6-1 λοιπόν τον Πανθρακικό. Κοινώς… χάθηκε το τόπι. Στην πιο γεμάτη φετινή εμφάνιση του Παναθηναϊκού, έστω κι αν για να την δούμε χρειάστηκε να φτάσουμε στην τελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, έστω κι αν φάγαμε ένα σωρό πίκρες.
Δεν μου λέει κάτι το ότι ο αντίπαλος ήταν «νεκρός». Το λαμβάνουμε ως ένα βαθμό υπόψη μας αλλά το θέμα είναι ο Παναθηναϊκός. Ή μήπως δεν έπαιξες φέτος κι άλλα παιχνίδια με «Πανθρακικούς» και δεν βλεπόσουν. Ή μήπως δεν χάσαμε στον πρώτο γύρο στην Κομοτηνή; Ή μήπως δεν πονούσαν τα μάτια μας τις τελευταίες εβδομάδες;
Πέρα από το καθαρά ατομικό κομμάτι, δηλαδή το πενταρέ του Μάρκους, τις ασίστ του συγκλονιστικού Σέμπα και τα χορευτικά του Βίγια, εκείνο που κρατάς από το ματς με τους Θρακιώτες είναι άλλο.
Κατά πρώτο λόγο η επιβεβαίωση του πόσο ποιοτικός είσαι από τη μέση και μπροστά. Στην καλή της μέρα αυτή η ομάδα μπορεί να κάνει «παπάδες» δημιουργικά, να κρύβει τη μπάλα και να κάνει τον οπαδό να μη θέλει να φύγει με τίποτα από το γήπεδο.
Το ζητούμενο βέβαια είναι να έχεις πιο συχνά τέτοιες βραδιές, να βρεις διάρκεια και τα ξεσπάσματα να μην αποτελούν την εξαίρεση αλλά τον κανόνα. Να τα λέμε κι αυτά γιατί ΦΥΣΙΚΑ ένα απόγευμα σαν το σημερινό δεν αρκεί για να διώξει την απογοήτευση για όσα έγιναν και όσα δεν έγιναν φέτος.
Κοιτάζοντας όμως με κατεύθυνση το μέλλον βλέπεις ότι έχεις πράγματα να περιμένεις και να ελπίζεις. Τον Μπεργκ τον ξέραμε. Και δεν θα τον ξεχάσουμε γιατί δεν νομίζω ότι πρόκειται να φύγει. Ο Λέτο κάνει αυτά τα πράγματα ΧΩΡΙΣ προετοιμασία, ο Βιγιαφάνες έχει μπει για τα καλά στο κλίμα και «μιλάει» στη μπάλα, βάλε και τον Μπουμάλ τον Βλαχοδήμο, τον Καλτσά και τον Κλωναρίδη και κατάλαβε πόσο γεμάτος είσαι στις θέσεις αυτές.
Αν μάλιστα θες σύγκρινε και με άλλες παλιότερες εποχές. Δύσκολα θα βρεις διαφορές. Τον Πέτριτς δεν τον βάζω γιατί ναι μεν είναι παιχτάρα, αλλά εκτός απροόπτου σταματάει. Μακάρι να αλλάξει γνώμη. Τη χρειαζόμαστε την ποιότητά του, έστω και για 20άλεπτα.
Από εκεί και πέρα είναι σημαντικό για τον Παναθηναϊκό εν’ όψει πλέι οφ το μομέντουμ. Το τριφύλλι λοιπόν τη δεδομένη στιγμή δεν έχει καμία σχέση ως ομάδα ούτε με την ΑΕΚ, ούτε με τον ΠΑΟΚ. Και δεν είναι απλά πιο φορμαρισμένος. Έχει και καλύτερες μονάδες αλλά και περισσότερες λύσεις, κάτι που του δίνει τη δυνατότητα να μπει πιο φρέσκος σε αυτό το μίνι – πρωτάθλημα και θεωρητικά να έχει το πάνω χέρι.
Κλείνοντας να πούμε πως είναι σημαντικό για τον Παναθηναϊκό ότι σε μια κάκιστη γι’ αυτόν χρονιά πως είναι καλύτερος και από την ΑΕΚ και από τον ΠΑΟΚ, από την .άλλη όμως και επειδή δεν κοιτάμε προς τα κάτω αλλά προς τα πάνω το ζητούμενο πρέπει να είναι η κορυφή.
ΥΓ: Θα πρέπει να γίνει κάτι πολύ σοβαρό για να γραφτεί κάτι για μπάλα εντός της εβδομάδας. Για λίγες μέρες ο μυαλό μας, η σκέψη μας, η καρδιά μας και η... φωνή μας ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στο πλευρό της ομάδας μπάσκετ. Δύσκολο να κάνεις τρεις νίκες, αλλά όχι και ακατόρθωτο ρε αδερφέ. Αν όχι εμείς, τότε ΠΟΙΟΣ; Πάμε γερά!
