HGeorgiou's blog

Όλοι όσοι ασχολούμαστε με τον αθλητισμό και δη με τον πρωταθλητισμό σε ομαδικό επίπεδο έχουμε μάθει από μικροί πως ο αθλητισμός είναι πάνω απ' όλα παιδεία. Την Παιδεία την μεταδίδει ο προπονητής που είναι ταυτόχρονα και παιδαγωγός όμως τι γίνεται όταν περνάμε στο άλλο άκρο και έρχεται η σκοπιμότητα;;; Το να φτάνεις από μικρή ηλικία να μάθεις σε παιδιά πως δεν αρκεί μόνο το ταλέντο ή η θέληση για τη νίκη αλλά μπορείς μέσω τρομοκρατίας να πάρεις το αποτέλεσμα τότε δεν είσαι παιδαγωγός αλλά δηλητηριάζεις το ευ αγωνίζεσθαι μόνο και μόνο για να έχεις να καυχιέσαι πως έτσι φτιάχνεις τον αθλητή του μέλλοντος. Αυτόν που θα συνεχίσει να κάνει τις βρωμοδουλειές του χωρίς ντροπή και θα εισπράτει το χειροκρότημα από οπαδούς κι όχι φιλάθλους. Αλλά για να μην σας κρατώ σε αγωνία πάμε στην ουσία του πράγματος.

Ο Παναθηναϊκός "ετσιθελικά" έπρεπε να χάσει στο 2ο παιχνίδι των τελικών του πρωταθλήματος της Stoiximan Greek Basket League προκειμένου να κρατηθεί με μηχανική υποστήριξη στη ζωή ο Ολυμπιακός μετά το στραπάτσο στο Άμπου Ντάμπι πριν 10 μέρες και την ήττα στο ΟΑΚΑ. Όπερ κι εγένετο και για να έχει πιο πολύ σασπένς έβαλαν το γνωστό "μηχανισμό" τα εντεταλμένα πιόνια του προέδρου της ΕΟΚ, Βαγγέλη Λιόλιου να καθορίσουν την εξέλιξη του ματς. Τι περιμέναμε να δούμε και τι τελικά είδαν τα μάτια μας πάλι;;; Μια τριάδα που δεν θα σφύριζε ούτε σε τοπικό πρωτάθλημα, που άλλαζαν τον κανονισμό των φάουλ κατά το δοκούν και που κάθε φορά βλέποντας τον Παναθηναϊκό να μαζεύει την όποια εις βάρος του διαφορά αρκούσε όχι μία, ούτε δύο, ούτε τρεις αλλά 8 τεχνικές έτσι επειδή γουστάρανε.

Ένα από τα "μότο" μου είναι το "η υπομονή και η επιμονή πάντα ανταμείβονται", ένα ρητό που ταιριάζει γάντι με την περίπτωση του Παναθηναϊκού είτε του ποδοσφαιρικου, είτε ακόμη του μπασκετικού κι ούτω καθ΄εξής. Θα με ρωτήσετε ευλόγως γιατί να υπάρχει αυτό ειδικά στον ποδοσφαιρικό όταν η υπομονή έχει εξαντληθεί από τον περισσότερο κόσμο βλέποντας ότι το πρωτάθλημα δεν έχει έρθει τα 14 τελευταία χρόνια;;;