Οι ημέρες περνάνε σαν τρεχούμενο νερό… Και κάπου ανάμεσα στα μπάνια του λαού και το «λιώσιμο» του Δεκαπενταύγουστου - που σε κάνει να θες να είσαι όλη ημέρα παραλία με αθλητική εφημερίδα – περιμένεις πως και πως μια μεταγραφή λύτρωση ρε αδελφέ. Μια καλή είδηση ειδικά στη γραμμη κρούσης.
Γράφει ο Νίκος Παγκάκης
Για τρεις βασικούς λόγους… Πρώτον η ομάδα έχει ακόμη κενά στο ρόστερ όπως διαπιστώνει και τονίζει στους συνεργάτες του ο Ουζουνίδης . Ξεκάθαρα χρειάζεται περαιτέρω ενίσχυση, σε επίθεση, χαφ και μπακ, ώστε να υπάρχει πληρότητα. Εξού και τα ονόματα των Τσανδάρη, Μιχαήλ.
Δεύτερον φτάσαμε 15 Αυγούστου και το τριφύλλι δεν εχει αποκτήσει κλασσικό φορ περιοχής. Έναν αντι- Μπεργκ, ενόψει μάλιστα μιας ιδιαίτερα καυτής σεζόν, λεπτών ισορροπιών. Τον Λουτσιάνο ο Μαρίνος τον υπολογίζει για δεύτερο επιθετικό (πίσω από το φορ). Ναι μεν στην Κορίνθιανς έπαιζε στο BOX , εδώ όμως αλλάζει ρότα…
Άρα κατ’ ανάγκη θα τον δούμε στην κορυφή με τους Βάσκους, αν τον δούμε. Υπάρχει και ο Μόλινς. Για να είμαι ειλικρινής (αν και υπερβολικά νωρίς ακόμη) για φορ δεν μου κάνει με μια πρωτη ματιά. Βλέπει γήπεδο, κινείται έξυπνα στο χώρο και έχει φαρμακερό αριστερό. Στα πρώτα δείγματα δεν φαίνεται να μπορεί να παίξει με πλάτη στο τέρμα. Κατά συνέπεια το βαρύ χαρτί θα είναι Φούλ του φορ, του Τσάβες ή κάποιου άλλου.
Τρίτον, η απόκτηση ενός παίκτη δεν συνεπάγεται πως μπαίνει αυτοματοποιημένα στο χόρτο και αγωνίζεται σε dt. Θέλει χρόνο προσαρμογής, άρα δεν τον υπολογίζεις αμέσως. Καμπέσας , Λούτσι, εν παραδείγματι… Ήρθαν σχετικά νωρίς αλλά τακτικά βρίσκονται πίσω ακόμη.
Το θετικό στην όλη ιστορία είναι πως (πλέον) δεν υπάρχει καμία αμφιβολλία για το ό,τι θα φιάξει ομάδα ο «Ούζου».Απέδειξε και πέρυσι σε ελάχιστο χρόνο πως μπορεί στα δύσκολα να βάζει στο κλίμα το σύνολο. Ηδη, από την προετοιμασία φέτος, είδαμε δείγματα γραφής. Εχει την ικανότητα να «δέσει το γλυκό» παρά τις όποιες καθυστερήσεις. Αρκεί να έρθουν όλα «εξαρτήματα» για την πράσινη…μηχανή.
Η Ευρώπη άρχισε, η Ελλάδα αρχίζει… Πλέον - επειδή de facto – θα έρθουν και άλλοι ποδοσφαιριστές για να ενταχθούν στο ρόστερ. Ο Παναθηναϊκός θα χρειαστεί χρόνο. Χρόνο που (δυστυχώς) δεν έχει . Ετσι ο προπονητής του «τριφυλλιού» έχει βάλει ένα μεγάλο στοίχημα αναλογικά με το απαιτούμενο χρόνο και τις υποχρεώσεις που δεν περιμένουν.
Παίρνει τα ρίσκα του είναι η αλήθεια. Γιατί πιστεύει στην ομάδα και τον εαυτό του. Και για να μη λαθέψει και το πληρώσει στο μέλλον. Όμως βάσει του μπάτζετ που διαθέτει για να μπούμε στη θέση του, πρέπει να κόψει και να ράψει, να μοιράσει τα σπόρια... Οπότε αυτό κάνει τις – ούτως ή άλλος δύσκολες - διαπραγματεύσεις ευμετάβλητες. Δίνεις παραπάνω στον Τσάβες, κόβεις από τον μπακ. Θες καλό μπακ, ρίχνεις λίγο τις απαιτήσεις στον εξτρέμ. Και πάει λέγοντας. Υπομονή εστί αρετή σε αυτή την περίπτωση.
ΥΓ: Ο Γιόχανσον μαθαίνω θα πάρει λεπτά συμμετοχής από την αναμέτρηση της Αθήνας με την αθλέτικ. Για περίπου 20-30 λεπτά. Ο τραυματισμός του Κουλιμπαλί καθιστά επιτακτική την ανάγκη για καθαρόμαιμο μπακ, κάτι που δεν είναι ούτε ο Ρεϊς, ούτε ο Κολοβέτσιος. Υπό άλλες συνθήκες δεν θα συνέβαινε αυτό. Και η συμμετοχή του εμπεριέχει ρίσκο. Καμία φορά όμως πρέπει να ρισκάρεις για να κερδίσεις…
