ΟΚ, είναι αυτονόητο πως δεν σας νοιάζει, αλλά δεν πειράζει. Εγώ θα ξεκινήσω από αυτό για να φτάσουμε εκεί που θέλω. Τις βαριέμαι λοιπόν τις συνεντεύξεις Τύπου παραμονές αγώνων και σπανίως πηγαίνω να τις δω και live.
Ε αυτή τη φορά, από νωρίς το πρωί που ξύπνησα, με έτρωγε να πάω και να τον δω τον Μαρίνο. Και να που δεν έπεσα έξω αφού τελικά άκουσα αυτά που… ήθελα και αυτά που θέλει να ακούει κάθε φίλος της ομάδας. Βασικά είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα να διαβάζεις «ξερές» τις δηλώσεις και άλλο να τον έχεις μπροστά σου, να τον ακούς και να βλέπεις παράλληλα και αυτό που λέμε τη γλώσσα του σώματος.
Ο Μαρίνος Ουζουνίδης εκτός από καλός προπονητής είναι μετρ στην ψυχολογία. Ξέρει να φτιάχνει τον συνομιλητή του με αυτά που θα πει, μα πάνω απ’ όλα ξέρει από ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ. Εχοντας υπηρετήσει τη συγκεκριμένη ομάδα σε εποχές που η φανέλα της ζύγιζε τόνους έχει χτίσει την κατάλληλη νοοτροπία και αρνείται να συμβιβαστεί με οτιδήποτε λιγότερο. Αρκεί να δείτε πως «στραβώνει» - με την καλή έννοια – τα μούτρα του όταν του γίνεται οποιαδήποτε ερώτηση που στο μυαλό του «ρίχνει» τον Παναθηναϊκό και τον περνάει σε μειονεκτική θέση και θα καταλάβετε.
Για τον κόουτς του τριφυλλιού δεν έχει σημασία αν η Μπιλμπάο είναι καλύτερη ομάδα – που φυσικά και είναι. Κι άλλες ήταν στο παρελθόν, αλλά προσκύνησαν. Βρήκες τα τρωτά τους σημεία, τις χτύπησες και τις τελείωσες. Το θέμα είναι πως θα μπεις μέσα στο γήπεδο και πόσο καλά προετοιμασμένος θα είσαι για «πόλεμο». Δεν συζητάμε για το αποτέλεσμα, αυτό είναι πάντα σχετικό στο ποδόσφαιρο. Να έχεις πίστη, αυτοπεποίθηση και μάτι που γυαλίζει είναι σε πρώτη φάση το ζητούμενο.
Ειδικά μέσα στη Λεωφόρο, εκεί που παίρνεις έξτρα δύναμη από τον κόσμο, λίγο να σε πάει το ματσάκι και όλα μπορούν να γίνουν. Γι’ αυτό και μίλησε ο κόουτς περί πράσινου φαβορί στο πρώτο ματς. Δεν το είπε γενικά, αλλά για το πρώτο βράδυ. Όλα αυτά τα χρόνια έχει δει μέσα στο «κλουβί» να γίνονται πράγματα που τον κάνουν να ελπίζει και να πιστεύει πως θα… ξαναγίνουν.
Τι θα πει δηλαδή ότι δεν έχεις περάσει ποτέ ισπανική ομάδα; Ισχύει, αλλά με αυτή τη λογική δεν θα μας καλούσαν να παίξουμε καθόλου. ΚΑΘΕ παιχνίδι ξεκινάει από 0-0 και όπως είχε πει ο μεγάλος Πούσκας πριν τον τελικό στο Γουέμπλεϊ «έντεκα αυτοί, έντεκα εμείς». Τα υπόλοιπα θα φανούν στο τέλος της ημέρας, στο χειροκρότημα…
Επίσης, για να μην ξεφύγει το πράγμα, να πούμε και κάτι άλλο. Ο Ουζουνίδης δεν τα λέει για να τα πει, όπως ενδεχομένως κάνουν άλλοι, ούτε πουλάει τρέλα. Τα λέει και επειδή τα εννοεί αλλά και επειδή έχει τον τρόπο να τα μεταδώσει επακριβώς και στους παίκτες του. Είναι χαρακτηριστικό ότι όποιοι κι αν παίζουν, ακόμη κι αν δεν είναι οι πρώτες σου επιλογές, αυτό που ξέρεις δεδομένα ότι θα δεις είναι παίκτες ταλιμπάν, παίκτες σκυλιά του πολέμου, έτοιμους να πεθάνουν στη μάχη.
Το τελευταίο νομίζω ότι είναι αδιαπραγμάτευτο και θεωρώ πως κάπως έτσι θα πάνε και τα δύο ματς με τους Βάσκους, άσχετα αν δεν πρέπει να ρισκάρεις ποτέ με προγνωστικά. Θέλω να πω ότι είτε περάσει είτε αποκλειστεί ο Παναθηναϊκός αυτό που δεδομένα θα δούμε θα είναι μια ομάδα πολύ σκληρή για να πεθάνει, ένα σύνολο που θα τα δώσει όλα μέσα στο γήπεδο.
ΥΓ: Είδατε πως αντιμετώπισε ο μεγάλος Τσάβες και η ακόμη μεγαλύτερη Μπόκα τον Παναθηναϊκό. Για να μην γίνονται σημαία μόνο οι δηλώσεις κάποιου «πουθενά» και πονεμένου από πέρσι προπονητή της Μπρόντμπι.
ΥΓ1: Το ξεφτιλίκι με τον Πλατανιά και τα εισιτήρια αναμενόμενο. Μπορεί να άλλαξαν «φίλους», αλλά ο… στόχος τους είναι πάντα ίδιος: Αυτός που τους έχει πρασινίσει όλη την πόλη.
ΥΓ2: Χρωστάω εδώ και καιρό ένα blog για το μπάσκετ. Θα γίνει με την πρώτη ευκαιρία, γιατί το πράγμα… παραπήγε καλά και βλέπω «ομορφιές».
