Για να φτάσουμε στο σημείο να κάνουμε αναλύσεις, κρίσεις και επικρίσεις γύρω από το αγωνιστικό προφίλ του Παναθηναϊκού, θα πρέπει πρώτα να πάρουμε ως σταθερά ότι υπήρχε ομάδα που θύμιζε Παναθηναϊκό στο Palau Blaugrana. Η Μπαρτσελόνα ίσως. Οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ, σίγουρα όχι.
Για να φτάσουμε να μιλάμε για μπάσκετ επίσης, θα πρέπει να πάρουμε ως δεύτερη σταθερά ότι οι παίκτες των «πρασίνων» επέδειξαν τη σωστή νοοτροπία που προσπαθεί να εφαρμόσει ο Καταλανός σε παρκέ και αποδυτήρια. Στο παρκέ της Βαρκελώνης πάντως, δεν το είδαμε. Κι από τη στιγμή που το πρόβλημα των «πρασίνων» στο πρώτο ματς της Ευρωλίγκας ήταν η νοοτροπία τους εντός των τεσσάρων γραμμών, για τι μπάσκετ να μιλήσουμε και... γιατί να μιλήσουμε για μπάσκετ;
Όλα έγιναν λάθος, όλα πήγαν στραβά, όλα ήταν άστοχα. Και όχι μόνο τα σουτ. Άστοχα σουτ, άστοχες επιλογές, άστοχο πρόσωπο σε ένα ματς και σε μία έδρα όπου οι παίκτες του Παναθηναϊκού είχαν να αποδείξουν στην Μπαρτσελόνα πολλά περισσότερα μετά την περσινή κατηφόρα απ' ότι και ο ίδιος ο Τσάβι στην πρώην ομάδα του.
Ποιος να μας το 'λεγε ότι η περσινή κατηφόρα της Βαρκελώνης θα ήταν... πταίσμα μπροστά σε αυτό που ζήσαμε το βράδυ της Παρασκευής.
Με 11% στα τρίποντα δεν κερδίζεις. Αλλά μπορεί να συμβεί.
Με 9 ασίστ δεν κερδίζεις. Αλλά κι αυτό μπορεί να συμβεί, έστω κι αν δεν επιτρέπεται.
Με 12 χαμένες βολές όμως και 10 λάθη (ένα περισσότερο από τις ασίστ) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ να μιλάς για μπάσκετ. Μόνο για νοοτροπία.
Κι αυτό ήταν που ενόχλησε, περισσότερο κι απ' τη βαριά ήττα. Η εικόνα. Η νοοτροπία. Όχι μόνο εμάς, αλλά περισσότερο από ΟΛΟΥΣ μας, τον Τσάβι Πασκουάλ. Ο οποίος ακούστηκε μέχρι το... Camp Nou!
Κι αυτό είναι το πρώτο πράγμα που καλείται να αλλάξει ο Καταλανός. Και θα το αλλάξει.
