Οι μέρες περνούν και σιγά – σιγά θα μπούμε και πάλι σε «ρυθμό». Μεταγραφές, προετοιμασία, φιλικά, κοκ. Είναι αλήθεια πως το πρώτο κεφάλαιο μοιάζει να έχει αργήσει σε σχέση με άλλες χρονιές. Όμως κι αυτό σχετικό είναι. Πέντε μέρες πάνω, πέντε μέρες κάτω δεν χάθηκε και ο κόσμος. Θέλω να πω ότι το θέμα δεν είναι απλά να γίνουν στην ώρα τους οι μεταγραφές, αλλά να πιάσουν κιόλας.
Η περσινή χρονιά έφυγε και αυτό που ορθώς λένε όλοι είναι να πάει στον αγύριστο. Για τη φετινή είναι νωρίς ακόμη να πεις τι ψάρια περιμένεις να πιάσεις. ΟΚ, η όλη ατμόσφαιρα φαίνεται παγωμένη, θετική αύρα πέριξ της ομάδας δεν θα βρεις ούτε για δείγμα, ωστόσο όλα αυτά είναι σχετικά. Αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη, το έχει διδάξει η ιστορία.
Πέρα από τα… διαχρονικά (από την εποχή Κυράστα τα λέγαμε), τα «πρώτα να γίνουμε ξανά ΟΜΑΔΑ και βλέπουμε» υπάρχει κάτι που νομίζω κανείς Παναθηναϊκός δεν διαπραγματεύεται και δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Και αναφέρομαι στην ΚΑΝΟΝΙΚΗ επιστροφή του συλλόγου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Αλλωστε, αυτό είναι και το μόνο που στην παρούσα φάση εξαρτάται από ΕΣΕΝΑ. Σε ένα πρωτάθλημα που απ‘ όπου και να το πιάσεις λερώνεσαι οποιαδήποτε πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη. Για την Ευρώπη ωστόσο και ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ για την πρόκρισή σου στους ομίλους του Γιουρόπα κάθε συζήτηση είναι περιττή. Μιλάμε για το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Ρεαλιστικά αυτός είναι ο στόχος σου και εκεί θεωρώ πως πρέπει να εστιάσει σε πρώτη φάση ο Παναθηναϊκός. Ακολούθως θα έρθουν και τα υπόλοιπα. Όχι τίποτα άλλο, μα να μην χάνεις και το ΔΙΚΙΟ ΣΟΥ και σε κάθε ΟΡΘΟ παράπονό σου για τα εν Ελλάδι εγκλήματα να έχεις τον κάθε στημένο- καθυστερημένο να σου παπαγαλίζει Καμπάλα και τραμπάλα για να ξεπλύνει τις βρωμιές του.
ΥΓ: Δυο κουβέντες με αφορμή το ξεσκαρτάρισμα του ρόστερ και τις όποιες αντιδράσεις ακούγονται: Αντε να εξαιρέσεις τον Καλτσά που μάτια δεν έβγαλε αλλά χωράει έστω και στον πάγκο και αξίζει μιας δεύτερης ευκαιρίας. Αντε να πεις για τον Σάντσεθ πως δύσκολα θα βρεις καλύτερο (σε βιογραφικό). Και ρωτάω: Δηλαδή όλο το χειμώνα τους σταυρώνουμε (ορθώς) που δεν βλέπονται και το καλοκαίρι κλαίμε που φεύγουν; Στις δουλειές μας έτσι γίνεται; Συνέπειες δεν υπάρχουν;
ΥΓ1: Α και για τον Κοτσόλη ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του. Εγώ δεν θα πω αν κάνει ή δεν κάνει και στην τελική δεν θα είναι ο πρώτος σου γκολκίπερ. Ρίξτε όμως μια ματιά στη συνέντευξη που έδωσε στο Sdna και θα καταλάβετε. Και ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος και πόσο νοιώθει από Παναθηναϊκό το συγκεκριμένο παιδί. Να τα λέμε κι αυτά…
