Το… κλασικό δημοσιογραφικό κλισέ «κρίμα κι άδικο» είναι πραγματικά πολύ μικρό για να περιγράψει αυτό που ζήσαμε εδώ στο Βίγκο. Η απίστευτη γκίνια, η κατάρα της Ισπανίας και η αλήτικη διαιτησία του Ιταλού διαιτητή στέρησαν από τον Παναθηναϊκό ένα μεγάλο αποτέλεσμα και τον άφησαν μονάχα με μια μεγάλη εμφάνιση.
Οι πράσινοι έκαναν το τέλειο ματς μέχρι το τελευταίο δεκάλεπτο και το μόνο που τους έλειπε ήταν το γκολ. Στο πιο απαιτητικό του ματς τα τελευταία χρόνια ο Παναθηναϊκός ήταν… Panathinaikos και δικαιούται να λέει πως μπορούσε και έπρεπε όχι απλά να μην χάσει αλλά να κερδίσει κιόλας το ματς μέσα στο Βίγκο.
Οι πράσινοι για 80 λεπτά δεν εξαφάνισαν απλά από τον χάρτη τον αντίπαλό τους, δεν κοίταγαν μονάχα να καταστρέψουν το παιχνίδι του αντιπάλου αλλά έβγαιναν μπροστά, έχαναν τη μια ευκαιρία μετά την άλλη ενώ δικαιούνται να λένε για την ΑΛΗΤΕΙΑ του ρέφερι που έπνιξε πέναλτι μαρς πάνω στον Ιμπάρμπο στα μισά της επανάληψης. Ένα πέναλτι που άμα δινόταν, όπως έπρεπε και έμπαινε, θα μιλάγαμε για άλλο ματς και γνώμη μου είναι πως η Θέλτα θα κατέρρεε μετά από αυτό. Και σαν να μην έφτανε αυτό στο φινάλε εφαρμόστηκε ο άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου και στο τέλος βρέθηκαν και χαμένοι από πάνω. Οχι έτσι ρε γαμώτο.
Ακούω πολλά για τον Στραματσόνι, για το τελευταίο δεκάλεπτο. Ότι έπρεπε να φρεσκάρει την ομάδα, να δώσει ανάσες, κλπ. Θα συμφωνήσω αν μου πει κάποιος και ποιον να έβαζε με τόσες απουσίες που είχε και με τα παιδιά που υπήρχαν στον πάγκο. Από εκεί και πέρα και για να είμαστε δίκαιοι ΕΝΑ πράγμα πρέπει να πούμε: Σε επίπεδο τακτικής ο Ιταλός έδωσε πραγματικό ΡΕΣΙΤΑΛ. Ο κόουτς του τριφυλλιού, με αυτό το 3-5-2 που παρέταξε την ομάδα βραχυκύκλωσε πλήρως την Θέλτα ενώ παράλληλα η ομάδα έβγαινε και μπροστά και έχανε ευκαιρίες που… δεν χάνονται. Επαναλαμβάνω ο Παναθηναϊκός τακτικά έκανε το τέλειο ματς και αυτό πιστώνεται 100% στον προπονητή του.
Ο Παναθηναϊκός ευτύχησε να έχει σχεδόν όλους τους παίκτες σε καταπληκτική μέρα. Είναι φορές που ψάχνεις για διακριθέντα και εδώ ψάχνεις αν υστέρησε κανείς και δύσκολα θα βρεις. Από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Ισως να έχουμε ένα παραπονάκι από τον Ιμπάρμπο για τον τρόπο που ξόδεψε την τρομερή ευκαιρία στο πρώτο μέρος. Διότι έχουμε και περισσότερες απαιτήσεις.
Τέλος πάντων. Ότι γράφει δεν ξεγράφει. Ο Παναθηναϊκός μετράει μηδέν στα δύο και είναι άποντος. Στη συγκεκριμένη εμφάνιση πάντως μπορεί και πρέπει να χτίσει για να ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ. Πρέπει και μπορεί να το κάνει. Επιστρέφει με το αισθημα της αδικίας αλλά και με τη συνείδησή του ήσυχη έχοντας κάνει το καλύτερο δυνατό που μπορούσε σε επίπεδο απόδοσης. Θυμάστε που τα λέγαμε από εδώ πριν το ματς και το διαβάσαμε μια χαρά το πράγμα. Και στην αδικαιολόγητη ηττοπάθεια που υπήρχε και στο πως πρέπει να το πας το παιχνίδι. Να το τελειώσεις και να ξέρεις ότι τα έδωσες ΟΛΑ. Ε γι΄ αυτό κανείς δεν μπορεί να έχει ΚΑΝΕΝΑ παράπονο.
