Καλημέρα στην παρέα... Μεγάλη νίκη και μεγάλη εμφάνιση από τον Παναθηναϊκό χτες επί της Ζαλγκίρις. Μια εμφάνιση που θύμισε τις μεγάλες εμφανίσεις του Οκτώβρη-Νοέμβρη. Ένα παιχνίδι που ο Παναθηναϊκός έδειξε τις διαθέσεις του από το πρώτο δεκάλεπτο και έπνιξε τον αντίπαλο. Βλέποντας το παιχνίδι χτες παρατηρούσες την ομάδα πιο λυμένη και πιο φρέσκια σε σύγκριση με τα προηγούμενα παιχνίδια της. Αρκετοί αιφνιδιασμοί και σκυλίσια άμυνα δείχνουν ότι η ομάδα σιγά σιγά ξαναπατάει το γκάζι μετά την κοιλιά του προηγούμενου 1,5 μήνα.
Έχουμε πει ότι ο Παναθηναϊκός είναι αναγκασμένος να προστατέψει το σπίτι του και να κυνηγήσει όσα διπλά μπορεί μακριά από αυτό. Έτσι λοιπόν η ομάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη δεύτερη θέση του ομίλου μια νίκη κάτω από τη Ρεάλ που αντιμετωπίζει την Πέμπτη στη Μαδρίτη και μια νίκη πάνω από την Μπαρτσελόνα που την υποδέχεται στο ΟΑΚΑ. Σαφώς και έχουμε πολύ δρόμο ακόμα αλλά ο Παναθηναϊκός μπορεί να διεκδικήσει μέχρι τέλους το πλεονέκτημα αρκεί βέβαια να είναι πλήρης και μακριά από τραυματισμούς. Βέβαια το τελευταίο δεν συμβαίνει γιατί σε κάθε ματς ή προπόνηση έχουμε απώλεια παίκτη. Χτες ήταν η σειρά του Μαυροκεφαλίδη να χτυπήσει για τρίτη φορά για φέτος. Και εδώ μην μου πει κανείς φταίει ο Ιβάνοβιτς. Ο Λουκάς χτύπησε για τρίτη φορά στο ίδιο σημείο και είναι φανερό ότι έχει ευπάθεια στους τραυματισμούς. Και σε αυτό το σημείο ο τραυματισμός του αφήνει την ομάδα γυμνή αφού έχει φύγει ο Ράιτ και δεν προχωρήσαμε ακόμα σε κάποια προσθήκη. Και σε αυτό το σημείο νομίζω ότι διοίκηση και προπονητής πρέπει να προχωρήσουν σε μεταγραφή ψηλού γιατί με την ευπάθεια του Λουκά δεν μπορούμε να είμαστε ασφαλείς. Θλάση πρώτου βαθμού λοιπόν και δύσκολα να προλάβει την Μαδρίτη, εκεί που θα πρέπει να πάρουν χρόνο αναγκαστικά τα νέα παιδιά. Το ξέρω ότι τα ρίχνεις χωρίς μπρατσάκια στον ωκεανό αλλά δεν μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό αφού είσαι με ένα ψηλό και θέλεις να κάνεις και Ελληνοποίηση. Να σημειωθεί ότι πάγο στο γόνατο έβαλε και ο Γιάνκοβιτς αλλά δεν δείχνει κάτι σοβαρό.
Στα του παιχνιδιού λοιπόν είχαμε την μεγάλη επιστροφή του Νίκου Παππά. Για μένα είναι ο παίκτης με το μεγαλύτερο ταλέντο στην ομάδα και είναι ο παίκτης που μπορεί να πάρει ένα παιχνίδι μόνος του. Το σκοράρισμά του και η ενέργειά του είχαν λείψει από τον Παναθηναϊκό που πλέον βάζει μια ακόμα σταθερά στην εξίσωση. Χτες ο Παππάς εκτός από τους πόντους που πέτυχε βοήθησε πάρα πολύ και δημιουργικά και στην άμυνα.
Επόμενο λοιπόν παιχνίδι στη Μαδρίτη την Πέμπτη όπου δεν είναι από τα ματς που πρέπει να πάρεις. Παρόλα αυτά ακόμα και με απουσίες πηγαίνεις και διεκδικείς ότι καλύτερο. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μετά και την 4η αγωνιστική έχεις ξεμπερδέψει με τα δύο πιο δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια και ανοίγει ο δρόμος σε πρώτη φάση για να τελειώσεις τον πρώτο γύρο με ρεκόρ 5-2 που εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα σε φέρει στη δεύτερη θέση του ομίλου. Από εκεί και πέρα πρέπει να κάνεις κάποια διπλά για να μπορέσεις να διατηρηθείς. Έχω ξαναπεί όμως ότι και η τρίτη θέση δεν συνιστά αποτυχία καθώς δεν θα βρούμε κάποιο μεγαθήριο απέναντί μας αλλά τον πελάτη ή την Εφές. Θεωρώ ότι είτε δεύτεροι είτε τρίτοι θα αντιμετωπίσουμε κάποια από τις δύο ομάδες.
