Γράφει ο Γιώργος Χόμπης
Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στο θρόνο του ελληνικού μπάσκετ με τον πλεον εμφατικο τροπο πραγματοποιωντας μια επική ανατροπή από το0-2, που για να συναντήσει όμοια της κανείς θα πρέπει να ανατρέξει δύο και πλέον δεκαετίες πισω.
Σε μια ιστορική ημέρα για το άθλημα στη χώρα, στην τριακοστή έβδομη επέτειο από τη εποποιία της κατάκτησης του Ευρωμπάσκετ του 1987 από την εθνική μας ομαδα, οι πρωταθλητές Ευρώπης έπειτα από μια τιτανομαχία, που όμοια της δύσκολα συνανταει κανείς σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο, ανέκτησαν και τα εγχώρια σκήπτρα από τον αιώνιο αντίπαλο, βροντοφωνάζοντας ότι είναι διψασμένοι να γράψουν νέες χρυσές σελίδες στην ένδοξη ιστορία του συλλόγου.
Το τριφύλλι έχοντας στις τάξεις του έναν μαγικό και ψυχωμένο Σλούκα Κώστα, ο οποίος θύμιζε...Στεφ Κάρι και έδειχνε αποφασισμένος να μετατρέψει το σύνθημα της αντεπίθεσης που "σαλπισε" το τριφύλλι δύο μέρες νωρίτερα στο Φάληρο, στις νότες της μελωδίας της αθλητικής ευτυχίας πλημμυρίζοντας το ΟΑΚΑ με τραγούδια χαράς, επωδους, ιαχές και ξέφρενους πανηγυρισμούς, σε μια βραδιά που ο Κεντρικ Ναν έμοιαζε να μην έχει ..."βέλη" στη φαρέτρα του.Αποφασισμενος να κάνει τα πάντα ώστε να μην αφήσει την ομάδα του να πέσει από το χείλος της ..."αβύσσου" του 0-2 και να αξιοποιήσει το πλεονέκτημα της έδρας, δίνοντας τις δικές του απαντήσεις στο φυσικό του χώρο,το γήπεδο, όπως εξήγησε αργότερα στη συνέντευξη Τύπου, η οποία περισσότερο έμοιαζε με ένα ξεδίπλωμα ψυχής σαν μια προσωπική "λύτρωση".
Ο πολυτιμότερος παίκτης του final four της Ευρωλίγκα,, δε συνέβαλε απλώς τα μέγιστα στη χθεσινή επικράτηση του Παναθηναϊκού, δεν ήταν μόνο ο απόλυτος πρωταγωνιστής ή ο πρώτος μεταξύ ίσων,δε σουταρε και δεν πασαρε απλώς γρηγορότερα και από τη σκιά του σαν άλλος Σλουκι Λουκ, όπως πολύ εύστοχα έχει παρατηρήσει ο Βαγγέλης Ιωάννου, αλλά έδειξε, απέδειξε και πιστοποίησε στο ανώτερο επίπεδο έχει που μόνο οι σκληροί επιβιώνουν, ότι είναι αυτός, ο οποίος αναλαμβάνει την ευθύνη να ηγηθεί της προσπάθειας αντεπίθεσης της "πράσινης" αυτοκρατορίας. Γιατί έτσι του αρέσει...
