Μια του κλέφτη με τον Αγιαξ, δυο με την Θέλτα, τρεις με την Σταντάρ. Πόσο να αντέξεις, πως να κερδίσεις και πως να τα θεωρήσεις τυχαία όλα αυτά… Ε γιε του Σάββα; ΕΣΥ που μαζί με τα «φιλαράκια» σου της ΟΥΕΦΑ θα έρθετε να «καθαρίσετε» και το ελληνικό ποδόσφαιρο τρομάρα σας. Βέβαια μέχρι τώρα έχετε καθαρίσει ΜΟΝΟ τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ και του έχετε φάει με το έτσι θέλω δυο τεράστια διπλά.
Ένα στο Βίγο και ένα τώρα. Θα κάνεις κάτι ΚΑΙ γι’ αυτό ή δεν σε χάλασε; Σε κάθε περίπτωση και όσο ψηλά κι αν φτάσεις να μην ξεχνάς ένα πράγμα: Μπροστά στο μέγεθος του Παναθηναϊκού ήσουν, είσαι και θα είσαι ΝΑΝΟΣ.
Ληστεία μετά φόνου ήταν λοιπόν αυτό που έγινε – και – στη Λιέγη. Με το έτσι θέλω τα αλλοδαπά κοράκια και οι ΕΝΤΟΛΕΙΣ ΤΟΥΣ άλλαξαν ΟΛΟ το ματς. Διότι όποιος πιστεύει ότι μετά από αυτό το απίθανο πέναλτι επιπέδου… Σούπερ Λίγκας δεν είδαμε άλλο παιχνίδι και ένας περίπατος δεν μετατράπηκε σε ροντέο καλύτερα να ασχοληθεί με το πλέξιμο και ποτέ ξανά με το ποδόσφαιρο. Υπάρχουν και όρια στη βλακεία που μπορεί να αντέξει κάποιος. Υπάρχει… μετρητής.
Μέχρι τότε ο Παναθηναϊκός έκανε ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ και με δυο γκολάρες του Ιμπάρμπο έδειχνε ικανός να περάσει αέρα - πατέρα από τη Λιέγη. Ο Κολομβιανός, αν και προερχόταν από τραυματισμό και είχε κάνει δυο προπονήσεις σε 15 μέρες, αν και… κατά τα άλλα δεν έχει καλά τελειώματα, κάρφωσε δις και με εκπληκτικό τρόπο τους Βέλγους, με το ένα τεμάχιο να είναι πιο ωραίο από το άλλο.
Το χρονικό σημείο στο οποίο μπήκε το γκολ, ο τρομερός εκνευρισμός που μεταφέρθηκε στην ομάδα (αποβλήθηκε μέχρι και ο Στραματσόνι), το λογικό μετά το «σπρώξιμο» ξύπνημα των γηπεδούχων και η έλλειψη λύσεων και φρεσκάδας αφού το τριφύλλι έπαιζε πλην των απουσιών και με αρκετούς παίκτες στο «όριο» και ταλαιπωρημένους, δυσκόλευε όσο περνούσε η ώρα την πράσινη αποστολή μέχρι να (ξανά) γίνει το κακό. Κι όλα αυτά με ένα τυχερό γκολ, στο οποίο λιγότερη ευθύνη έχει ο Στιλ που αιφνιδιάστηκε και σαφώς μεγαλύτερη το τοίχος που άνοιξε από το πουθενά.
Το φινάλε βρήκε για τρίτη φορά στη φετινή φάση των ομίλων των Παναθηναϊκό χωρίς να έχει στα χέρια του αυτό που άξιζε. Ούτε με τον Αγιαξ έπρεπε να χάσει, ούτε με την Θέλτα (εκεί μιλάμε για νίκη), ενώ και η ισοπαλία με την Σταντάρ τον αδικεί κατάφορα. Ακόμη και έτσι, ακόμη και με ένα πόντο παραμένει ΜΕΣΑ στο κόλπο και οφείλει να παλέψει καθώς όλα μπορούν να συμβούν. Αρκεί να τον αφήσουν στην ησυχία του τα λαμόγια που τον έχουν βάλει στο στόχαστρο και που μέχρι τώρα τον χτυπάνε αλύπητα.
Μέχρι πέρσι είχαμε τα… θέματά μας στην Ευρώπη, κατά βάση μόνοι μας βγάζαμε τα μάτια μας, αλλά αυτό που συμβαίνει φέτος αφενός δεν σε αφήνει να ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙΣ όπως σου πρέπει και αφετέρου δεν μπορεί να είναι και τυχαίο. Δεν… περιγράφω άλλο. Γυρνάμε πρώτα ο Θεός από τη Λιέγη και τα ξαναλέμε με μεγαλύτερη ηρεμία και καθαρό μυαλό.
