Αγαπητοί συνοπαδοί του trifillakia.gr καλησπέρα σας. Καταρχήν να σας απονείμω τα προσωπικά μου εύσημα για τον απλούστατο λόγο ότι έχετε δημιουργήσει ένα αξιοπρεπέστατο σάιτ και αφιερώνετε τον χρόνο σας κάνοντας μια όμορφη δουλειά.
Ο ευρωπαϊκός χάρτης αλλάζει και ο Παναθηναϊκός “αποκαθηλώνεται” από το πάνθεον των παραδοσιακών μπασκετικών δυνάμεων.Η οικονομική κατάσταση, η οποία είναι αποπνικτική στη χώρα μας σε συνδυασμό με την ασύδοτη οικονομική σπατάλη στη Ρωσία και τη Τουρκία, περιόρισαν τις ελληνικές ομάδες, μεταξύ αυτών και τον Παναθηναϊκό σε παθητικό ρόλο.Το δίχως άλλο αυτό είναι το εύκολο και το πλέον χρησιμοποιημένο πρόσχημα.Η πραγματικότητα ωστόσο διαφέρει και η “ρίζα του κακού” βρίσκεται λιγάκι πιο πίσω, στην εποχή δηλαδή που το ελληνικό μπάσκετ “βρισκόταν στα ντουζένια του” και όταν η ακόρεστη δίψα για δόξα και ευρωπαϊκή διάκριση άφησε σε τρίτη και τέταρτη μοίρα την επιβεβλημένη ανάγκη για εξασφάλιση της συνέχειας των επιτυχιών.Η μέθη που προκάλεσε η συνεχής παρουσία στη κορυφή της Ευρώπης, απέβη μοιραία και μεταφράστηκε με ανεπάρκεια σε επίπεδο προετοιμασίας νέων Ελλήνων παικτών.Ο Παναθηναϊκός το πληρώνει αυτό.Όχι αποκλειστικά αυτό, αλλά σίγουρα σε σημαντικό βαθμό.
Ομολογουμένως η επαναλαμβανόμενη συντριβή από την λυσσασμένη “αρκούδα” είναι δύσπεπτη και σκληρή για να περάσει στα “ψιλά” από τους φίλους της ομάδας μας, οι οποίοι είναι συνηθισμένοι σε αιώνια μεγαλεία και τη μνημειώδη δόξα του παρελθόντος.Είναι όμως κάτι πέρα για πέρα φυσικό.Βλέπετε η ΤΣΣΚΑ του πολυεκατομμυριούχου Βατούτιν χρόνο με το χρόνο “ανεβάζει” τρομακτικά το ετήσιο μπάτζετ σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό, ο οποίος χρόνο με το χρόνο παρουσιάζεται και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα παρουσιάζεται, ολοένα και πιο “σφιγμένος”.Θα ήταν συνετό να συμβιβαστούμε με την ιδέα πως ο πολυνίκης Παναθηναϊκός μοιάζει μ' έναν γίγαντα με πήλινα πόδια, τα οποία τον καθιστούν διαρκώς ευάλωτο και ασθενικό.Ο Παναθηναϊκός κοινώς είναι καταδικασμένος να είναι ο “φτωχός συγγενής” της διοργάνωσης τα επόμενα χρόνια με το δρόμο προς το Φ4 να φράζεται ήδη από αγκάθια και δύσβατες κοτρόνες.Υπάρχει όμως κάτι που αναγκάζει και τον πιο απαισιόδοξο φίλαθλο να ελπίζει.Η παρουσία των Χαραλαμπόπουλου, Παππά, Γιάνκοβιτς και Λούντζη στο σχήμα των “πρασίνων” με πρόσφατο παράδειγμα, την εμφάνισή τους απέναντι στην αεριωθούμενη μηχανή της ΤΣΣΚΑ στο Universall Sports Hall της Μόσχας.Το θράσος του Λούντζη, η σταθερότητα του Γιάνκοβιτς, η “αλητεία του Παππά και η αξιομνημόνευτη ωριμότητα του Χαραλαμπόπολου θα έκαναν τους λιγοστούς Μοσχοβίτες που βρίσκονταν στις κερκίδες του γηπέδου να αναρωτηθούν ποια είναι αυτά τα παιδάκια που τολμούν και τα βάζουν με τον ξανθομάλλη λοχαγό της “ομάδας του στρατού”, Αντρέι Κιριλένκο.Παράγοντας και μάλιστα αποφασιστικός είναι το μέταλλο του Παναθηναϊκού το οποίο έχει σφυρηλατηθεί μέσα από επιτυχίες, μέσα από αίμα και σίδερο Blut & Eisen όπως συνήθιζε να αναφωνεί ο περίφημος Βίσμαρκ.Το μέταλλο αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί και δεν μπορεί ν' αφήσει κανέναν να εφησυχάσει και αυτό το είδαμε τη στιγμή που ο άπειρος και γεμάτος ενθουσιασμό, Παναθηναϊκός το ενδύθηκε σαν πανοπλία όταν “ξεδόντιαζε” τη Ρεάλ πριν από έναν μήνα στο ΟΑΚΑ.
Η ελληνοποίηση ήταν μια διαδικασία που έπρεπε να γίνει και καθυστερημένα γίνεται τώρα.Έστω συμπληρώνω εγώ.Ο Παναθηναϊκός θα “αναγεννηθεί από τις στάχτες”, όταν βγάλει μουστάκι ο Λούντζης, ο Κόνιαρης και ο Χαραλαμπόπουλος και όχι όταν μάθει να σουτάρει ο Νέλσον και ο κάθε τυχάρπαστος ξένος μισθοφόρος.Όσες αυτοκρατορίες ανέτειλαν και κυριάρχησαν, μετά έδυσαν.Μειλίχια και αρμονικά.Και έδωσαν τη θέση τους σε άλλες.Και έτσι γεννήθηκαν οι θρύλοι.Αυτό είναι ο κύκλος της ζωής.Στο χέρι του Παναθηναϊκού είναι να χτίσει εκείνος την επόμενη αυτοκρατορία στα ιερά ερείπια και πάνω στους ένδοξους θρύλους της προηγούμενης.Και αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με σωστό προγραμματισμό και ακρίβεια στο πλάνο.Α και με υπομονη, την οποία είναι δεδομένο πως θα πρέπει να εξοπλιστούμε μπόλικη – μπόλικη από ΄δω και στο εξής και για τα επόμενα χρόνια.
Υ.Γ.1 Ο Ιβάνοβιτς πρέπει να κριθεί στο τέλος.Έχει να διαχειριστεί ένα συγκεκριμένο ποιοτικά υλικό και αυτό από μόνο του είναι κάτι που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψην.Είμαι απόλυτα βέβαιος πως ακόμη και ο “Ζοτς” (Τσάβι Πασκουάλ, Λάσο, Ιτούδης, Ίβκοβιτς) δε θα μπορούσε/αν να καταφέρει κάτι καλύτερο με το υπάρχον ρόστερ.
Υ.Γ.2 Όλοι οι ξένοι του Παναθηναϊκού πλην του Τζέιμς Γκιστ είναι βυθισμένοι στη μετριότητα και το κυριότερο, είναι περιορισμένων δυνατοτήτων.Εξαιρώ και τον Γκάνι Λαουάλ γιατί δεν τον έχω δει αγωνιζόμενο πέρα από κάποια 3λεπτα.Οι επιλογές όμως έγιναν και ήταν αυτές.
Υ.Γ.3 Η ΤΣΣΚΑ είναι ίσως η μοναδική ομάδα από τις οκτώ των πλέι οφ που δεν μπορεί ΚΑΝΕΙΣ να την υποχρεώσει σε 3 ήττες, σε σειρά ακόμη και πέντε παιχνιδιώνΣτο Φ4 ωστόσο τα πάντα μπορούν να συμβούν για τον απλούστατο λόγο ότι οι αγώνες είναι μονοί.
