Σοφότεροι δεν γίναμε αλλά επιβεβαιωθήκαμε ότι για την ενέργεια να μην επιτραπεί στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο η είσοδός του σε μια τελετή εις μνήμην του πατέρα του η ευθύνη είναι εξολοκλήρου στην ΚΑΕ Ολυμπιακός και τους αδελφούς Αγγελόπουλους.
Οι άνθρωποι που υποτίθεται δεν θέλουν την τοξικότητα στο μπάσκετ, από το τέλος της σεζόν και μετά τις απανωτές κατραπακιές σε Ευρωλίγκα και Πρωτάθλημα, έχουν ξεκινήσει με λύσσα έναν αγώνα καταγγελιών για ότι υπάρχει και δεν υπάρχει απέναντι στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Φυσικά οι μάσκες έχουν πέσει προ πολλού και όλοι βλέπουν ποιος θέλει το καλό του ελληνικού μπάσκετ και ποιος όχι, ποιος επενδύει για ένα γήπεδο στολίδι και ποιος το θέλει τζάμπα και πληρωμένο, ποιος διαφημίζει την Ελλάδα στα πέρατα της γης, ποιος επενδύει χρήματα για να φτιαχτεί μια ομάδα ακόμη καλύτερη και ποιος στα δύσκολα παρέμεινε πιστός στις αξίες του Συλλόγου και δεν έστειλε την ομάδα στην Α2.
Φυσικά είναι ολοφάνερο ότι όλες αυτές οι ενέργειες που γίνονται έχουν από πίσω αμέτρητο πόνο και πως να μην συμβεί αυτό όταν 20 χρόνια από τη μέρα που απέκτησαν της μετοχές οι αδερφοί Αγγελόπουλοι και το κοντέρ συνεχίζει να γράφει με σαδιστικό τρόπο για εκείνους. Και το χειρότερο είναι ότι δεν έχουν καταλάβει πως η απόσταση όλο και θα μεγαλώνει και οι δικαιολογίες δεν θα υπάρχουν όπως αυτό το επικό μέχρι τέλους που ακόμα γελάει όλη η οικουμένη.
Έχουμε και λέμε λοιπόν γιατί τα γραπτά μένουν...
Στην Ευρωλίγκα όταν ανέλαβαν το 2004 οι κούπες ήταν 3 για τον Παναθηναϊκό και 1 για τον Ολυμπιακό. 20 χρόνια μετά το σκορ γράφει 7-3!
Στο Ελληνικό πρωτάθλημα όταν ανέλαβαν το 2004 οι κούπες ήταν 26 για τον Παναθηναϊκό και για τον Ολυμπιακό 9. 20 χρόνια μετά το σκορ γράφει 41-14!
Στο Κύπελλο Ελλάδας όταν ανέλαβαν το 2004 οι κούπες ήταν 7 για τον Παναθηναϊκό και 7 για τον Ολυμπιακό. 20 χρόνια μετά το σκορ γράφει 20-12!
Και μια και σας αρέσει σας φράση, το δικό μας μέχρι τέλους γράφει 32-12 από το 2004! Και ακόμα δεν έχετε δει τίποτα...
