Καλώς τα παιδιά. Όχι της Μπρόντμπι, του… Αλέφαντου και του 3-0, αλλά αυτά που επέστρεψαν εκεί που (μίνιμουμ) ανήκουν: Τα παιδιά με τα πράσινα, με το τριφύλλι στο μέρος της καρδιάς. Ο Παναθηναϊκός λοιπόν έκανε και με το παραπάνω το χρέος του και αν δεν έρθουν τα πάνω – κάτω το ματς της ερχόμενης Πέμπτης θα είναι μια απλή τυπική διαδικασία. Το τριφύλλι γυρίζει και πάλι στα γνωστά του «βράδια» και το κάνει με εμφατικό τρόπο. Όχι με το στανιό, αλλά με τρεις νίκες σε τρία ματς και με 6-0 τέρματα.
Μα πάνω απ’ όλα αυτό που ΗΔΗ έχει καταφέρει ο Παναθηναϊκός και το πιστώνεται σε ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ βαθμό ο Στραματσόνι είναι ότι κερδίζει και πάλι τον κόσμο του, ο οποίος μετά τα όσα είχε περάσει ήταν διστακτικός και επιφυλακτικός. Το «Ελλάς – Ευρώπη – Παναθηναϊκός» και το «εκεί που έχω ταξιδέψει εγώ μαζί με τον Παναθηναϊκό» βγήκε με το… παλιό πάθος και την ένταση από τα πράσινα χείλη. Ήταν ένα ξέσπασμα χαράς που τόσο το έχουν ανάγκη οι ταλαιπωρημένοι απ’ όλους και απ’ όλα Παναθηναϊκοί τα τελευταία χρόνια. Και επειδή οι Παναθηναϊκοί όταν «ψήνονται» με αυτά που βλέπουν στηρίζουν με τα «μπούνια», είμαι σίγουρος πως θα αλλάξει εντελώς και τη συμπεριφορά τους προς την ομάδα. Το πότε θα έχουν την ευκαιρία να το κάνουν πλην των ευρωπαϊκών αγώνων θα το μάθουμε όταν η «συμμορία» μας αδειάσει τη γωνιά και ξαναπαίξουμε μπάλα.
Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο παιχνίδι και βρήκε μια Μπρόντμπι όπως ακριβώς την περίμενε, όμως η αλήθεια είναι ότι για μεγάλο διάστημα δεν είχε βρει τον τρόπο να απαντήσει στο μέχρι σκασμού πρεσάρισμά της και ζορίστηκε για τα καλά. Είναι προφανές ότι το ματς γύρισε αφενός στην αποβολή που κέρδισε ο Μέστο και αφετέρου στο γκολ που πέτυχε αυτή η παιχτάρα που λέγεται Μάρκους Μπεργκ και ήρθε στο τέλειο σημείο. Θα σας φανεί τραβηγμένο αλλά για μένα το ματς φάνηκε που θα πάει μόλις στο πέμπτο λεπτό. Στο… αυτοδοκάρι του Μέστο. Εκεί φάνηκε ότι είχε φύγει όλη η αρνητική ενέργεια και η γκίνια, σε μια φάση που σε οποιαδήποτε άλλη σεζόν θα «έγραφε» και μετά θα τρέχαμε και δεν θα φτάναμε. .
Όπως στη Στοκχόλμη, έτσι και τώρα το παιχνίδι στην ουσία το τελείωσε ο Ιμπάρμπο με το πέναλτι και την αποβολή που κέρδισε και κάπου εκεί η σεμνή τελετή πήρε τέλος. Ελειπε το κερασάκι στην τούρτα το οποίο ήρθε έστω και αργά και αυτό είναι ίσως ένα «θεματάκι». Θέλω να πω πως επειδή μιλάμε για επίσημο παιχνίδι και για πολλά λεφτά καλό είναι να το τελειώνεις ολοκληρωτικά φτάνοντας στα τρία, στα τέσσερα ή και στα πέντε ματς. Ούτε κινδύνεψαν οι πράσινοι, ούτε φερ πλέι έκαναν, ωστόσο θέλοντας προφανώς να χορτάσουν και τον κόσμο τους το ματσακι πήγε στο «σόου», αλλά η μπάλα δεν ήθελε με τίποτα να πάει στο πλεκτό.
Τέλος, γιατί δεν είναι ώρα να λέμε και πολλά, ρίχνοντας μια ματιά στο ποιοι έχουν πετύχει μέχρι τώρα τα πράσινα τέρματα βλέπεις πόσο σημαντικό είναι να έχεις στην ομάδα σου παίκτες με μεγάλη προσωπικότητα. Ο τεράστιος Μάρκους, ο Ιμπάρμπο, ο Λεντέσμα, ακόμη και ο Μολέδο είναι παίκτες που μπορούν με μισή ενέργεια να σου καθαρίσουν οποιοδήποτε ματς πάει να στραβώσει. Εχω ξαναγράψει ότι είναι μακράν το καλύτερο ρόστερ που είχε η ομάδα τα τελευταία χρόνια, σε συγκεκριμένες θέσεις υπερέχει ΚΑΤΑ ΚΡΑΤΟΣ των αντιπάλων του και θα ήταν κρίμα και άδικο όλα αυτά να «χαλάσουν» από μια νέα… Καμπάλα. Ο Παναθηναϊκός όμως ήταν αυτός που έπρεπε και δεν έδωσε κανένα δικαίωμα για νέα μαχαιριά τόσο στο πρεστίζ του όσο και στο ταμείο του. ΟΚ, ούτε κανένα θηρίο σκότωσε, ούτε καμιά υπέρβαση έκανε. Ηταν όμως ΑΥΤΟΣ που θέλουν να βλέπουν οι οπαδοί του, αυτός που επιβάλλεται να είναι.
ΥΓ: Δυο… σουπερλιγκάτα και τέλος. Οφείλω να πω ότι από τον Γιώργο Στράτο δεν είχα καμία προσδοκία ότι θα αλλάξει κάτι και ουδέποτε ψήθηκα με την ανάληψη της προεδρίας της Λίγκας εκ μέρους του. Η κίνησή του ωστόσο να παραιτηθεί και να μην γίνει μέρος του συστήματος αν μη τι άλλο είναι στα υπέρ του. Από την άλλη δεν μπορεί να μην βάλει κανείς τα γέλια με τον τρόπο που λειτούργησε ο Χρήστος Δάρας και την ανακοίνωση που «έβγαλε». Δεν μπήκε εκεί για να λειτουργήσει ως… γιατρός του Ολυμπιακού που ήταν παλιά, ούτε καν σαν πρόεδρος του Πανιωνίου. Μπορεί να έχει πιστέψει ότι θα «διοικήσει» ή κάποιοι να τον έπεισαν, αλλά η κοινή λογική λέει ότι δεν έχει ουδεμία τύχη για κάτι τέτοιο, οπότε θα πρέπει να είναι πιο μαζεμένος.
