O Αλεσάντρο Τζεντίλε οδεύει προς την Αθήνα και ο πυρετός στις τάξεις των οπαδών ανεβαίνει επικίνδυνα. Η σφοδρή του επιθυμία να ντυθεί στα πράσινα τον έκανε να διαπραγματευτεί μόνος του την ελευθερία του από την Αρμάνι και να καταφέρει να μείνει ελεύθερος. Έτσι έλυσε τα χέρια του Παναθηναϊκού που δεν τον ήθελε σαν δανεικό αλλά με κανονική μεταγραφή. Ο Γιαννακόπουλος κατάφερε λοιπόν να πυροδοτήσει την βόμβα της χρονιάς και να φέρει στο ΟΑΚΑ τον διακαή πόθο του Πασκουάλ και της συντριπτικής πλειοψηφίας των οπαδών. Η πράσινη μηχανή αποκτά ένα ακόμα σημαντικό γρανάζι ικανό να την εκτοξεύσει στους αιθέρες.
Δεν είναι απλά ένας καλός παίκτης ο Ιταλός. Η εικόνα του σηματοδοτεί και περικλείει πολλά περισσότερα από μία απλή μεταγραφή. Ο ίδιος κουβαλάει ένα όνομα βαρύ σαν ιστορία και μάλιστα έχει περάσει άπειρες ώρες από την παιδική του ηλικία στο ΟΑΚΑ. Έχει ζήσει από κοντά τον μύθο του εξάστερου, έχοντας έναν πατέρα που αγάπησε και αγαπήθηκε πολύ από τον πράσινο λαό, και ξέρει από πρώτο χέρι που θα έρθει και τι προοπτική ανοίγεται μπροστά του. Δεν υπήρχε καλοκαίρι και μεταγραφική περίοδος που να μην έχει ακουστεί το όνομά του στα πράσινα ρεπορτάζ. Περισσότερο σαν διακαής πόθος βέβαια και όχι σαν πραγματικό ενδιαφέρον, αφού για χρόνια ήταν δεμένος με συμβόλαιο με την Αρμάνι και απλησίαστος οικονομικά.
Να όμως που η μοίρα τα έφερε έτσι και ο Αλεσάντρο Τζεντίλε θα φορέσει τα πράσινα. Οι οπαδοί της ομάδας λάτρεψαν όσο λίγους τον πατέρα του Νάντο Τζεντίλε. Ο Ιταλός πλέι μέικερ είχε μία τρέλα και αγαπούσε πολύ την ομάδα, ‘’ακουμπώντας’’ με αυτόν τον τρόπο τις ευαίσθητες χορδές όλων των πράσινων οπαδών. Σε όλα τα παραπάνω προσθέστε και την μεγάλη εμφάνιση στον 5ο τελικό του 1999 στο ΣΕΦ όπου πέτυχε το πλέον κρίσιμο καλάθι, λίγο πριν το τρίποντο του Οικονόμου σφραγίσει τον τίτλο. Τότε ήταν ο Νο 2 αγαπημένος της εξέδρας μετά τον ασύγκριτο Ντέγιαν Μποντιρόγκα. Ο πιτσιρικάς γιος του παρακολουθούσε με τα παιδικά του ματάκια τον μύθο του Παναθηναϊκού να μεγαλώνει και να κατακτά την Ευρώπη. Σε ηλικία 8 ετών συμμετείχε στους πανηγυρισμούς για το 2ο ευρωπαϊκό στην Πυλαία μαζί με τον μπαμπά του προσπαθώντας να κλέψει λίγη από την δόξα του. Η αγάπη του Νάντο για τον εξάστερο σίγουρα μεταλαμπαδεύτηκε και στον Αλεσάνντρο που έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να φορέσει τα πράσινα. Ο Παναθηναϊκός έχει μακρά παράδοση να μετατρέπει ξένους παίκτες σε οπαδούς και μάλλον ο Τζεντίλε θα προστεθεί στον κατάλογο που περιλαμβάνει τους Βράνκοβιτς, Μποντιρόγκα, Σάρας, Μπατίστ, Γκιστ και τόσους άλλους.
Σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο ο Παναθηναϊκός μπορεί να μην πονάει στις θέσεις 2 και 3 που αγωνίζεται ο Ιταλός, αλλά ο Πασκουάλ τον ήθελε πολύ. Ειδικά στο 2 υπάρχουν πολλές λύσεις, καθώς εκτός των μόνιμων Παππά και Φελντέιν, υπάρχει και η δυνατότητα να παίξουν τη θέση και οι Ρίβερς, Τζέιμς. Στο 3 υπάρχει ο ασταθής Νίκολς και ο ανέτοιμος Χαραλαμπόπουλος, με αποτέλεσμα να αποδεικνύεται αναντικατάστατος ο ΚΣ Ρίβερς. Ο Τζεντίλε θα προσδώσει στοιχεία που λείπουν από την ομάδα, όπως το απρόβλεπτο και το παιχνίδι με πλάτη, λόγω της μεγάλης δύναμης που έχει για το ύψος και την θέση που παίζει. Επίσης θα είναι ο παίκτης που όταν η μπάλα καίει θα δηλώσει παρών και δε θα κρυφτεί. Μη ξεχνάμε τον τρόπο που χάθηκαν τα παιχνίδια με την Έφες, την Ρεάλ και τον Οσφπ.
Σαν παίκτης ο Ιταλός ξεχειλίζει από ταλέντο και ενέργεια. Με ύψος 2,01 μπορεί άνετα να παίξει και στο 2 και στο 3. Έχει στόφα ηγέτη και παρά το νεαρό της ηλικίας του είναι θρασύς στο παιχνίδι του. Στον Παναθηναϊκό δεδομένα προορίζεται περισσότερο για την θέση 3. Ο Ρίβερς θα δει τους χρόνους του να μειώνονται σαν 3άρι και σίγουρα θα τον δούμε πιο πολύ στο 2. Άρα αυτομάτως θα ‘’κλέψει’’ χρόνο από τους Φελντέιν, Παππά και ο Τζέιμς μάλλον θα περιοριστεί αποκλειστικά στον άσσο. Βλέπουμε λοιπόν πόσες αλυσιδωτές αντιδράσεις θα προκαλέσει η μεταγραφή Τζεντίλε. Ο λαός βέβαια λέει ότι όλοι οι καλοί χωράνε και ίσως να έχει και δίκιο. Οι συγκυρίες έδωσαν την ευκαιρία στους πράσινους να αποκτήσουν έναν παίκτη σε πολύ καλή τιμή και ελεύθερο και ο πρόεδρος για ακόμα μία φορά δήλωσε παρών απέναντι στην ομάδα. Ο Τζεντίλε μαζί με τον Καλάθη αναμένεται να αποτελέσουν τους ακρογωνιαίους λίθους πάνω στους οποίους θα χτιστεί ο Παναθηναϊκός της επόμενης σεζόν. Μη ξεχνάμε ότι ο Παναθηναϊκός φέτος βρίσκεται σε μία μεταβατική περίοδο όπου το καλοκαίρι θα δοθεί η ευκαιρία στον Πασκουάλ να χτίσει με τα δικά του ‘’θέλω’’ την ομάδα της επόμενης σεζόν.
Οι πράσινοι ψάχνουν εναγωνίως τον ηγέτη της επόμενης ημέρας. Ο Καλάθης έχει αυτά τα χαρακτηριστικά αλλά το μπάσκετ είναι άθλημα του θεάματος και της καλώς εννοούμενης αλητείας. Ο Μποντιρόγκα που λατρεύτηκε από όλους είχε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που προαναφέραμε. Δεν ήταν ποτέ το καλύτερο παιδί, αλλά στα ματς που η μπάλα έκαιγε έβγαινε πάντα μπροστά. Ο Τζεντίλε έχει το αγωνιστικό θράσος και τον τσαμπουκά. Βέβαια δεν έχει πετύχει στη καριέρα του ούτε τα μισά από τον μεγάλο Ντέγιαν και θα πρέπει να μπει σε καλούπια ώστε να χριστεί ο επόμενος πράσινος ηγέτης. Αυτό σε μεγάλο βαθμό είναι και δουλειά του προπονητή του να το πετύχει. Στην Αρμάνι δεν υπήρχε η μεγάλη προσωπικότητα στον πάγκο. Μπάνκι και Ρέπεσα δεν κατάφεραν να αξιοποιήσουν στο έπακρο αυτό το ακατέργαστο διαμάντι που είχαν στα χέρια τους. Αλλά και ο ίδιος ο Τζεντίλε έκανε ουκ ολίγες παρατυπίες. Ερχόμενος στον εξάστερο όμως οφείλει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και να αρπάξει την ευκαιρία που του δίνεται από τα μαλλιά. Εδώ δεν είναι Μιλάνο και το ξέρει καλά και ο ίδιος. Εδώ υπάρχει στον πάγκο ο Πασκουάλ και στη κορυφή του ΟΑΚΑ 6 λάβαρα που προκαλούν δέος. Δε θα του χαριστεί τίποτα και όλα θα πρέπει να τα κερδίσει με το σπαθί του.
Η ομάδα θα αποκτήσει έναν ποιοτικό παίκτη με ηγετικά χαρακτηριστικά που σε όλες τις ομάδες τέτοιοι παίκτες είναι απαραίτητοι. Η παρομοίωση με τον μεγάλο Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς δεν είναι υπερβολή. Εκτός από το Νο 5 που φορούσαν αμφότεροι, αν παρακολουθήσει κανείς τις κινήσεις μέσα στο παρκέ και τον τρόπο παιχνιδιού θα βρει πολλές ομοιότητες. Ειδικά στο σουτ που το σώμα γέρνει ελαφρά προς τα πίσω, αλλά και στις διεισδύσεις. Ο Σέρβος όμως είχε το μυαλό και την θέληση να φτάσει στην κορυφή και το κατάφερε, κατακτώντας ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα και παίζοντας ακόμα και στο ΝΒΑ. Ο 24χρονός Ιταλός βλέπει να του ανοίγεται ο δρόμος προς τη δόξα. Αν ο Αλεσάντρο Τζεντίλε ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του θα το δούμε λείαν συντόμως. Το σίγουρο είναι ότι η συγκεκριμένη κίνηση από την ΚΑΕ ζέστανε τον κόσμο και μπορεί το γήπεδο να αρχίσει σιγά σιγά να θυμίζει την πιο καυτή έδρα της Ευρώπης. Η ημέρα που θα ακουστεί ξανά το ‘’ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΛΟΣ Ο ΙΤΑΛΟΣ’’ έφτασε και ίσως στο επόμενο Ευρωπαϊκό να είναι αυτός ο πρωταγωνιστής και ο πατέρας του να προσπαθεί να κλέψει λίγη από την δόξα του.
