Ήταν στραβό το κλίμα, το ‘φαγε και ο… Λάμπρου. Αυτό το «μπουμπούκι» από την Ανατολική Αττική που έκανε τα στραβά μάτια σε δυο φάσεις στο πρώτο μέρος με τη δεύτερη να ΑΛΛΟΙΩΝΕΙ την εικόνα, πιθανώς - για να μην πω σίγουρα- και το αποτέλεσμα του ματς.
Ποσώς με ενδιαφέρει αν ήταν κακός έως κάκιστος ο Παναθηναϊκός στο ξεκίνημα. Ή μάλλον με ενδιαφέρει και θα τα πούμε εκτεταμένα στη συνέχεια. Γιατί μόνο στην Ελλάδα υπάρχει ο «νόμος» σύμφωνα με τον οποίο άμα δεν είσαι καλός απαγορεύεται να κερδίσεις και πως άμα… τύχει και βάλεις κανένα γκολ θα στο ακυρώσουν. Και τις δύο φάσεις τις βλέπει και… τυφλός και για μένα μόνο τυχαία δεν το σήκωσε το σημαιάκι αυτός ο τύπος, ειδικά στη δεύτερη.
ΟΚ, ο Παναθηναϊκός λοιπόν ήταν εκτός κλίματος στο συγκεκριμένο διάστημα. Θύμιζε κάτι από τα παλιά, με τα πεταμένα του 45λεπτα. Ωστόσο ακόμη και έτσι κατάφερε να το «βρει» το γκολ λίγο πριν την εκπνοή. Και κάποιος Λάμπρου, ένας χθεσινός που παίζει με τον ιδρώτα και τα λεφτά κάποιων και την τρέλα και την καψούρα εκατομμύρια άλλων, το ακύρωσε με το έτσι θέλω. Κι αυτό από τα… παλιά ήταν, αυτά που δεν αλλάζουν ποτέ. Θα ήταν ή δεν θα ήταν ΑΛΛΟ ΜΑΤΣ από το γκολ και μετά; Ποιος (ρητορικό το ερώτημα) σου δίνει το δικαίωμα ρε Λάμπρου να κάνεις αυτά τα νταβατζιλίκια; Τι πλάτες έχεις και τώρα που (υποτίθεται πως) πάει να γίνει μια νέα αρχή εσύ συνεχίζεις το ίδιο έργο; AN γίνει και ΑΝ αυτή αφορά και τον Παναθηναϊκό, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης, αλλά του μέλλοντος.
Όποιος θεωρεί δικαιολογίες τα παραπάνω , δικαίωμά του είναι, αλλά δεν θα το συζητήσουμε κιόλας. Τουλάχιστον δεν πρόκειται να αλλάξω γνώμη. Και στην τελική να δούμε ρε αδερφέ μια φορά και ένα «ανθρώπινο λάθος» υπέρ του Παναθηναϊκού. Μην κοιτάτε που δεν μιλάγαμε για το γκολ που ακυρώθηκε στη Λιβαδειά επειδή έπεσε το τρίμπαλο. Πάλι… τυχαίο θα ήταν ε;
Πάμε και στα υπόλοιπα. Στην ανάλυση του αγώνα. Αν και αυτός ΑΓΩΝΑΣ ήταν. Και κάποιοι κοιτάνε να παίζουν εκεί «μπάλα» και όχι μέσα το γήπεδο. Ο Παναθηναϊκός ήταν κάκιστος στο πρώτο μέρος. Από τα παλιά και σκιά του καλού του εαυτού. Και γι’ αυτό δεν υπάρχει δικαιολογία. Είναι «θέμα» και πρέπει να διορθωθεί, διότι κάπως έτσι μόνο αποκτάς «μέταλλο» και χτίζεις χαρακτήρα. Με δυσκολία κυκλοφορούσε τη μπάλα, με το στανιό έκανε φάσεις, καμία σχέση εν ολίγοις με ότι είχαμε δει μέχρι τώρα. Και με πολλούς παίκτες σε κάκιστη μέρα. Εκτός αγώνα ο Ιμπάρμπο, μακριά από τις φάσεις (πλην της… καλής) ο Μπεργκ, κακοί γενικά κυρίως οι ακραίοι με Λεντέσμα, Μολέντο και τον Λουντ (ωραίος και… μοιραίος)να προσπαθούν κάτι να κάνουν. Το πάλευε και ο Γουακάσο, αλλά πολύ φλύαρα, ενώ ούτε και οι αλλαγές βγήκαν. Ζερό και ο Βίγια και ο Εμποκού και ο Ρινάλντι.
Στο ημίχρονο λοιπόν το κατάλαβαν ότι έτσι το πράγμα δεν πάει πουθενά, μίλησαν, ανασυντάχθηκαν, βγήκε άλλος Παναθηναϊκός στην επανάληψη αλλά και πάλι αυτό δεν έφτανε και το γκολ δεν ήρθε. Ο Λουντ θα μπορούσε να το κάνει, αλλά δεν τα κατάφερε και έτσι ο Παναθηναϊκός προσγειώθηκε απότομα αφήνοντας στο Αγρίνιο δυο πολύτιμους βαθμούς.
Σαφώς και είναι νωρίς ακόμη, σαφώς και ο Παναιτωλικός είναι καλή ομάδα αλλά όταν πας για πρωτάθλημα αυτά τα παιχνίδια πρέπει να βρίσκεις τρόπο να τα παίρνεις. Το ξέρει καλά και το «σύστημα» αυτό γι’ αυτό και σε έστησαν σε μια γωνιά με αυτόν τον απίθανο Λάμπρου και τώρα από νωρίς τρέχεις και δεν φτάνεις. Αυτά. Τα υπόλοιπα στην πορεία, έχω ταξίδι...
