Φτάσαμε λοιπόν στην μέρα του πρώτου από τους πολλούς τελικούς που έρχονται για τον Παναθηναϊκό. Ο Παναθηναϊκός με νίκη με μισό πόντο σήμερα κόντρα στην Άλμπα εξασφαλίζει την πρόκριση και φέτος στις 8 καλύτερες ομάδες και αυτό από μόνο του συνιστά μια επιτυχία για τη φετινή ομάδα σε μια μεταβατική περίοδο. Μπορεί να κάναμε δώρα και να πετάξαμε ευκαιρίες για κάτι καλύτερο σε αυτό τον όμιλο αλλά η ουσία δεν αλλάζει και η ομάδα θα βρεθεί στα προημιτελικά για να διεκδικήσει για μια ακόμη χρονιά την πρόκρισή της στο φάιναλ φορ.
Το παιχνίδι δεν είναι εύκολο γιατί όσο τελικός είναι για εμάς είναι και για την Άλμπα. Οι Γερμανοί μάλιστα έχουν το ατού ότι θα παίξουν χωρίς άγχος και πίεση και ότι κανείς δεν περίμενε από αυτούς προτελευταία αγωνιστική να διεκδικούν πρόκριση. Ξέρουν ότι είναι το αουτσάιντερ και αυτό τους κάνει πολύ επικίνδυνους. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να προσέξει πολύ στην άμυνα και να μην τους επιτρέψει να τρέξουν. Πρέπει να κάνει το παιχνίδι του και κάθε παίκτης να κυνηγάει κάθε φάση σαν να είναι η τελευταία. Είμαι σίγουρος ότι ο Ιβάνοβιτς έχει προετοιμάσει σωστά την ομάδα για αυτό τν τελικό που θα έχει και πολύ κόσμο στο πλευρό της. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ο Παναθηναϊκός είναι δεύτερος στα εισιτήρια στο ΤΟΠ 16 και αυτό λέει πολλά για την πίστη του κόσμου σε αυτό το νέο πλάνο της ομάδας.
Όσον αφορά τα προημιτελικά και ποιον θα έχουμε αντίπαλο τα έχουμε ξαναγράψει. Κατά 90% η μπίλια θα κάτσει ή Φενέρ ή ΤΣΣΚΑ εκτός κι αν ο Ολυμπιακός κερδίσει μέσα στη Ρωσία και βγει αυτός δεύτερος. Από την ομάδα δεν φαίνεται διάθεση επιλογής και έτσι είναι το σωστό. Ο Παναθηναϊκός ποτέ δεν επιλέγει και για αυτό θα κυνηγήσει την τρίτη θέση του ομίλου και όποιος θέλει ας κοπιάσει μετά. Γιατί κάτι μου λέει ότι και η Φενέρ και η ΤΣΣΚΑ δεν μας θέλουν με τίποτα αντιπάλους...
