Μέχρι πρότινος ο Παναθηναϊκός είχε:
- Έναν προπονητή ο οποίος θεωρούσε (γιατί η διοίκηση του κλαμπ του είχε δώσει αυτό το δικαίωμα) εαυτόν «Νο1» παντού. Και λειτουργούσε ως προπονητής, ως τεχνικός διευθυντής, ως μάνατζερ, ως «αρχιπρόεδρος», ως... ιδρυτής του συλλόγου! Αποτέλεσμα; Όχι μόνο διαχειρίστηκε καταστροφικά, όπως αποδείχθηκε στην πράξη, το (διπλάσιο) μπάτζετ και το πρότζεκτ που του ανατέθηκε εν λευκώ (με όλα τα κλειδιά στο χέρι), αλλά να «ναρκοθετήσει» την σεζόν της ομάδας του. Ο Αντρέα Στραμαρτόνι απέτυχε και μαζί του φυσικά χρεώθηκε το τεράστιο μερίδιο ευθύνης ο άνθρωπος που του πρόσφερε τα κλειδιά του μαγαζιού, ο Γιάννης Αλαφούζος. Όμως η ζωή αποδεικνύει πως αδιέξοδο δεν υπάρχει αρκεί να διαβάσεις σωστά τα λάθη, να κάνεις συνετές κινήσεις και να προσπαθήσεις ουσιαστικά να γυρίσεις το φύλλο.
Τι (έκανε) και τι συνεχίζει να πράττει ο Παναθηναϊκός στην «επόμενη μέρα του»;
- Πήρε προπονητή. Απέλυσε τον Στραματσόνι και στη θέση του προσέλαβε έναν επαγγελματία ο οποίος με σοβαρότητα προσπαθεί να δουλέψει αποκλειστικά πάνω στην ιδιότητα (του τεχνικού) που έχει, που ξέρει, που αποδεδειγμένα μπορεί να προσφέρει. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης πέτυχε δύο σημαντικές νίκες (ΠΑΟΚ, Ατρόμητος) μέσα σε μία εβδομάδα, συμμάζεψε την εικόνα του «συνονθυλεύματος» που βρήκε, δεν απαξίωσε το ρόστερ αντίθετα το «άνοιξε» προσπαθώντας να πάρει απ΄τον καθένα ό,τι περισσότερο δύναται, μίλησε με τον πρόεδρο της ΠΑΕ έχοντας αξιολογήσει απολύτως τις μεταγραφικές προτεραιότητες άμεσα και υπεύθυνα. Με δυο λόγια ο Παναθηναϊκός... απέκτησε προπονητή. Ο οποίος θα κριθεί για την δουλειά του σε βάθος χρόνου. Μόνο που ήδη έχει πετύχει να «μαζέψει» το χάλι που συνάντησε.
- Ετοιμάζεται να βάλει στη διοικητική μηχανή του έναν «δυναμίτη» με τεράστια διαδρομή, εμπειρία και επιτυχία στα παραγοντικά. Δεν χρειάζεται να επαναλάβω ΠΟΙΟΣ είναι ο Τάκης Μπαλτάκος, τι ΠΕΤΥΧΕ στην ΚΑΕ Παναθηναϊκός δίπλα στον Παύλο και τον Θανάση Γιαννακόπουλο, αλλά κυρίως ΠΟΣΑ μπορεί να δώσει στην πράσινη ΠΑΕ. Θεωρώ ότι αν τελικά τα βρουν στο «γήπεδο των διοικητικών αρμοδιοτήτων» ο Αλαφούζος με τον Μπαλτάκο κι αν ο τελευταίος «παίξει μπάλα» όπως εκείνος ξέρει, θα πρόκειται για την κορυφαία «μεταγραφή» του Παναθηναϊκού εδώ και πολλά χρόνια. Για την ώρα αυτά. Όταν (και αν φυσικά) οριστικοποιηθεί η υπόθεση θα επανέλθω αναλυτικά.
- Ολοκλήρωσε την συνεργασία του με τον Ζιλμπέρτο Σίλβα και ετοιμάζεται να προχωρήσει στην πρόσληψη ενός τεχνικού διευθυντή (Έλληνα) αποφασισμένου να κάνει αποκλειστικά την δουλειά... του τεχνικού διευθυντή. Με συγχωρείτε αλλά ακούω «βερεσέ» το «στράβωμα» κάποιων οπαδών του Παναθηναϊκού ότι δήθεν το κλαμπ... «έκαψε τον μεγάλο Ζιλμπέρτο». Θα μου επιτρέψετε να πω ότι όταν έχεις διατελέσει αρχηγός της Εθνικής Βραζιλίας ΔΕΝ ΑΝΕΧΕΣΑΙ να σε «καπελώνει» ένας Στραματσόνι ούτε κρύβεσαι πίσω από το άλλοθι της πολύ καλής συνεργασίας προέδρου-προπονητή η οποία... δήθεν σε «περιθωριοποίησε». Επίσης όταν είσαι ο μεγάλος Ζιλμπέρτο Σίλβα δεν επιλέγεις να φέρεις από όλους τους κυνηγούς στον πλανήτη γη τον... Ρινάλντι ούτε φυσικά αρνείσαι αλλεπάλληλες φορές (παρόλο που στο ζητούν οι άνθρωποι του κλαμπ) να μιλήσεις στα αποδυτήρια, στους παίκτες, μετά από «σφαλιάρες» τύπου 0-3 από την Σταντάρ ή μετά το 3-0 από τον Ολυμπιακό. Θεωρώ ότι ο Ζιλμπέρτο «αποδέχθηκε» την υποτιθέμενη «περιθωριοποίησή» του και ουδέποτε έβγαλε ως τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού την προσωπικότητα που είχε ως τεράστιος ποδοσφαιριστής. Συγκρινόμενος δε σε αυτή τη θέση με τον Νταμπίζα είναι σα ο Νίκος να είχε διατελέσει αρχηγός των Εθνικών ομάδων Βραζιλίας, Αργεντινής και Γερμανίας μαζί! Δεν ξέρω αν ο Νίκος Λυμπερόπουλος (που φέρεται ως ο βασικός υποψήφιος τεχνικός διευθυντής) τα καταφέρει –αυτό άλλωστε θα κριθεί στην πορεία- όμως «άφαντος» σαν τον Ζιλμπέρτο στο πόστο του τεχνικοπύ διευθυντή αποκλείεται να είναι. Και εκτιμώ ότι οι δύο Ελληνες, προπονητής και τεχνικός διευθυντής, θα συνεργαστούν καλύτερα.
- Αν σε αυτά προσθέσουμε το σοβαρό ενδεχόμενο στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού να προστεθεί και ένας «γενικός αρχηγός» (τιμ μάνατζερ ή όποιος αλλιώς «ονομαστεί»), με Φύσσα, Μπασινά και Κυργιάκο να είναι καρά σειρά βασικοί υποψήφιοι, τότε θα συμπληρωθεί ένας ακόμη καλός κρίκος στην αλυσίδα. Και οι τρεις υπήρξαν ποδοσφαιριστές του συλλόγου, γνωρίζουν καλά τα αποδυτήρια και μπορούν να μεταφέρουν στους παίκτες το "dna" του κλαμπ αποτελώντας ταυτόχρονα σημαντική «κολώνα» στήριξης για τον Ουζουνίδη. Ειδικά ο Φύσσας, μπορεί να μην είχε καλό πέρασμα ως τεχνικός διευθυντής από το τριφύλλι όμως τον ρόλο του τιμ μάνατζερ τον υπερασπίστηκε με μεγάλη επιτυχία στην Εθνική ομάδα, τον γνωρίζει και του ταιριάζει καλύτερα.
Εκτιμώ, λοιπόν, ότι αν μετά την πρόσληψη Ουζουνίδη ο Παναθηναϊκός προχωρήσει και στις άλλες τρεις κινήσεις, θα συμπληρώσει ένα «καρέ ελπίδας» για το παρόν και το μέλλον του. Κινήσεις ουσιαστικές που φανερώνουν ιδίως αυτό που εδώ και καιρό υποστηρίζω ότι πρωτίστως πρέπει να γίνει στον Παναθηναϊκό. Να αλλάξει πολιτική ο Γιάννης Αλαφούζος διαβάζοντας σωστά τα μέχρι τώρα λάθη του και να βάλει στο κλαμπ ανθρώπους οι οποίοι το ξέρουν, το πονάνε και μπορούν να το υπερασπιστούν πραγματικά με τη δουλειά και τις γνώσεις τους.
