Βαρεθήκαμε πλέον να προκαλεί λύπηση ο Παναθηναϊκός. Βαρεθήκαμε να ξέρουμε από πριν τι θα δούμε, αλλά να ελπίζουμε πως κάτι θα αλλάξει ενώ όλα μένουν τα ίδια. Έχουμε αηδιάσει να βλέπουμε τον Παναθηναϊκό να καταστρέφεται ως φιλοσοφία, νοοτροπία, λογική, σκέψη, αλλά να μένουν όλοι στις ίδιες θέσεις και να μην έχει βρεθεί ούτε ένας να πει «ρε μάγκες, ίσως να φταίω, παραιτούμαι». Πάτε καλά ρε; Ξέρετε που είστε; Ξέρετε τι κάνετε; Ξέρετε πόσοι καταστρέφουν την καθημερινότητά τους επειδή η ομάδα δεν πάει καλά; Κι εσείς όλοι μένετε στη θέση σας;
Για το ματς με τον Πανιώνιο (θεωρητικά) πρέπει να γράψουμε να γράψουμε κάτι. Τον Πανιώνιο που δεν είχε δύο απ’ τους καλύτερους παίκτες του, αλλά έκανε τον Παναθηναϊκό να μοιάζει ομαδούλα της σειράς. Καλύτεροι σε όλα οι γηπεδούχοι. Έτρεχαν περισσότερο, ήξεραν τι θέλουν, πως θα το πάρουν, τακτική γνώριζαν τι να κάνουν. Ακόμη και ποιοτικά υπήρξαν στιγμές που θα μπερδευόσουν για το ποιος είναι καλύτερος. Είναι κρίμα κι άδικο που ο Πανιώνιος δεν μας νίκησε. Ο Παναθηναϊκός δεν έχασε επειδή υπήρχε ο Βλαχοδήμος και έσωσε ένα σωρό γκολ. Ε και; Ο Παναθηναϊκός ουσιαστικά έχασε. Απλά στο τέλος έσωσε την ντροπή του να τον περάσει και ο Πανιώνιος στην βαθμολογία.
Τώρα; Θα φύγει ο Στραματσόνι; Ε και; Τι θα αλλάξει; Ο χρόνος χάθηκε, οι βαθμοί χάθηκαν, τα πάντα χάθηκαν. Η σεζόν χάθηκε. Α ναι, υπάρχει το κύπελλο. Τώρα μάλλον κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, αλλά δεν πειράζει. Τίτλος είναι, δεν μας… χαλάει, αλλά όπου και να το πεις θα φας ξύλο και θα έχουν δίκιο να σε δέρνουν κιόλας!
Απλά τα πράγματα. Έτσι όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση, δεν υπάρχουν ημίμετρα. Μέχρι το τέλος της σεζόν κάτι θα γίνει. Το τι και το πώς δεν το ξέρουμε. Πραγματικά. Αλλά πλέον ο Παναθηναϊκός δεν… σηκώνει άλλες ασπιρίνες για τον καρκίνο. Δεν θα αλλάξει κάτι με τον νέο τεχνικό, δεν θα χαρεί κανείς με 1-2 καλά ματς, δεν θα πανηγυρίσει κανείς για τα πλέι οφ και δεν θα ασχοληθεί κανείς με ψεύτικες ελπίδες όταν έρθει η ώρα των μεταγραφών. Ο Παναθηναϊκός μοιάζει με… βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Η αντίστροφη μέτρηση έχει τελειώσει ουσιαστικά. Θέμα χρόνου να «σκάσει». Κι όταν γίνει αυτό θα υπάρξει ένα νέο τοπίο. Καλό ή κακό θα φανεί. Αλλά με αυτή την αρρωστημένη κατάσταση δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει αυτή η ομάδα. Θα μικρύνει υπερβολικά αν συνεχίσει να υπάρχει με αυτό τον τρόπο…
Τέλος, να μην ξεχάσουν να βάλουν στους τραπεζικούς λογαριασμούς των παικτών την μία δόση που τους έχουν καθυστερήσει λίγο καιρό. Γιατί τα παιδιά έχουν αγχωθεί και δεν μπορούν να απολαύσουν τα σούσι και τους αστακούς στην παραλιακή με την ησυχία τους. Ξέρετε τι νταλκάς είναι αυτό το πράγμα; Τι να καταλάβετε κι εσείς; Επειδή δεν ξέρετε αν σας φτάσει ο μισθός για την ΔΕΗ και την εφορία, νομίζετε πως έχετε προβλήματα. Εδώ τα… παιδιά δεν μπορούν να βγουν βόλτες. Να αγοράσουν και πέμπτο αυτοκίνητο. Δεν είναι ωραίο να λαϊκίζουμε και καλά κάνουν και παίρνουν τα λεφτά τους. Μακάρι να έπαιζαν όπως πρέπει για να έφταναν στο σημείο να μην ξέρουν τι να τα κάνουν! Χαρά μας θα ήταν! Αλλά με αυτό που ζουν και βλέπουν όλοι οι Παναθηναϊκοί, το να ακούν πως ο πρόεδρος αντί να τους…
ταράξει στην καρπαζιά, τους ζήτησε και κατανόηση για μια μικρή καθυστέρηση, είναι το λιγότερο πρόκληση! Όπως πρόκληση είναι κι αυτό που προαναφέραμε. Και δεν αφορά μόνο τον προπονητή φυσικά. Ένας ρε να παραιτηθεί επειδή αισθάνεται πως κάπου έφταιξε, υπάρχει; Όλοι τόσο καλά αισθάνεστε; Όλοι τόσο σίγουροι πως κάνατε αυτό που πρέπει είστε; Στο δημόσιο αν πήγαιναν τα πράγματα τόσο χάλια, κάποιος θα είχε το σθένος να παραιτηθεί. Εμείς ξεπεράσαμε και το δημόσιο!
