνουμε. Φυσικά δεν ζητάμε να αποδέχονται όλοι τη γνώμη μας. Άλλωστε αν σκεφτόμασταν όλοι οι Παναθηναϊκοί το ίδιο κάθε αγωνιστική το γήπεδο σε όλα τα τμήματα θα ήταν γεμάτο και στο συλλαλητήριο του 2008 δεν θα ήμασταν 40.000 κόσμος αλλά 2.000.000. Έτσι όμως είναι η ζωή. Αυτό που δεν δεχόμαστε όμως είναι ότι μεροληπτούμε υπέρ του ενός τμήματος. Για αυτούς που το λένε ας κάνουν μια βόλτα στο αρχείο της σελίδας και θα το διαπιστώσουν. Και αυτό αφορά πιο πολύ τους νέους αναγνώστες καθώς οι παλιοί μας γνωρίζουν.
