Ξεκινώντας θέλω να ευχηθώ Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά σε όλους τους αναγνώστες της σελίδας με υγεία πάνω από όλα και μετά όλα τα υπόλοιπα. Οι μέρες είναι ακόμα γιορτινές και μετά από μια μικρή ανάσα που πήραμε, ετοιμαζόμαστε για τις πρώτες δύο μάχες στη Μόσχα κόντρα στην ΤΣΣΚΑ.
Πριν πάμε όμως στο αυριανό ματς θέλω να κάνω τον Ευρωπαϊκό απολογισμό του Παναθηναϊκού για φέτος μέχρι τα προημιτελικά. Ξέρω ότι όλοι μας είμαστε καλομαθημένοι και ζητάμε κάθε χρόνο ευρωπαϊκό και φάιναλ φορ. Δικαίως θα έλεγα έτσι όπως μας έχουν μάθει τόσα χρόνια διοίκηση, προπονητές και παίκτες. Θέλω όμως να τονίσω ότι δεν παίζουμε μόνοι μας σε αυτή την διοργάνωση και ότι υπάρχουν ομάδες με 40 εκατομμύρια μπάτζετ που βλέπουν το ευρωπαϊκό με το κιάλι. Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει 20 χρόνια να πάρει ευρωπαϊκό και αν δεν το καταφέρει και φέτος μετά την αναδοχή του φάιναλ φορ στην έδρα της δεν ξέρω αν θα το καταφέρει και ποτέ. Η Μπαρτσελόνα έχει 5 χρόνια έχοντας μόνο δύο ευρωπαϊκά στη συλλογή της. Η πανίσχυρη οικονομικά και διαιτητικά ΤΣΣΚΑ έχει 7 χρόνια να σηκώσει κούπα σκορπώντας ένα καράβι χρήματα. Η Μακάμπι μέχρι το 2014 που στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης είχε 9 ολόκληρα χρόνια να γευτεί αυτή τη χαρά. Με όλα αυτά δεν λέω να πάψουμε να είμαστε απαιτητικοί από τον Παναθηναϊκό αλλά να έχουμε μια συναίσθηση του που βρισκόμαστε και που βρίσκονται και οι λοιπές κρατεές δυνάμεις. Ο Παναθηναϊκός δεν βρίσκεται στο 2009, ούτε και στο 2011. Οι εποχές έχουν αλλάξει για την κοινωνία μας και μοιραία και για τον Παναθηναϊκό. Τώρα πρέπει να προτάξουμε την τεχνογνωσία και τη δουλειά εν αντιθέσει με το 2009 που προτάσαμε πρώτα το χρήμα.
Το πλάνο έχει εκπονηθεί και ως φαίνεται προχωράει άλλες φορές γοργά άλλες φορές πιο αργά αλλά προχωράει και θα φτάσει μέχρι τέλους. Ο Παναθηναϊκός θα φτάσει ξανά στα αστέρια μέσω αυτού του πλάνου και αυτό θα έχει μεγαλύτερη γλύκα. Το αν θα φτάσει σε 1,2,3 ή 5 χρόνια αυτό θα εξαρτηθεί από τη δουλειά και την πρόοδο του πλάνου αλλά και από τις ενισχυτικές ενέσεις του οικοδομήματος από την διοίκηση. Εαν το δούμε ψυχρά και αντικειμενικά η μέχρι τώρα πορεία του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη κρίνεται απόλυτα επιτυχημένη. Θυμηθείτε πως ξεκινήσαμε το καλοκαίρι, νέα ομάδα, άπειροι παίκτες, νέος προπονητής, αμέτρητοι τραυματισμοί. Κι όμως ο Παναθηναϊκός είναι πάλι στις καλύτερες 8 ομάδες της Ευρώπης. Και μάλιστα κόντρα σε δύσκολους καιρούς παγιώνεται στην ελίτ του μπάσκετ απέχοντας κάτι λίγο για το επόμενο βήμα που αργά ή γρήγορα θα έρθει. Αν κάποιοι θεωρείται λίγο το ότι βρισκόμαστε στα play off της Ευρωλίγκα θα σας θυμίσω λίγο τα μπάτζετ των υπολοίπων ομάδων για να συνειδητοποιήσετε τη φετινή επιτυχία της ομάδας. Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας λοιπόν έχει μπάτζετ που ξεπερνάει τα 40 εκατομμύρια ευρώ, η Φενέρ και η Ρεάλ Μαδρίτης τα αγγίζουν τα 40 εκατομμύρια, η Μπαρτσελόνα πλησιάζει τα 35 εκατομμύρια ενώ η Εφές έχει περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ. Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός με 12 εκατομμύρια περίπου μπάτζετ και η Μακάμπι με 10 εκατομμύρια απέχουν όσο η γη με τη σελήνη από τις υπόλοιπες ομάδες.
Άλλο όμως το ότι είναι επιτυχημένη η μέχρι τώρα πορεία και άλλο το ότι θα μπορούσαμε να έχουμε πάει καλύτερα και να βλέπουμε με καλύτερες προοπτικές την Μαδρίτη. Ο Παναθηναϊκός κυρίως του δευτέρου γύρου του ΤΟΠ 16 εγκλημάτησε κατά του εαυτού του και αδίκησε την πολύ καλή του προσπάθεια στο πρώτο μισό της δεύτερης φάσης. Ο Παναθηναϊκός παρουσίασε δύο διαφορετικά πρόσωπα εντός και εκτός έδρας. Εντός τα πήγε περίφημα, αν εξαιρέσουμε την παραλίγο ήττα-αυτοκτονία από την Άλμπα, επικρατώντας με χαρακτηριστική άνεση των περισσοτέρων αντιπάλων με σπουδαία ματς κόντρα σε Φενέρ, Αρμάνι και Ρεάλ Μαδρίτης. Ο ίδιος Παναθηναϊκός όμως όταν έβγαινε εκτός συνόρων μεταλλασσόταν. Το ρεκόρ μας φέτος εκτός έδρας είναι 3-9 με τις περισσότερες ήττες να είναι στις λεπτομέρειες και στο τέλος. Σαν να φτάναμε στην πηγή και να μην μπορούσαμε να πιούμε νερό γιατί χύναμε μονομιάς όλη την καρδάρα. Το γιατί έγινε αυτό θεωρώ ότι είναι ένας συνδυασμός σοβαρών προπονητικών λαθών, απειρίας και λανθασμένης νοοτροπίας κάποιων παικτών. Δεν έχει νόημα να αναφερθούμε τώρα πιο αναλυτικά σε αυτό με το μόνο που έχω να πω είναι ότι 6 παιχνίδια από αυτά τα θεωρώ απαράδεκτο και με τον τρόπο που τα χάσαμε.
Κάπως έτσι λοιπόν φτάσαμε με μειονέκτημα έδρας πάλι όπως και πέρσι κόντρα στην ΤΣΣΚΑ. Ίδιο μπάτζετ και άλλος προπονητής θα προσπαθήσουν να φτάσουν σε ένα ακόμα φάιναλ φορ. Ένα από τα αγαπημένα παιδιά της Ευρωλίγκα η ΤΣΣΚΑ που ειδικά κόντρα στον Παναθηναϊκό απολαμβάνει προκλητικές διαιτησίες. Παρεμπιπτόντως το διαιτητικό τριολέ του αυριανού αγώνα δεν μου κάθεται καθόλου μα καθόλου καλά. Πέρσι ο Παναθηναϊκός με προπονητή τον Φραγκίσκο Αλβέρτη έπαιξε την ζαριά του στο πρώτο ματς της σειράς και προδόθηκε από την αστοχία του στις βολές και τα περίεργα σφυρίγματα. Στο δεύτερο ματς άδειασε και δέχτηκε βαριά ήττα με 25 πόντους. Παρόλα αυτά στα δύο παιχνίδια της Αθήνας έπνιξε τους Ρώσσους και το ότι πήγε τη σειρά σε πέμπτο ματς ήταν μεγάλη επιτυχία. Στο τελευταίο ματς οι παίκτες άδειοι από την υπερπροσπάθεια του 2-2 παρουσιάστηκαν υπερβολικά άστοχοι και δέχτηκαν πολύ βαριά ήττα με 30 πόντους διαφορά.
Κάτι καλύτερο από πέρσι λοιπόν θα προσπαθήσει να πετύχει ο Παναθηναϊκός φέτος σε μια σειρά που ξεκινάει αύριο. Μην γελιόμαστε η ΤΣΣΚΑ είναι το μεγάλο φαβορί για πολλούς λόγους αλλά εγώ προσωπικά τον Παναθηναϊκό δεν τον έχω και δεν θα τον έχω ποτέ ξεγραμμένο. Ο Παναθηναϊκός θα παίξει τη σειρά σαν αουτσάιντερ σε ένα ρόλο που μάλλον ταιριάζει καλύτερα στην φετινή ανώριμη ομάδα. Εγώ δεν θα πω ότι πρέπει να γίνει το μπρέικ τότε ή τότε καθώς μετράνε οι 3 νίκες όποτε αυτές γίνουν. Και μπρέικ να μην γίνει στα δύο πρώτα ματς η σειρά θα πρέπει να ξαναγυρίσει στη Ρωσία. Εύκολο δεν είναι αλλά θα το παλέψουμε όλοι και όπου βγει για φέτος. Αν είναι να γίνει η υπέρβαση θα γίνει. Για να γίνει όμως χρειάζεται το 100% από όλους τους παίκτες και φυσικά το 100% από τον Ιβάνοβιτς σε διαχείριση και επιλογές. Πέντε ματς είναι πάμε να τα παίξουμε και ότι καλύτερο ας έρθει. Άλλωστε η χρονιά δεν τελειώνει με έναν ενδεχόμενο αποκλεισμό από το Φάιναλ Φορ. Αμέσως μετά τα προημιτελικά μας περιμένει ο Ολυμπιακός στο ΟΑΚΑ για να αποφασιστεί το πλεονέκτημα έδρας και μετά φυσικά οι μεγάλοι τελικοί της Α1. Όταν τελειώσουν όλα με το καλό θα είμαστε εδώ να τα συζητήσουμε, εφόσον βέβαια δεν μας προλάβουν εξελίξεις που σε ομάδες όπως τον Παναθηναϊκό δεν ξέρεις πότε μπορεί να έρθουν.
