Φυσικά και κανείς δεν δύναται να γνωρίζει από τώρα πως θα πάει η σεζόν για τον Παναθηναϊκό καθώς… παραείναι νωρίς για προβλέψεις σε κάθε επίπεδο. Καλά – καλά δεν ξέρουμε ούτε καν πως θα παρουσιαστεί το τριφύλλι ακόμη και σε επίπεδο ρόστερ αφού εκκρεμούν όχι μία ή δύο αλλά πέντε – έξι ίσως και παραπάνω ακόμη κινήσεις. Επομένως γι΄ αυτά υπάρχει αρκετός χρόνος μέχρι να έρθει η ώρα να τα δούμε, να τα κρίνουνε και να τα αξιολογήσουμε.
Εκείνο που με βεβαιότητα μπορεί να τονιστεί είναι ότι οι πράσινοι έχουν δυο πολύ δυνατά όπλα για τη νέα σεζόν, σε συνέχεια βεβαίως και της περσινής, εκεί που έγινε η αρχή. Αναφέρομαι στα πολύ καλά «αποδυτήρια» αλλά και στο εξαιρετικό επιτελείο που έχει στη διάθεσή του ο Μαρίνος Ουζουνίδης και το οποίο έστησε τόσο ο ίδιος όσο φυσικά και ο Νίκος Λυμπερόπουλος.
Οι γνωρίζοντες λένε συχνά πως τα αποδυτήρια σε μια ομάδα είναι το άλφα και το ωμέγα και μην το υποτιμάτε καθόλου αυτό. Βλέπετε ίσως τελικά να μετράει περισσότερο και από το πόσο ποιότητα έχουν κάποιοι παίκτες το αν είναι καλά μεταξύ τους. Και στον Παναθηναϊκό το κλίμα είναι πολύ καλό και φαίνεται από χιλιόμετρα.
Σαν αυτά που έκανε μέχρι και ο «φευγάτος» Εμποκού για να έρθει να δει από κοντά τα φιλαράκια του. Ο Ουζουνίδης έχει καταφέρει να περάσει από πέρσι στους παίκτες του το οικογενειακό αλλά και το ομαδικό πνεύμα, αυτό που συχνά λέμε «ένας για όλους και όλοι για έναν».
Το βλέπεις τόσο στη διάρκεια της προπόνησης όσο και στη γενικότερη καθημερινότητα της ομάδας. Μέχρι και οι «κομμένοι» όχι απλώς έχουν έρθει κανονικά στην προετοιμασία αλλά συμμετέχουν σε οτιδήποτε συμβαίνει σαν κανονικά μέλη της και όχι σαν – συγνώμη για την έκφραση – «μελλοθάνατοι». Ούτε βαρεμάρα, ούτε μούτρα, ούτε μουρμούρα, ούτε τίποτα. Ακόμη και το βιντεάκι του Ζέκα με τον Αλτμαν να τραγουδάνε… Βέρτη μπορεί από πολλούς να αντιμετωπίστηκε με χιούμορ, από την άλλη ωστόσο δείχνει και πόσο γρήγορα αγκαλιάζονται οι νέοι από τους παλιούς. Κάτι σαν μια μικρή οικογένεια δηλαδή.
Πάμε τώρα στο θέμα του επιτελείου το οποίο από πέρσι έχετε καταλάβει ότι παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην θεαματική αλλαγή εικόνας της ομάδας. Να ξεκινήσεις από τους βοηθούς, τον Κόλα και τον Μαραγκό και τι δουλειά βγάζουν; Τον γυμναστή Νίκο Γιάγκου ο οποίος πέρσι ανέστησε μια ομάδα χωρίς ανάσες και φέτος που δουλεύει από την αρχή αναμένεται να την έχει ακόμη πιο σπιντάτη; Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν όλο το πρόγραμμα είναι δικό του και ο Μαρίνος τον έχει αφήσει να παίζει «μπάλα» σε ένα μεγάλο κομμάτι της προπόνησης.
Να πάμε στον γνωστό και μη εξαιρετέο φυσιοθεραπευτή Χρήστο Καρβουνίδη; Στον Νίκο Πανουργιά που αναλαμβάνει μεταξύ άλλων την αποκατάσταση μετά τους αγώνες; Τον εργοφυσιολόγο Γιάννη Κωτσή που έχει τους πάντες στον… σκληρό του δίσκο; Τον Γιάννη Λεβάκο που είναι ο καινούργιος γιατρός της ομάδας ή τον Κώστα Παγανιά που έχει αναλάβει τους γκολκίπερ. Πέρα από το γεγονός ότι οι περισσότεροι είναι κορυφαίοι στο είδος τους, έχουν και εξαιρετική χημεία μεταξύ τους και ο ένας συμπληρώνει τον άλλον κάνοντας τον Μαρίνο Ουζουνίδη να έχει το κεφάλι του ήσυχο.
Ολες αυτές είναι λεπτομέρειες που χρειάζονται για να κάνεις τη διαφορά. Φυσικά και δεν φτάνουν καθώς απαιτούνται και πολλά ακόμη. Τα ξέρετε και τα ξέρουμε. Είναι όμως κάποιες σημαντικές «κατακτήσεις» για τον κόουτς τις οποίες και προβάλουμε μέσα από το συγκεκριμένο άρθρο. Τα λέμε μετά το φιλικό με την Κορτράικ του «δικού μας», Γιάννη Αναστασίου και περιμένοντας την ολοκλήρωση της μεταγραφής του Λουτσιάνο αλλά και ότι άλλο ακολουθήσει. Να δούμε και αν θα προλάβει να πάρει γεύση από Ολλανδία ο Βραζιλιάνος καθώς για την ώρα κάτι τέτοιο το λες… οριακό και περισσότερα θα ξέρουμε τις προσεχείς ώρες.
