Ζήτημα Νο1: Ο Παναθηναϊκός δίχως κανένα παιχνίδι πρωταθλήματος στα πόδια του, η ΑΙΚ και η Μπρόντμπι με ρυθμό από τις δικές τους εσωτερικές διοργανώσεις σε Σουηδία και Δανία αντίστοιχα. Το «τριφύλλι» απέκλεισε και τις δύο, με τρεις νίκες και μία ισοπαλία. Επιστρέφει στο «σπίτι του», στα ευρωπαϊκά σαλόνια (έστω και στη δεύτερη τη τάξει διοργάνωση), εκεί όπου έχει γράψει χρυσές σελίδες της ιστορίας του.
Ζήτημα Νο2: Ο «εφιάλτης Γκαμπάλα» που στοίχειωσε πέρυσι μια ολόκληρη σεζόν μπορεί από το βράδυ της 25ης Αυγούστου 2016 να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Θα μνημονεύεται για χρόνια, βεβαίως, όμως δεν αποτελεί πια «θηλιά» για το κλαμπ. Η ζωή κοιτάζει μπροστά και ο Παναθηναϊκός είναι στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ με περηφάνια και ελπίδα για το «αύριο».
Ζήτημα Νο3: Για ένα ταλαιπωρημένο από το 2011 κλαμπ, όπου χρειάστηκε να μπει σε «μνημονιακό» καθεστώς και γλίτωσε στο παρά ένα την καταστροφή, η ανάσα της «έλευσης» τουλάχιστον 4,5 εκατ. ευρώ στο ταμείο είναι μεγάλη υπόθεση. Πόσο μάλλον όταν μπροστά «ανοίγεται» η προοπτική τουλάχιστον έξι ακόμη αγώνων στους ομίλους.
Ζήτημα Νο4: Από τα… ξημερώματα ο Παναθηναϊκός μπορεί να υλοποιήσει και τα υπόλοιπα μεταγραφικά «θέλω» του προπονητή του. Ακόμη ένας κεντρικός αμυντικός και ένας χαφ που θα πλαισιώνει Λεντέσμα και Ζέκα. Ετσι ώστε να δημιουργήσει το καλύτερο ρόστερ που είχε μετά το 2010.
Ζήτημα Νο5 (και πλέον σημαντικό): Το κομβικό βράδυ στη Δανία που σφράγισε την πρόκριση στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ χτίζει το παρόν και το μέλλον του κλαμπ. Ανεβάζει στα ύψη την ψυχολογία όλων, προσφέρει την ηρεμία στον Αντρέα Στραματσόνι να δουλέψει το πρότζεκτ του με στόχο φυσικά τη διεκδίκηση του ελληνικού πρωταθλήματος, δίνει την κατάλληλη αυτοπεποίθηση στους ποδοσφαιριστές και «κερδίζει» ξανά τον κόσμο του συλλόγου. Οι «μουδιασμένοι» (και οργισμένοι) από εκείνο το βράδυ με την Γκαμπάλα οπαδοί μπορούν πια να εμπιστευθούν πάλι την ομάδα τους. Κι αυτό δεδομένα θα «μεταφερθεί» ως πολύτιμο οξυγόνο, ως αύρα στους ποδοσφαιριστές και τον προπονητή.
Είναι πολύτιμο για τον Παναθηναϊκό αυτό το βράδυ στη Δανία γιατί μέσα στο γήπεδο αποτέλεσε καθρέφτη για τα πολλά θετικά αλλά και τα όποια αρνητικά του. Το δεύτερο «σκέλος» το είδαμε να… ξεδιπλώνεται στο πρώτο ημίχρονο. Εκεί όπου ο Αντρέα Στραματσόνι επέλεξε πολύ γρήγορα το 3-5-2 φέρνοντας τον Γουακάσο σε ρόλο κεντρικού χαφ και ανεβάζοντας τον Ιμπάρμπο «ψηλά» μαζί με τον Μπεργκ.
Ο Παναθηναϊκός δεν κρατούσε καθόλου την μπάλα (ο Λεντέσμα βρέθηκε σε κακή μέρα), ήταν παράδοξα «αμυντικογενής» και φοβισμένος, έδωσε πολύ γήπεδο και πρόσφερε τη δυνατότητα στην Μπρόντμπι να τον πονέσει με το 1-0. Εχοντας τον Μπεργκ φανερά επηρεασμένο, «εκτός αγώνα πνευματικά», περίμενε να εισπράξει πράγματα από τον Ιμπάρμπο. Ο Κολομβιανός όμως «τράκαρε» στο… δοκάρι την τεράστια ευκαιρία να τελειώσει το παιχνίδι και δίκαια ο Στραματσόνι τον έκανε αλλαγή.
Ο Ιταλός ήταν αυτός που διόρθωσε τα πράγματα. Κάποιοι θα πουν διόρθωσε τον…. εαυτό του. Όμως, πρέπει να θυμίσω πως κάθε προπονητής μπορεί να μην «διαβάσει» σωστά ένα παιχνίδι. Η μαγκιά είναι να μπορέσει στη διάρκεια να το φέρει εκεί που πρέπει. Ο Ιταλός δεν άλλαξε σύστημα στο β’ ημίχρονο, αλλά μπόλιασε τον Παναθηναϊκό με τα στοιχεία που έλειπαν. Την ποιότητα του Σεμπάστιαν Λέτο στην επίθεση, τα πνευμόνια και την αξιοπιστία του Ρόμπιν Λουντ στη μεσαία γραμμή, ενώ δεν δίστασε να τραβήξει στον πάγκο τον Λεντέσμα. Γι αυτό, λοιπόν, εκείνο που βγαίνει ως τελικό αποτέλεσμα και εικόνα, δεν είναι για να χρεωθεί ως «γκρίνια» στον Στραματσόνι αλλά να του πιστωθεί η ουσιαστική συνεισφορά που είχε ο Ιταλός στο παιχνίδι.
Ο Παναθηναϊκός του β’ ημιχρόνου ήταν «άλλη ομάδα» με τις «επεμβάσεις» του προπονητή στο κορμί της ομάδας. Ηταν δημιουργικός, γρήγορος, παραγωγικός, διεκδικητικός, διόλου «φοβισμένος». Από τον Λέτο και τον Λουντ, τις δ΄το αλλαγές, χτίστηκε το γκολ του Ιβανόφ που έβαλε τέλος στη σεμνή τελετή. Και δικαίωσε την μακράν καλύτερη εμφάνιση έως τώρα του Βούλγαρου με τη φανέλα του τριφυλλιού.
Κορυφαίος της βραδιάς, πάντως, ήταν αυτός ο κοντός «δαίμονας», ο Γουακάσο. Μια μεταγραφή η οποία από πολύ νωρίς δείχνει ότι ΑΞΙΖΕΙ πολλά. Γρήγορος, ποιοτικός, ουσιαστικός, ποδοσφαιριστής για πολλές δουλειές, είναι ένα τεράστιο εργαλείο που δικαιώνει τον Στραματσόνι.
Όπως τον Ιταλό δικαιώνει έως τώρα το δημιουργικό χτίσιμο του ρόστερ, το οποίο πιστώθηκε και στη Δανία με τις αλλαγές του. Από τη στιγμή που θα ενισχυθεί και στην άμυνά του με ακόμη έναν στόπερ αλλά και κάποιον χαφ με ανασταλτικές κυρίως δυνατότητες, ο Παναθηναϊκός θα είναι «γεμάτος» επιλογές.
Είπαμε: αυτή η βραδιά του πρόσφερε πολλά. Και κυρίως την αισιοδοξία να ονειρεύεται ξανά καλύτερες μέρες. Εκεί που –όπως συνηθίζουν να λένε οι οπαδοί του- «έχει ταξιδέψει αυτός»!
