Η εικόνα που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός από την ημέρα που ανέλαβε ο Ρουί Βιτόρια μέχρι σήμερα δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης: το συνολικό «ταμείο» του Πορτογάλου τεχνικού είναι αρνητικό και το «τριφύλλι» οφείλει το καλοκαίρι να προχωρήσει σε μία ριζική αλλαγή στην άκρη του πάγκου του.
Παρά τη φαινομενικά θετική πρώτη εικόνα που έδειξε η ομάδα στα πρώτα παιχνίδια της εποχής Βιτόρια, αποδείχθηκε τελικά πως αυτή ήταν παραπλανητική. Η πρόσκαιρη βελτίωση οφειλόταν περισσότερο στην αλλαγή κλίματος που έφερε η αποχώρηση του Χοσέ Λουίς Αλόνσο, καθώς και στην ανάγκη των παικτών να αντιδράσουν, παρά σε ουσιαστική δουλειά. Γιατί ένας προπονητής, όταν πραγματικά βάζει τη σφραγίδα του σε μία ομάδα, φαίνεται με την πάροδο του χρόνου και την προοδευτική βελτίωση της εικόνας της μέσα από τα παιχνίδια. Στην περίπτωση του Παναθηναϊκού και του Βιτόρια συνέβη το ακριβώς αντίθετο.
Από τον Ιανουάριο και μετά, το «τριφύλλι» παρουσιάζει σταθερά φθίνουσα πορεία. Η ομάδα δείχνει ολοένα και πιο αποπροσανατολισμένη, δίχως ενέργεια, δίχως πλάνο, με αποκορύφωμα την αποκαρδιωτική εμφάνιση στην Τούμπα απέναντι στον ΠΑΟΚ, όπου σε 90 λεπτά αγώνα κατέγραψε μόλις μία τελική προσπάθεια και αδυνατούσε να αλλάξει δεύτερη σωστή πάσα.
Η εικόνα αυτή δεν αφήνει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις. Ο Παναθηναϊκός της επόμενης σεζόν πρέπει να στηριχθεί σε άλλες βάσεις, με έναν προπονητή πιο έμπειρο, με μεγαλύτερη προσωπικότητα, ικανό να εμπνεύσει αποδυτήρια, να αλλάξει την «άρρωστη» νοοτροπία που έχει παγιωθεί και να χτίσει πάνω σε νέες, υγιείς βάσεις από το καλοκαίρι.
Ο Ρουί Βιτόρια, όσο κι αν προσπάθησε, απέδειξε στην πράξη ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και τα «θέλω» ενός Παναθηναϊκού που έχει ανάγκη από επανεκκίνηση σε όλα τα επίπεδα.
