Να ‘μαστε πάλι εδώ λοιπόν. Τα είπαμε πριν τη σέντρα για το εξίσου σημαντικό εξωαγωνιστικό κομμάτι και την από το πουθενά καμπάνα – μήνυμα της Λίγκας του «Μποροθρύλου», πάμε να δούμε και το αγωνιστικό. Εκεί όπου τα πράγματα παρά την φιλική ήττα ήταν θετικά στην Τουρκία και μπορείς να πεις πως η ομάδα για τα δεδομένα της εποχής άφησε υποσχέσεις.
Καταρχήν να επαναλάβουμε αυτό που έχουμε πει και τις προηγούμενες φορές. Μιλάμε για ΦΙΛΙΚΑ και τίποτα παραπάνω. Ούτε υπέρμετρος ενθουσιασμός χρειάζεται στις καλές, ούτε αφορισμός στις στραβές. Ηρεμία, καθαρό μυαλό και ΚΑΝΟΝΙΚΗ κριτική. Δίχως υπερβολές. Με δεδομένο ότι ακόμη είμαστε στα μέσα του Ιούλη, αλλά και το γεγονός ότι έπαιζες με δυνατό αντίπαλο, σαφώς και μπορούμε να πούμε ότι το δείγμα για τον Παναθηναϊκό του Στραματσόνι ήταν άκρως ικανοποιητικό. Θα ήταν… ικανοποιητικότερο αν κέρδιζες ή έστω αν δεν έχανες, αλλά είπαμε: Ήταν φιλικό!
Ειδικά από τη μέση και μπροστά η ομάδα άρεσε πολύ και αυτό δεν είναι μόνο δική μου διαπίστωση αλλά και πολλών φίλων της, όπως μπορεί να διακρίνει κανείς σε πολλά σχόλια και δημόσιες τοποθετήσεις. Η παρουσία του Λεντέσμα στα χαφ αλλάζει και ομορφαίνει ολόκληρη τη μεσαία γραμμή του τριφυλλιού καθώς είναι ένας παίκτης με χαρακτηριστικά που σου έλειπαν. Το έχουμε ξαναπεί, ιδανικός play maker.
Ο Ιμπάρμπο ήταν αυτό που λέγαμε και τις προηγούμενες μέρες, δηλαδή όταν «τρελαθεί» και αρχίσει να τρέχει δεν πιάνεται με τίποτα. Χρειάζεται ωστόσο να γίνει πιο ουσιαστικός στο παιχνίδι του, πιο κυνικός. Αυτό που είναι ο Μπεργκ (αυτός ντε που προ μηνών… «θα» έπαιζε στη Φενέρ, όπως σας λένε κάθε καλοκαίρι), ο οποίος το κάρφωσε το γκολάκι του και γενικώς ήταν μια μόνιμη απειλή για την άμυνα των Τούρκων. Ο Λουντ συνεχίζει να δικαιώνει τον Ιταλό για την εμπιστοσύνη που του δείχνει, ενώ μεγάλη δουλειά είναι και η παρουσία του Μέστο. Θυμηθείτε σε πόσες τέτοιες φάσεις σαν το γκολ του Σουηδού η πάσα έχει πάει στο… γάμο του καραγκιόζη. Ο συγκεκριμένος μπακ «βλέπει» γήπεδο και τις περισσότερες φορές οι μεταβιβάσεις του είναι «πάρε - βάλε». Κι αυτός αναμένεται καλύτερος έχοντας κάνει προετοιμασία.
Τελειώσαμε με τα καλά, πάμε και στα αρνητικά της αναμέτρησης και αυτό έχει να κάνει με την (μη) αντίδραση στα δύο γκολ που δέχτηκαν οι πράσινοι. Οι Τούρκοι είχαν στην ουσία δυο καλές φάσεις και πέτυχαν ισάριθμα γκολ, κάτι που θέλει άμεση διόρθωση γιατί στα επίσημα ματς τέτοια λάθη δεν συγχωρούνται. Ο Ιβανόφ φάνηκε να μπερδεύεται με το σύστημα (δεν είχε ξαναπαίξει με τρεις, δήλωσε μετά το ματς) και έπρεπε να μπει στη μέση της τριάδας για να κλείσει η τρύπα.
Η εποχή δεν είναι για να λέμε περισσότερα. Προχωράμε και πάμε παρακάτω. Οι μεταγραφές που έχουν γίνει είναι καλές, ο Παναθηναϊκός για τα δεδομένα της εποχής βγάζει πράγματα και δουλειά του προπονητή μέσα στο γήπεδο, ωστόσο οι πιο πειστικές απαντήσεις θα έρθουν με την έναρξη των επίσημων αγώνων.
ΥΓ: Ανεξάρτητα από την άποψη του καθενός για τη μεταγραφή του Μπουρούση, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως αυτό που προέχει είναι το καλό της ομάδας και με γνώμονα αυτό έγινε και η συγκεκριμένη κίνηση, ασχέτως των «υπολοίπων» που ανέλυσα και στο προηγούμενο. Αυτά και… τέλος!
